9 kwietnia 2026 w Warszawie po raz pierwszy przyznano zaspowskiego „Oscara” nagrodę im Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz za całokształt dokonań w dubbingu. Nagrodę tę otrzymała Ewa Złotowska. Gratulujemy z całego serca.
Laudację napisał Zbigniew Dolny a wygłosiła ja Ewa Kania.
Ewa Złotowska
To imię i nazwisko jest powszechnie znane w każdej polskiej rodzinie i nieodmiennie wywołuje serdeczny uśmiech na twarzach.
Ewa to kobieta o niewielkim wzroście, ale o szczerozłotym sercu. Kocha zwierzęta i kocha dubbing.
Na jej kreacjach dubbingowych, gdzie wcielała się w Pippi Langstrump czy Pszczółkę Maję, wychowały się całe pokolenia widzów.
Ewa z wykształcenia jest muzykiem. Skończyła średnią szkołę muzyczną w klasie skrzypiec. W liceum występowała w szkolnym teatrzyku m. in. z Danielem Olbrychskim. Po maturze dostała się do Teatru STSu i w tym samym roku Stefania Grodzieńska zaprosiła ją do serialu nadawanego na żywo w telewizji – „Szklana niedziela”. Pierwszy odcinek wyemitowano 9 maja 1965 r. Ewa grała tam córkę Danuty Szaflarskiej i Andrzeja Szczepkowskiego. Serial ten cieszył się wielkim powodzeniem wśród widzów. Żałować tylko należy, że nie został zarejestrowany i nie doczekał naszych czasów.
Zaraz potem zaproszono Ewę do dubbingu. Reżyser Jerzy Twardowski powierzył jej rolę w opracowywanym wtedy filmie Walta Disneya „Dzieci kapitana Granta”, gdzie użyczała głosu Hayley Mills. Ponieważ przy dubbingu w tamtych czasach pracowało się ze wszystkimi aktorami grającymi w danej scenie, Ewa pracowała z takimi mistrzami jak Zdzisław Mrożewski, Henryk Czyż, Stanisław Milski, Andrzej Gawroński czy niezapomniany Andrzej Bogucki. Twarda szkoła Jerzego Twardowskiego przyniosła rezultaty, odtąd często Ewa brała udział w polskich wersjach językowych zagranicznych przebojów filmowych. Niedługo później Maria Olejniczak powierza jej rolę Pollyanny w kolejnym filmie Walta Disneya. Z sympatia wspominamy jugosłowiański „Niewidzialny batalion” gdzie grała razem z Krystyną Chimanienko, Zofią Raciborską, Małgorzatą Włodarską, Jerzym Tkaczykiem i Mieczysławem Stoorem.
W roku 1971 na polskie ekrany wszedł kolejny dubbingowy hit z Ewą w roli głównej, to „Pippi”. Rola ta przylgnie do niej na długo. „Powrót Pippi”, „Pippi w kraju Taka Tuka”, „Ucieczka Pippi” to kolejne dubbingowe spotkania Ewy z tą sympatyczną, rudawą bohaterką szwedzkich filmów dla dzieci. Dodać należy, że te filmy miały swoje odpowiedniki w wersji serialowej wyświetlanej w telewizji. Również „Joe w królestwie pszczół”, sympatyczny film dla najmłodszych miał swoją wersję serialową wyświetlaną jako telewizyjne dobranocki. Ewa wcielała się tam w tytułowego Joe Bum Bum.
Ciekawostką był amerykański serial „Przygody Jaimie McPheetersa” gdzie użyczała głosu młodemu Kurtowi Russellowi.
Koniec lat 70tych przyniósł jej kolejny wielki hit telewizyjny – „Pszczółkę Maję”. Rola ta zaszufladkowała Ewę na lata.
Przez ten cały czas pracowała, występowała na estradzie i udzielała się dubbingowo w wielu innych filmach, reżyserowała w teatrze i TV a nawet napisała książkę.
Ewa kochała estradę i to spowodowało, że rozpoczęła studia na wydziale reżyserii estrady w Leningradzie. Po powrocie, miała trudności ze znalezieniem pracy w teatrze, więc zatrudniła się w Estradzie gdzie przeprowadzała kontrole zakontraktowanych tam widowisk. W telewizji i w Teatrze Buffo wyreżyserowała piękną bajkę japońską „O wieczornym żurawiu” i na poczatku lat 80tych wyjechała wraz ze swoimi kolegami, muzykami na kontrakt do krajów arabskich, gdzie występowała prawie dwa lata. Po powrocie do kraju zaproponowano jej pracę reżyserki dubbingu w Master Filmie. Tam spod jej ręki wyszły takie przeboje dubbingowe jak: „Stalowe magnolie”, „Powrót do Howard’s End”, „Szaleństwo króla Jerzego”, „Rob Roy”, „Miasteczko Twin Peaks: ogniu krocz za mną” itd.
Równocześnie występowała w dubbingu w takich serialach jak: „Wesoła siódemka”, „Tajemnice Wiklinowej Zatoki”, „Kacze opowieści” gdzie była Tosią, w „Szmerglu”, w „Scenach z życia smoków”, nowych odcinkach „Pszczółki Mai” i uroczym serialu „Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster” oraz filmów fabularnych. Była mamą w „Dawidzie i Sandy”, w „Stalowych magnoliach” użyczała głosu Dolly Parton, w disney’owskich przygodach „Bernarda i Bianki” oraz drugiej części – „Bernard i Bianka w krainie kangurów” była tytułową, rezolutną panną Bianką.
Jeszcze nie tak dawno grała w spektaklach „Klimakterium” i „Dwie połówki pomarańczy” z którymi występowała w wielu miastach Polski.
Jak widać Ewa hojnie swoim talentem obdarzyła publiczność za co dziś przyznajemy jej nagrodę za całokształt twórczości.
Odpowiedz