Polski-Dubbing.pl • Zobacz wątek - Rok 1971

Strona główna forum Historia polskiego dubbingu 1970-1979

Możliwość pisania postów bez rejestracji.

Moderator: Zbigniew Dolny

Rok 1971

Postprzez Zbigniew Dolny » 21 cze 2008, o 10:45

Rok 1971
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DUBBING ROKU
1. Próba terroru (Experiment in Terror) - USA 1962 reż. Blake Edwards
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
dialogi: Jan Moes
dźwięk: Zdzisław Siwecki
montaż: Anna Szatkowska
kier. prod.: Tadeusz Simiński

John Ripley (Rip) - Glen Ford - Edmund Fetting,
Kelly Sherwood - Lee Remick - Jolanta Zykun,
Toby - Stefanie Powers - Małgorzata Włodarska,
Brad - Roy Poole - Bohdan Ejmont,
Popcorn - Ned Glass - Ludwik Pak,
Lisa - Anita Loo - Danuta Szaflarska,
Nancy - Patricia Huston - Mirosława Dubrawska,
Red Lynch - Ross Martin - Andrzej Gawroński,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

Kasjerka banku w San Francisco, Kelly Sherwood, wróciwszy późno w nocy do domu, zastaje w swoim garażu zamaskowanego mężczyznę. Nieznajomy zawiadamia ją, że planuje napad na bank, a na realizatorkę tego "skoku" wybrał właśnie ją. Jeżeli odmówi lub zwróci się do policji, zagrożone będzie życie jej i jej siostry, uczennicy Toby. Kelly porozumiewa się szybko z Federalnym Biurem Śledczym. Sprawa zostaje powierzona agentowi Johnowi Ripley, który nawiązuje romans z rzeźbiarką Nancy. Kiedyś była ona kochanką złodzieja Reda Lyncha, a teraz zamierza ostrzec FBI. Zanim jednak to następuje, Lynch morduje ją. Kelly nękana przez Lyncha serią pogróżek telefonicznych, udaje, że zgadza się na jego propozycję. W dniu rabunku Lynch porywa Toby, lecz FBI odnajduje jego kryjówkę i uwalnia dziewczynę. Pod ścisłą strażą policji Kelly udaje się na mecz baseball'owy, gdzie ma wręczyć Lynchowi skradzione pieniądze. Zmuszony do ujawnienia się, Lynch podejmuje desperacką próbę ucieczki, ale ginie, osaczony przez policję na pustym stadionie. (FSP)

.Obrazek.Obrazek
Agent John Ripley- Glenn Ford i jego polski głos- Edmund Fetting.

.Obrazek.Obrazek
Kelly Sherwood- Lee Remick i świetna (jak zwykle) Jolanta Zykun.

.Obrazek.Obrazek
Toby- Stefanie Powers i jej polska koleżanka Małgorzata Włodarska.

.Obrazek.Obrazek
Brad- Roy Poole i dubbingujący go Bohdan Eymont.

.Obrazek.Obrazek
Popcorn- Ned Glass i użyczający mu głosu Ludwik Pak.

.Obrazek.Obrazek
Lisa- Anita Loo i jej polski głos- Danuta Szaflarska.

.Obrazek.Obrazek
Nancy- Patricia Huston i doskonale obsadzona w polskiej wersji - Mirosława Dubrawska.

.Obrazek.Obrazek
Red Lynch- Ross Martin i niezastąpiony Andrzej Gawroński.

Doskonały thriller i doskonały dubbing wyreżyserowany przez Zofię Dybowską-Aleksandrowicz. Uwagę zwraca obsadzenie w nietypowej dla niego roli czarnego charakteru - Red'a Lynch'a, z astmatycznym głosem, Andrzeja Gawrońskiego.


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2. Mój pies Wulkan (My s Wulkanom = Мы с Вулканом) - ZSRR 1969 reż. Walentin Pierow
reż. dubb.: Maria Piotrowska

Taborka - Witalij Bielakow - T. Mater,
Olesia - Luda Koczka - Magdalena Sołtysiak,
dyrektor szkoły Nikołaj Iwanowicz - Wiktor Tarasow - Zbigniew Niewczas,...

.Obrazek

Mały Taborka kocha zwierzęta, co przysparza mu często kłopotów i prowadzi do konfliktów z dorosłymi. Pewnego razu chłopiec znajduje bezdomne szczenię, którego musi bronić przed gromadą dzieciaków. Z pomocą przychodzi mu nowy dyrektor szkoły Nikołaj Iwanowicz, do niedawna oficer wojsk pogranicza. Między dyrektorem i Taborką zawiązuje się przyjaźń, oparta na wspólnej im obu sympatii dla zwierząt. Ale mama ma już dość kłopotów z przynoszonymi przez chłopca zwierzętami i oddaje szczeniaka w obce ręce. Po długich poszukiwaniach Taborka i jego przyjaciółka Olesia odnajdują pieska. Pozostanie w domu dzięki wstawiennictwu Nikołaja Iwanowicza. Mijają miesiące. Niedawny bezbronny znajda przeistacza się w dużego, mądrego owczarka, przyjaciela Taborki. Kiedy ktoś w szkole popisze się bezmyślnym figlem, a podejrzenie padnie na Taborkę - Wulkan obroni dobre imię swego pana - odnajdzie winnego. Gdy gromada dzieci napadnie na Taborkę w ruinach twierdzy, tam gdzie jeszcze niedawno chłopiec bronił przed łobuzami małego szczeniaka - Wulkan znów przyjdzie z pomocą. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3. Oskarżeni o zabójstwo (Obwiniajutsia w ubijstwie = Обвиняются в убийстве) - ZSRR 1970 reż. Boris Wołczek
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Chromowa - Jelena Kozielkowa -Wanda Majer,
Iraida Anisimowna - Maria Prizwan-Sokołowa - Irena Jaglarzowa,
Tamara Antonowa - Natasza Guszczina - Mirosława Krajewska,
Kopcow - Aleksiej Pańkin - Wojciech Zeidler,
Suprikow - Siemien Morozow - Andrzej Nardelli,
Szkut - Władimir Nosik - Piotr Fronczewski,
Wasin - Igor Starygin - Andrzej Zaorski,
lotnik - Władimir Aniśko - Andrzej Seweryn,
prof. Kowalow - Wsiewołod Jakut - Tadeusz Jastrzębowski,
Ela - Nina Masłowa - Jolanta Wołłejko,...

.Obrazek

Na ławie oskarżonych czterej młodzi ludzie: Kopcow - zecer w drukarni, Suprikow - tokarz w fabryce, Szkut - kierowca karetki pogotowia ratunkowego i Wasin - uczęszczający na studia wieczorowe. Najstarszy z nich ma 26 lat, najmłodszy - 20. Wspólnie, po pijanemu, napadli na 17-letniego Saszę Szczetinina, który usiłował bronić swej dziewczyny, Tamary. Wspólnie go bili i kopali, dopóki jeden z nich nie uderzył butelką...
Znał ich nie tylko dzielnicowy Spiridonow. Znali ich krewni, sąsiedzi, koledzy z pracy. Wiedziano, że Kopcow po pijanemu bił żonę, że Wasin znieważał matkę i skradł jej kolczyki, że we czwórkę napadli na prof. Kowalowa po tym jak zganił ich za chuligańskie wybryki. A jednak ustępowano im z drogi, nie chciano dostrzegać w nich potencjalnego niebezpieczeństwa.
Teraz - na ławie oskarżonych - nadal są pewni siebie. Świadków brak, ci co widzieli - milczą, udzielają wykrętnych odpowiedzi, nie chcą mieszać się w sprawę lub boją się. Boi się także Tamara, nie chce wskazać mordercy Saszy. Dopiero wstrząsające przemówienie ojca zabitego skłania ją do powiedzenia prawdy: bili wszyscy, butelką posłużył się Szkut...
Czy proces i wyrok skłonią do refleksji tych, którzy ustępowali, milczeli, zachowywali obojętność ? (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4. Gwiazda Południa (The Southern Star - L'Etoile du Sud) - Ang-Fr 1968 reż. Sidney Hayers
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Dan Rockland - George Segal - Roman Wilhelmi,
Erica Kramer - Ursula Andress - Alina Jurewicz,
Plankett - Orson Welles - Mieczysław Pawlikowski,
Karl Ludwig - Ian Hendry - Włodzimierz Bednarski,
Jose - Michael Constantin - Jerzy Kamas,
Kramer - Harry Andrews - Janusz Zakrzewski,
Matakit - Johny Sekka - Marian Kociniak,
Andre- Georges Geret - Mieczysław Stoor,
Louis - Sylvain - Lech Ordon,
Michel - Guy DeLorme - Zdzisław Salaburski,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

Dan Rockland, młody Amerykanin zakochany w córce milionera Kramera - Eryce, znajduje olbrzymi diament. Oddaje go Kramerowi, ale diament znika i podejrzenie pada na afrykańskiego towarzysza Dana, Matakita. W obawie przed niezasłużoną karą Matakit ucieka, a Dan i Eryka ruszają jego śladem. Pogoń za zbiegiem organizuje także szef przybocznej ochrony Kramera - Karl Ludwig. Dan i Eryka przeżywają mnóstwo niebezpiecznych przygód. Matakit zostaje schwytany przez handlarza Planketta, który nienawidzi Ludwiga za to, że zajął jego dawne stanowisko szefa ochrony Kramera. Plankett zastawia pułapkę na Ludwiga, a ten ostatni na Dana. W ostatecznej rozprawie ginie Ludwig. Tymczasem okazuje się, że sprawca kradzieży jest oswojony struś Kramera. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. Winnetou w Dolinie Śmierci (Winnetou u Dolini Smrti - Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten) - Jug-RFN-Wł 1968 reż. Harald Reinl
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

Winnetou - Pierre Brice - Henryk Czyż,
Old Shatterhand - Lex Barker - Jerzy Kamas,
Mabel - Karin Dor - Joanna Ciemniewska,
Sam Hawkins - Ralf Wolter - Konrad Morawski,
lord Castlepoole - Eddi Arent - Tadeusz Surowa,
Murdock - Rick Bataglia - Roman Wilhelmi,
porucznik Cummings - Clarke Reynolds - Andrzej Szajewski,
Janusz Zakrzewski, Marian Kociniak, Mieczysław Stoor, Lech Ordon, Zdzisław Salaburski,...

.Obrazek

Major Kingsley zostaje posądzony o sprzeniewierzenie złota, które miał odtransportować z zagrożonego fortu Dawson w bezpieczne miejsce. W obronie czci ojca, nieobecnego na rozprawie sądowej, staje jego córka Mabel, wspomagana przez Old Shatterhanda. Po odroczeniu rozprawy i uwolnieniu Mabel z rąk bandytów usiłujących odebrać jej ostatni list ojca, Old Shatterhand z dziewczyną i delegowanym przez sąd porucznikiem Cummingsem ruszają na spotkanie Winnetou, któremu umierający Kingsley powierzył tajemnicę nowej kryjówki złota. Rozpoczyna się dramatyczny wyścig z bandą i plemieniem Siuksów, które wykopało topór wojenny i również pragnie zagarnąć złoto by zakupić za nie broń. Dzięki przebiegłości i odwadze Winnetou i Old Shatterhanda, bohaterom udaje się dotrzeć do Doliny Śmierci, gdzie wśród grobowców dawnych wodzów indiańskich zostało ukryte złoto. W ostatniej chwili bandytom udaje się podstępem uprowadzić Mabel i zmusić w ten sposób Old Shatterhanda i Winnetou do wydania złota. Jednak strzały przybyłych w tym momencie Siuksów powodują wybuch gazu ziemnego i straszliwy kataklizm, który pochłania cenny kruszec i złoczyńców. Z życiem uchodzą tylko sprawiedliwi. Honor ojca Mabel zostaje uratowany, a w uwolnionym od bandy miasteczku zapanował spokój. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6. W misji specjalnej (Czriezwyczajnnyj komissar = Чрезвычайный комиссар) - ZSRR 1970 reż. Ali Chamrajew
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Piotr Koboziew - Armen Dżigarchanian - Jerzy Kamas,
Nizmametdin Chodżajew - Sjumenkuł Czokmorow - Eugeniusz Robaczewski,
Kozakow - Siergiej Jakowlew - Wacław Kowalski,
Uspienski - Władimir Kozieł - August Kowalczyk,...

.Obrazek


Po likwidacji kontrrewolucyjnego buntu Osipowa zimą 1919 r. do Taszkientu przybywa z Moskwy komisarz nadzwyczajny Piotr Kobziew. Jest on bezkompromisowym rzecznikiem leninowskiej polityki narodowościowej, żąda od miejscowych działaczy jak najszerszego wciągania ludności Turkiestanu do współrządzenia republiką. Były lewicowy eserowiec Uspienski i ulegający mu przewodniczący Rady Rewolucyjnej - Kozakow uważają żądania Kobziewa za przedwczesne i nieprzemyślane, pragną nadal opierać się na kadrze rewolucjonistów rosyjskich, obawiają się wpływu bajów, mułłów i basmaczów wśród mieszkańców Azji Środkowej. Dochodzi nawet do aresztowania Kobziewa, ale na zjeździe komunistów Turkiestanu idee leninowskie święcą pełny triumf. Po wypełnieniu swego zadania Kobziew powraca do Moskwy, naznaczając swym następcą uzbeckiego działacza Chodżajewa. Chodżajew wyjeżdża do Doliny Fargańskiej i stara się skłonić sterroryzowanym przez basmaczów, nieufnych, kryjących się w górach chłopów do powrotu do swych siedzib. Widzi jednak, że nie dokona tego bez likwidacji ruchu basmaczowskiego. Z narażeniem życia kontaktuje się więc z jednym z przywódców "armii islamu" - Madamin-bekiem i namawia go do położenia kresu wojnie. Oddziały Madamin-beka jednoczą się z Armia Czerwoną, ale ich dowódca ginie z ręki basmacza. Nacjonaliści nie są już jednak w stanie wpłynąć na bieg wydarzeń. W Dolinie Fergańskiej wkrótce zapanuje spokój. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7. Kapitan Florian z młyna (Hauptmann Florian von der Mühle) - NRD 1968 reż. Werner W. Wallroth
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

kapitan Florian - Manfred Krug - Andrzej Antkowiak,
księżna von Guastalla - Regina Bayer - Małgorzata Włodarska,
baronowa von Colloredo - Gisela Bestehorn - Irena Laskowska,
Amadeusz - Rolf Herricht - Henryk Łapiński,
Nanderl - Doris Abesser - Mira Krajewska,
Nepomuk - Hans Hardt-Hardtlof - Tadeusz Cygler,
Fanny Schauendorf - Jutta Kloppel - Barbara Wrzesińska,
książę kanclerz - Wolf Sabo - Andrzej Gawroński,
adiutant - Werner Lierck - Wiesław Drzewicz,...

.Obrazek

Florian jest młynarzem. Jego młyn został zniszczony podczas wojny z Napoleonem, w której walczył na czele uzbrojonego własnym sumptem oddziału żołnierzy. Chłopi z jego oddziału pomagają mu teraz odbudować młyn. Niestety, obiecywane odszkodowania za poniesione podczas walk straty okazały się kłamstwem. Zamiast odszkodowań, zjawiają się cesarscy urzędnicy i żandarmi, aby pobrać zaległe podatki. Florian z pomocą swych podkomendnych zwycięża w bójce żandarmów i rusza w drogę do Wiednia by walczyć o uzyskanie należnych sum.
Jedzie ukryty pod kolasą, w której podróżują księżna Józefina von Gunstalla i jej szwagierka - baronowa von Colleredo. Józefina przewozi list Napoleona do jego żony Marii Luizy, licząc że ta po otrzymaniu pisma od męża ruszy do niego na Elbę. W ten sposób Józefina odzyskałaby księstwo Guastalla, które obiecano Marii Luizie, aby odciągnąć ją od myśli o powrocie do Napoleona.
Rozpoczyna się cykl przygód, w których główną rolę gra dzielny młynarz. Dzięki zbiegowi okoliczności udaje mu się nie tylko uzyskać sumę wielokrotnie większą od tej, której chciał dochodzić od cesarza, ale i zdobyć rękę uroczej księżny Józefiny. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
8. Wahadło (Pendlum) - USA 1968 reż.George Schaefer
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

kpt. Frank Matthews - George Peppard - Jerzy Kamas,
Adele Matthews - Jean Seberg - Adrianna Godlewska,
Woodrow Wilson King - Richard Kiley - Jerzy Rosołowski,
szef policji John P. Hildebrand - Charles McGraw - Janusz Bylczyński,
pani Eileen Sanderson - Madeleine Sherwood - Alina Bukowska,
Paul Martin Sanderson - Robert F. Lyons - Marian Glinka,
por. Smithson - Frank Marth - Tadeusz Czechowski,
Liz Tehnant - Mari Dussy - Irena Kownas,
senstor Augustus Cole - Paul McGrath - Czesław Byszewski,......

.Obrazek


Kapitan Frank Matthews, waszyngtoński agent policji śledczej, doprowadza do skazania Paula Sandersona, młodego mordercy i gwałciciela. W dowód uznania otrzymuje propozycję 3-miesięcznej praktyki przy Komisji Senackiej, badającej zagadnienia prawa i porządku. W tym czasie adwokat Sandersona, Woodrow King, przeprowadza uwieńczone sukcesem odwołanie do Sądu Najwyższego, motywując je nieformalnością popełnioną w czasie śledztwa: Matthews przez 18 godzin po aresztowaniu nie poinformował Sandersona o przysługujących mu uprawnieniach. W wyniku rewizji procesu sprawa zostaje umorzona. Gorycz Matthewsa pogłębia poważne podejrzenie, że jego żona Adela zdradza go z innym mężczyzną. Wyjeżdżając z odczytem do Baltimore, oświadcza żonie, że udaje się do Nowego Jorku i zostanie tam przez całą noc. We wczesnych godzinach Adela i jej kochanek zostają zastrzeleni. Matthews, który natychmiast powziął pewne podejrzenie, wynajmuje Kinga jako swego adwokata. Gdy jednak okazuje się, że w krytyczną noc Matthews powrócił do Waszyngtonu, zostaje podjęta próba aresztowania go. Matthews ucieka i udaje się do domu Sandersona, którego uważa za prawdziwego mordercę. Sanderson przyznaje się do winy i usiłuje zamordować Matthews'a, ale w końcu zostaje obezwładniony przez własną matkę. Matthews powraca do Waszyngtonu, oczyszcza się z zarzutów, ale nie jest pewien swojej przyszłości. (FSP)


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9. Królewna z długim warkoczem (Warwara-krasa, dlinnaja kosa = Варвара-краса, длинная коса) - ZSRR 1969 reż. Aleksander Rou
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Barbara - Tatiana Klujewa - Elżbieta Jasińska,
król Jeremiej - Michaił Pugowkin - Ryszard Dembiński,
król Cudo-Judo - Georgij Millar - Zygmunt Zintel,
Afonia - Anatolij Kubacki - Bohdan Wróblewski,
jego żona Praskowia - Lidia Korolewa - Maria Białobrzeska,
Andrzej, syn rybaka - Aleksiej Katyszew - Andrzej Łągwa,
Andrzej, syn krola - Siergiej Nikołajew - Tadeusz Galia,
niania Stiepanida - Wiera Popowa - Barbara Wałkówna,
kobieta opowiadająca bajkę - Anastazja Zujewa - Helena Wilczyńska,...

.Obrazek

Pochylonego nad studnią króla Jeremieja chwyta za brodę koścista ręka władcy podziemi - króla Cudo-Judo. Chcąc odzyskać wolność, pomny że dopiero co spisał wszystkie przedmioty w swym państwie - Jeremiej obiecuje prześladowcy, że na pierwsze wezwanie odda mu to czego nie zna na swej ziemi. Dopiero po powrocie z podróży Jeremiej dowiaduje się, że królowa urodziła mu syna. Nie chcąc oddać następcy tronu groźnemu władcy państwa bez słońca - Jeremiej za radą swego powiernika Afonii postanawia wykraść nowonarodzonego synka pewnemu rybakowi i podrzucić mu królewicza. Plan króla jest prosty: kiedy Cudo-Judo zażąda spełnienia obietnicy - Jeremiej odda mu porwane dziecko, a rybakowi odbierze własnego syna. Przypadek sprawi jednak, że zamiana niemowląt nie nastąpi; wie o tym żona Afonii, Praskowia - i nie dzieli się swą tajemnicą z nikim. Mijają lata. Piękna i mądra Barbara, córka króla Cudo-Judo, wyśmiewa wszystkich czarowników, pretendujących do jej ręki. Marzy jej się narzeczony ziemski i prawdziwa miłość, o której tyle opowiadała jej stara niania. Chcąc spełnić marzenie córki - czarodziej Cudo-Judo zażądał od Jeremieja spełnienia obietnicy - i podstępny Afonia zepchnął do studni leniwego obżartucha Andrzeja, którego uważał za syna rybaka. Barbara w mig zorientowała się kim jest nowy kandydat na męża - i postawiła go przed próbą, której nie umiał sprostać. Egzamin z charakteru i siły uczuć zdał dopiero prawdziwy syn rybaka, który zabrał Barbarę z podziemnego państwa Cudo-Judo i z którą żył długo i szczęśliwie. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
10. Pippi (Pippi Långstrump - Pippi Langstrumpf) - Szwecja- RFN 1968 reż. Olle Hellbom
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
dialogi: Jan Moes
teksty piosenek: Zbigniew Stawecki
dźwięk: Zdzisław Siwicki
montaż: Anna Szatkowska
kier. prod.: Tadeusz Simiński

Pippi - Inger Milsson - Ewa Złotowska,
Tommy - Pär Sundberg - Filip Łobodziński,
Annika - Maria Persson - Justyna Dąbrowska,
ciotka Prusselina - Margot Trooger - Mirosława Dubrawska,
włóczęga Grom Karolek - Hans Clarin - Andrzej Gawroński,
włóczęga Blom - Paul Esser - Jerzy Tkaczyk,
ojciec Pippi - Beppe Wolgers - Tadeusz Bartosik,
policjant Kling - Ulf G. Johnsson - Jerzy Molga,
policjant Klang - Göthe Grefbo - Zdzisław Tobiasz,...

.Obrazek

W pewnym szwedzkim miasteczku stoi dziwnie pomalowany domek zwany "Willą ślicznotką". Jest on własnością tajemniczego kapitana, który stale przebywa na morzu. Mieszkający w sąsiedztwie Tommy i Annika marzą by ktoś wreszcie zamieszkał w tym domu, pragną mieć nowych przyjaciół i towarzyszy zabaw. Pewnego dnia zjawia się w domu Pippi - mała, ruda i piegowata dziewczynka z równie piegowatym koniem, małpką, do której odzywa się z szacunkiem "Panie Nilsson" i z walizką pełną złotych monet. Tommy i Annika zostają wkrótce jej przyjaciółmi. Pippi jest fantastycznie silna, hojnie szafuje pieniędzmi, a na dodatek opowiada wspaniałe historie, m. in. o swoim ojcu, który jest wielkim kapitanem i królem kraju Taka-Tuka na morzach południowych.
W bajkowe życie domu Pippi wkracza pani Prusselius z biura opieki nad dziećmi. Pragnie skłonić pozbawioną opieki dorosłych Pippi do zamieszkania w domu dziecka i rozpoczęcia nauki w szkole. Gdy Pippi odmawia - pani Prusselius przysyła dwóch policjantów, ale ich wysiłki idą na marne. Tymczasem dwaj włóczędzy wykradają walizkę z pieniędzmi: przedsiębiorcza dziewczynka po wielu przygodach odzyska jednak swój majątek. Wreszcie pewnego dnia zjawia się w domku kapitan Efraim Pończocha - ojciec Pippi, który postanawia zabrać córkę ze sobą na morze.
Pippi udaje się na statek, ale widząc łzy żalu w oczach Tommy'ego i Anniki wraca na ląd i pozostaje z przyjaciółmi. W podróż uda się innym razem. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dubbingowych dotyczących tego filmu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
11. Lilika (Lilika) - Jug. 1969 reż. Branko Plesa
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

Milica - Lilika - Dragana Kalaba - Agnieszka Bartoszek,
opiekun społeczny - Branko Plesa - Bogusław Sochnacki,
ojczym Liliki - Daniło Stojković - Marian Wojtczak,...

.Obrazek

Milica Sandic nieślubne dziecko dorabiającej prostytucją sprzątaczki hotelowej mieszka wraz z matką, ojczymem i małym braciszkiem w walącej się ruderze na peryferiach Belgradu. Dziewczynka wychowuje się na ulicy, przebywa na brudnych podwórkach i w pokojach hotelowych, gdzie odwiedza często matkę i ciotkę w pracy. Ucieka nieraz ze szkoły, popełnia drobne kradzieże, znają ją dobrze milicjanci. Milicą interesuje się opiekun społeczny; usiłuje zrozumieć motywy jej postępowania, skłonić dziewczynkę do poprawy. Milica lubi rozmowy z "tym panem", podczas których puszcza wodze fantazji, opowiada kim będzie gdy dorośnie. W ich rozmowach powraca temat domu poprawczego, którego dziecko boi się przeraźliwie. Mówi, że jej babka także oddała matkę do zakładu wychowawczego, ale matka uciekła i potem urodziła się ona. Babki nie lubi, matki nie rozumie, ojczyma lęka się. Kocha tylko małego braciszka, z którym spędza najprzyjemniejsze chwile życia. Milica zdaje sobie sprawę, że dom poprawczy to dla matki najlepsze rozwiązanie; dorastająca, przedwcześnie dojrzała córka zaczyna tej kobiecie przeszkadzać w intymnym życiu. Nowa sukienka dla Milicy jest znakiem, że matka spodziewa się wizyty opiekuna społecznego i że rozstanie jest nieuniknione. Zdesperowana dziewczynka marzy o śmierci, ale ostatecznie ucieka i spędza noc ze swym siedemnastoletnim przyjacielem Pecą, nazywający ją Liliką. Chłopak ma za sobą dwa lata domu poprawczego, jest opóźniony w rozwoju umysłowym, nie umie prawidłowo wysławiać się, ale dla Liliki jest jedynym przyjacielem, istotą, która rozumie jej lęk. Rano Peca wybija szybę wystawową i kradnie pomarańcze aby ofiarować je swej towarzyszce. Zjawia się patrol milicyjny. Lilika namawia Pecę do ucieczki, a sama pozwala zaprowadzić się na posterunek. Podczas przesłuchania, gdzie spotyka swego opiekuna społecznego, przyznaje się do wszystkich kłamstw i kradzieży, tłumaczy że kradła gdy była głodna, mówi, że nie boi się już domu poprawczego, ale bardzo się wstydzi. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
12. Pogromca Zwierząt (Vînatorul de cerbi - Chasseur de daims) - Fr-Rum. 1968 reż. Pierre Gaspard-Huit i Sergiu Nicolaescu
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Nat Bumppo - Helmut Lange - Roman Wilhelmi,
Chingachgook - Pierre Massimi - Tadeusz Pluciński,
Judyta - Sophie Agacinski - Maria Ciesielska,
Hetty - Carola Wied - Anita Dymszówna,
Tom Hutter - Charles Moulin - Konrad Morawski,
Harry March - Patrick Peuvion - Andrzej Antkowiak,
Wah-ta-wah - Jackie Lombard - Krystyna Miecikówna,
Rozdarty Dąb - Coliea Rautu - Janusz Paluszkiewicz,
Mingo - Nicolae Secareanu - Zbigniew Stawarz,...

.Obrazek

Traper Nat Bumppo żyje w krainie Indian, którzy - ze względu na jego wysokie buty - nazwali go Skórzaną Pończochą. Pewnego dnia zostaje schwytany przez Mohikanów i oczekuje męczarni pod palem, gdzie Indianie wypróbowują odwagę swych jeńców. Ale umiera stary wódz, który przed śmiercią przepowiada nadejście ciężkich czasów i wzywa Indian do braterstwa i pokoju. Poruszeni proroctwem umierającego Mohikanie uwalniają Nata, który zostaje z nimi. Uratuje kiedyś życie młodego wodza Chingachgooka - i obaj młodzieńcy zawrą braterstwo krwi. Gdy Mingowie porywają narzeczoną Chingachgooka - piękną Wah-ta-wah - Nat i młody wódz razem ruszają na ratunek dziewczynie.
W drodze Nat spotyka Harry Marcha, zajmującego się sprzedażą indiańskich skalpów brytyjskiemu gubernatorowi. Wspólnie z nim wkracza na tereny Mingów. W postawionej na palach na środku jeziora chacie Hutterów przybysze dowiadują się, że Mingowie chcą porwać dwie córki gospodarza - Judytę i Hetty. W czasie przygotowań do obrony Tom Hutter i Harry March wpadają w ręce Mingów. Hetty próbuje ich uwolnić, czytając Indianom Biblię. Po wielu walkach i rokowaniach z wodzem Mingów, dzięki odwadze Nata i Chingachgooka, który na czas zjawił się na umówione spotkanie, narzeczona wodza Mohikanów odzyska wolność. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
13. Listy miłosne (Pocztowyj roman = Почтовый роман) - ZSRR 1969 reż. Jewgienij Matwiejew
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński
dialogi: Jan Czarny
dźwięk: Anatol Łapuchowski
montaż: Henryka Gniewkowska
kier. prod.: Grzegorz Kacprzak

lejtnant Szmidt - Aleksander Parra - Mirosław Szonert,
Zinaida Rizberg - Swietłana Karkoszko - Jadwiga Siennicka,
Kowszow - Jewgienij Matwiejew - Bogusław Sochnacki,
Maria Pawłowna - Antonina Maksimowa - Hanna Bedryńska,
Stawraki - Gurgen Tonuno -Jerzy Przybylski,
Polanski - Nikołaj Grabbe - Kazimierz Iwiński,
Sikorski - Giennadij Judin - Ryszard Sobolewski,
Grigoriew - Jurij Ławrow - Sławomir Misiurewicz
oraz : Ryszard Dembiński, Włodzimierz Skoczylas, Bogumił Antczak, Alicja Cichecka,
Zofia Grąziewicz, Janusz Kubicki, Zygmunt Malawski, Alicja Sobieraj, Maria Wawszczyk
i inni

.Obrazek

1922. Czekista Kowaszow rozpoznaje w ujętym w Batumi przemytniku b. oficera marynarki Stawrakiego, który rozstrzelał przed 16 laty przywódcę powstania na "Oczakowie", lejtenanta Szmidta. Przemytnik zaprzecza zarzutom. Śledztwo przerywa śmierć podejrzanego podczas próby ucieczki. Kowszowowi grozi kara za przekroczenie swych kompetencji. Musi dowieść, że przesłuchiwany był rzeczywiście tym samym człowiekiem, który dał rozkaz plutonowi egzekucyjnemu. Musi dowiedzieć się, czy znaleziony u Stawrakiego list od rewolucjonisty do Zinaidy Rizberg jest rzeczywiście napisany ręką Szmidta. Autentyczność listu potwierdzi w Sewastopolu Maria Pawłowna, kobieta, która w 1905 r. mieszkała w sąsiedztwie Szmidta. Kowszow wysłucha jej opowieści o rewolucyjnych wystąpieniach Szmidta i przyjęciu dowództwa na "Oczakowie". Reszty dowie się w Moskwie od adresatki listu, Zinaidy Rizberg. Spotkała Szmidta nocą, w pociągu; rozmawiali zaledwie czterdzieści minut. Potem przez pół roku pisał do niej codziennie, dzielił się refleksjami, zapewniał o swym uczuciu. Przed samym powstaniem wysłał do niej telegram, prosił o przyjazd. Nie przyjechała: nie dowierzała jego uczuciu, nie wiedziała że Szmidt podejmuje nierówną walkę. Dopiero z gazet dowiedziała się kim naprawdę jest zakochany w niej oficer. Ale Szmidt był już wtedy w więzieniu. Z początkiem 1906 r. Zinaida przyjechała do Oczakowa. Po długich targach i upokorzeniach wyjednała pozwolenia widzenia się z uwięzionym. Spotkali się 37 razy. Po przerwie mogła zobaczyć go znów podczas procesu, zakończonego wyrokiem śmierci. Spotkali się raz jeszcze, kiedy Zinaida przedarła się przez kordon otaczający skazańców i szła z Piotrem pod rękę, dopóki konwojent nie wywlókł jej z kolumny. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiej wersji językowej.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
14. Effi Briest (Effi Briest) - NRD reż. Wolfgang Luderer
reż. dubb.: Maria Piotrowska
dialogi: Jan Czarny
dźwięk: Grzegorz Sielski
montaż: Łucja Kryńska
kier. prod.: Michał Szczerbic

Effi Briest - Angelica Domrose - Wanda Chwiałkowska,
Geert von Innstetten - Horst Schulze - Mirosław Szonert,
major von Crampas - Dietrich Korner - Janusz Kubicki,
von Briest, ojciec Effi - Gerhard Bienert - Sławomir Misiurewicz,
matka Effi - Inge Keller - Krystyna Froelich,
Giesshubler - Walter Lendrich - Kazimierz Talarczyk
Wullersdorf - A. P. Hoffmann - Jerzy Przybylski
oraz: Ewa Zdzieszyńska, Barbara Wałkówna-Zbiróg, i inni...

.Obrazek

Córka pruskiego szlachcica, Effi Briest, zgodnie z wolą rodziców wychodzi za mąż za barona Geerta von Innstetten. Jest on od niej znacznie starszy, ale może zapewnić żonie warunki i pozycję godną jej stanu i pochodzenia. W małym miasteczku Kessin, gdzie baron pedantycznie wypełnia obowiązki landrata, Effi nudzi się tęskniąc do ciekawszego towarzystwa. Narodziny córki wypełniają na pewien czas treścią życia Effi, ale i to nie daje jej nadziei na zmianę egzystencji. Chęcią wyrwania się z ciasnych ram konwencji towarzyskich i tęsknotą za ludzkim zainteresowaniem tłumaczyć trzeba romans z majorem von Crampasem. Jednak ten związek, nie poparty głębszym uczuciem, również pozostanie tylko powierzchownym epizodem w życiu Effi.
Dopiero przeniesienie Innstettena do ministerstwa i związana z tym przeprowadzka do Berlina pozwala dziewczynie zerwać z kołtuństwem prowincji. Wiara, że znalazła wreszcie swoje miejsce w życiu, pozwala na ostateczne przekreślenie wspomnień o zdradzie małżeńskiej. Jednak po sześciu latach mąż odnajduje dowody jej niewierności. Zgodnie z obowiązującym kodeksem honorowym wyzywa von Crampasa na pojedynek, zabija go i rozstaje się z Effi. Odtrącona przez towarzystwo, odsunięta od własnego dziecka, złamana moralnie Effi zarabia na życie jako guwernantka. Zapada na ciężką chorobę płuc. Zbyt późno uzyskuje przebaczenie swych rodziców. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiej wersji językowej.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
15. Miraż (Mirage) - USA 1965 reż. Edward Dmytryk
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek
dialogi: J. Bulkiewicz
dźwięk: Grzegorz Sielski
montaż: Janina Michalska
kier. prod.: Michał Szczerbic

David Stillman - Gregory Peck - Mirosław Szonert,
Shela - Diane Baker - Ewa Mirowska,
Ted Caselle - Walter Matthau - Ryszard Dembiński,
dr Broden - Robert H. Harris - Jerzy Przybylski,
mjr Crawford - Leif Erickson - Kazimierz Iwiński,
Josephson - Kevin McCarthy - Stanisław Kwaśniak,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

W czasie awarii elektrowni, która pogrążyła w ciemnościach olbrzymi drapacz chmur Unidyne w Nowym Jorku, wypada z okna swego biura na 27 pietrze Charles Calvin, powszechnie szanowany przywódca na rzecz światowego pokoju. Usiłujący opuścić gmach księgowy David Stillman zderza się z Sheilą, której sobie nie przypomina, a która - jak to wynika niezbicie z ich dalszych spotkań - zna go bardzo dobrze. W swoim pokoju David unieszkodliwia ciosem pięści intruza, który groził mu rewolwerem i udaje się na policję, aby o tym zameldować. Okazuje się jednak, że nie pamięta prawie nic ze swojej przeszłości, włącznie z datą i miejscem urodzenia. Psychiatra dr Broden odmawia Davidowi leczenia go, oznajmiając, że rodzaj amnezji, o jakim opowiada, nie istnieje. Inne stanowisko zajmuje prywatny detektyw Ted Caselle, szef jednoosobowej agencji wywiadowczej. Zgadza się pomóc Davidowi, ale po znalezieniu pewnych śladów, prowadzących do rozwiązania zagadki, zostaje zamordowany we własnym biurze. Po kolejnych alarmujących wydarzeniach, David zmusza dra Brodena do pomocy i wspólnymi siłami udaje się im zrekonstruować jego przeszłość. Okazuje się, że w rzeczywistości David Stillman był fizjo-chemikiem, a bezpośrednią przyczyną zaniku pamięci było odkrycie, że jego idol Charles Calvin był wspólnikiem niejakiego mjra Crawforda, który wynalezioną przez Davida formułę neutralizowania radioaktywności u jej źródła, chciał wykorzystać dla własnych celów. Po zrekonstruowaniu faktów, łącznie z okolicznościami śmierci Calvina, David udaje się do biura Crawforda, w budynku Unidyne, gdzie Sheila pomaga mu w ostatecznym rozwiązaniu zagadki. (FSP)

Doskonały czarny kryminał i równie doskonały "łódzki" dubbing w reżyserii Mirosława Bartoszka. Gorąco polecam![b]

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiej wersji językowej do tego filmu.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
16. Zabójstwo inżyniera Czarta (Vražda ing. Čerta) - CSRS 1970 reż. Ester Krumbachová
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Ona - Jirina Bohdalova - Alina Janowska,
inż. Czart - Vladimir Mensik - Mieczysław Czechowicz,
Miriam - Ljuba Hermannova - Mira Morawska,
wróżka - Helena Ruzickova - Zofia Merle,...

.Obrazek

Ona, powabna choć już niezbyt młoda, wspomina jak zadzwonił do niej pewnego dnia znajomy, inż. Czart, i przyjął zaproszenie na kolację. Podczas kolacji zachował się bardzo dziwnie: zjadł wszystko co było przygotowane, łącznie z zapasami z lodówki, i odszedł, zostawiając po sobie lekki zapach siarki. Inż. Czart stał się u niej stałym gościem, marzyła, że wejdzie w jej życie, pragnęła zostać jego żoną. Od zamiarów małżeńskich nie mogły jej odstraszyć nawet pewne ekstrawaganckie obyczaje Czarta: obgryzanie nóżek u mebli, zjadanie skorup naczyń czy kwiatków pokojowych. Wróżka, do której udała się z przyjaciółką Miriam, ostrzegła ją przed inżynierem przepowiadając, że w tej miłosnej aferze decydującą rolę odegrają rodzynki. Pewnego dnia bohaterka doszła do smutnego wniosku, że jej umiłowanego interesuje tylko jedzenie, chciała go więc wypędzić. Wtedy usłyszała wyznanie Czarta, że pragnie założyć rodzinę. Na to tylko czekała. Gościem na ich ślubnej uczcie miał być przyjaciel pana młodego, inż. Lubos. Ten jednak nie przyszedł. W kłótni, jaka się wywiązała, inżynier przyznał się, że jest prawdziwym czartem, udowodnił to nawet przy pomocy świetlnych i dźwiękowych efektów, typowych dla gości z piekła. Diabeł nie diabeł, ale zawsze mężczyzna - pomyślała niezrażona. Podczas koncertu, na który poszła z przyjaciółką, inż. Czart pojawił się niespodziewanie na galerii i na domiar złego zaczął flirtować z Miriam. Tego już ścierpieć nie mogła, postanowiła się zemścić. Przypomniała sobie kłótnię przy znalezieniu przez Czarta rodzynków w lodówce, kupiła więc ich wielki wór. Ponieważ w domu nie było nic do jedzenia, inż. Czart zamknął się w kuchni z rodzynkami, z olbrzymiego worka wystawały tylko jego nogi. Wróżba się sprawdziła. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
17. Uwaga żółw (Wnimanije, czeriepacha! = Внимание, черепаха!) - ZSRR 1970 reż. Rołan Bykow
reż .dubb.: Maria Piotrowska

nauczycielka - Irina Azer - Janina Borońska,
dziadek Tani - Aleksiej Batałow - Mirosław Szonert,
Wowa Dedenko - Andrej Samotołkin - J.Ijszyński,
Wowa Manukian - Misza Martirosjan - Paweł Serwa,
Wowa Wasiliew - Alosza Jerszow - T.Mater,
Ełła - Lena Riabuchina - Magdalena Sołtysik,
Bella - Gala Wierzbicka - H.Bułhak,
umorusany chłopczyk - Alosza Gołubiew - M. Skrobirando,...

.Obrazek

W klasie I b jest kącik przyrody. Króluje w nim żółw "Rakieta", cieszący się szczególnym zainteresowaniem i sympatią dzieci. Kącikiem opiekuje się Wowa Wasiliew, chłopiec o złotym sercu, ale drobny i niepozorny, jako że od pewnego czasu zupełnie przestał jeść. Z tej przyczyny zostaje pewnego dnia zabrany na obserwację do lecznicy. Pieczę nad kącikiem przejmują Wowa Dedanko i Wowa Manukian, dwie wybitne, ale całkowicie odmienne indywidualności. Manukian to mały intelektualista, teoretyk; Dedenko hołduje upodobaniom wojskowym i jest zdecydowanym praktykiem. Karmienie żółwia i sprzątanie klatki jest dla nich zajęciem zbyt prostym, nie zaspakajającym ambicji. Postanawiają przeprowadzić z żółwiem szereg eksperymentów: sprawdzić jego inteligencję, szybkość poruszania się, wytrzymałość pancerza. Ta ostatnia próba ma być przeprowadzona przy pomocy prawdziwego czołgu. Zabierają "Rakietę" na poligon wojskowy, gdzie właśnie odbywają się ćwiczenia. Pozostałe dzieci z I b podejmują akcję ratunkową. Tania Samochina pędzi do lecznicy, informuje o wszystkim Wowę Wasiliewa, który - przebrany dla zmylenia sanitariuszy w jej sukienkę - ucieka ze szpitala. W ostatniej chwili dociera na poligon. Uprzedzony przez megafony czołgista zatrzymuje maszynę tuż przed pełznącym po drodze żółwiem. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
18. Dziki i swobodny (Run Wild, Run Free) - Ang. 1969 reż. Richard C. Sarafian
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Filip - Mark Lester - Paweł Serwa,
jego matka Ellen - Sylvia Syms - Barbara Wałkówna,
jego ojciec James Ranstome - Gordon Jackson - Janusz Kubicki,
pułkownik Moorman - John Mills - Jerzy Przybylski,
Diana - Fiona Fullerton - Joanna Janiszewska,
Reg - Bernard Miles - Ryszard Sobolewski,...

.Obrazek

Rodzice dziewięcioletniego Filipa nie mają już nadziei by ich syn odzyskał kiedykolwiek utraconą we wczesnym dzieciństwie mowę. Leczenie w miejscowej klinice nie daje żadnych rezultatów, zgnębiona matka zabiera więc syna do domu. Filip nie czuje się tu jednak dobrze. Rodzice kochają go, ale nie potrafią zrozumieć. Chłopiec całe dnie spędza na pobliskich wrzosowiskach i nawiązuje przyjaźń z pięknym białym źrebakiem. Ale pewnego dnia na próżno oczekuje swego czworonożnego przyjaciela, konik zniknął. Pogrążonemu w smutku chłopcu przychodzi z pomocą emerytowany pułkownik i dziewczynka Diana, która ofiarowuje mu swego oswojonego sokoła. Wspólne zabawy i polowania przerywa nagle śmierć ptaka, spowodowana przypadkiem przez Filipa. W żalu i poczuciu winy chłopiec popada w stan silnej depresji. I znów z pomocą przychodzi stary pułkownik, który odkrywszy, że Filip mógłby mówić, poświęca mu coraz więcej uwagi. Odnajduje i przyprowadza chłopcu jego ukochanego rumaka, uczy jeździć konno, zaprasza do swojego domu. Pewnego dnia Filip dosiada swego ulubieńca i razem z Dianą udają się na przejażdżkę. Zapada wieczór, w gęstej mgle dzieci tracą orientację, błądzą wśród bagien i koń Filipa wpada w błotnistą toń. Przybyli na ratunek dorośli wyciągają chłopca, nie są jednak w stanie wydobyć ciężkiego, opadłego z sił konia. Dopiero dźwięk głosu Filipa, kilka czułych, z trudem wypowiedzianych słów, dodaje zwierzęciu sił i koń wydostaje się na twardy grunt. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiej wersji językowej do tego filmu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
19. Czarodziej Fablio (Fablio le Magicien) - Rum-Węg-Bułg-Fr 1969 reż. Georges de la Grandiere
reż. dubb.: Maria Olejniczak

- tekst czołówki i bajki czytają: Lucjan Szołajski i Tadeusz Bartosik...

.Obrazek

Oto bajki wchodzące w skład "Czarodzieja Fablio":
Kot i stary szczur -Przebiegły kot usiłuje podbić świat szczurów wykorzystując w tym celu wszelkie zdobycze techniki XX wieku z radarem i telewizją włącznie. Ale doświadczony, stary szczur działając w myśl zasady "nieufność jest matką bezpieczeństwa" broni skutecznie swej familii przed zakusami wroga.
Żaba i wół - Satyra na mistrzów sportu. Dumna ze swych sportowych osiągnięć żaba popada w pychę i postanawia napełnić się gazem by stać się większą od wołu. Finał nierozsądnego posunięcia jest żałosny: gazy rozsadzają żabiego championa.
Wilk i pies - Głodny wilk zazdrośnie patrzy na sytego psa. Gdy jednak pies roztacza przed nim uroki luksusowego życia w zamian za wyrzeczenie się swobody i zaciągnięcie w służbę człowiekowi, kochający wolność wilk ucieka do lasu. Bo jak głosi morał tej bajki - "lepszy na wolności kąsek byle jaki niż w niewoli przysmaki".
Lew i mucha - Lew - dyrygent zwierzęcej orkiestry zostaje skutecznie zaatakowany przez muchę, która jednak za przedwczesną radość zwycięstwa szybko będzie ukarana...
Żółw i dwie kaczki - Żółw marzy o dalekich podróżach. Korzysta z życzliwości kaczek, które uniosą go w świat na sznurku przytrzymywanym przez bohatera w pyszczku. Niestety, gadulstwo zgubi ciekawego żółwia; pierwsze słowo, które wypowie w locie przyniesie mu śmierć...
Konik polny i mrówka - Podczas gdy mrówki ciężko pracują gromadząc zapasy na zimę - lekkomyślny konik polny muzykuje w zespole beatowym. Nie trzeba dodawać, że beztroskiemu gitarzyście zima da się mocno we znaki. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
CDN
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Re: Rok 1971

Postprzez Zbigniew Dolny » 29 sie 2013, o 13:14

20. Unkas-ostatni Mohikanin (Ultimul Mohican - Le Dernier des Mohicans) - Rum-Fr 1969 reż. Jean Dréville, Pierre Gaspard-Huit, Sergiu Nicolaescu
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Nat Bumpo - Helmut Lange - August Kowalczyk,
Chingachgook - Pierre Massimi - Maciej Rayzacher,
Unkas - Alexandru David - Jerzy Rogowski,
Alice Munro - Sybil Mass - Magda Celówna,
jej ojciec płk Munro - Otto Ambros - Jan Ciecierski,
Cora Munro - Luminita Iacobescu - Iwa Młodnicka,
Duncan Heyward - Jaques Brinet - Andrzej Seweryn,
Magua - Ali Raffi - Andrzej Zaorski,
Tamenung - Naro Cottel - Saturnin Żurawski,
David Gamut - Roland Canamet - Jan Englert,...

.Obrazek

Nat Bumpo przybywa do fortu William-Henry, gdzie pułkownik Munro oczekuje przybycia swych córek, Cory i Alicji, eskortowanych przez kpt. Heywarda. Kilka dni wcześniej został wypędzony z fortu Irokez Magua, który pracował dla Anglików jako zwiadowca; skatowany za bunt - zaprzysiągł zemstę. Nat Bumpo udaje się wraz ze swymi przyjaciółmi Mohikanami - Chingachgookiem i jego synem Unkasem, na spotkanie Cory i Alicji. Odnajdują konwój i ukrywają się przed Irokezami i Maguą w skalnej grocie. Magua wykrywa jednak ich kryjówkę i rani ciężko Nata, uprowadzając zakładników. Oczarowany urodą Cory postanawia uczynić z niej swą żonę. Mohikanie odnajdują rannego Nata i razem z nim ruszają w pościg. Uwalniają jeńców i odprowadzają ich do fortu. Tymczasem następca pułkownika Munro przywozi rozkaz zamknięcia wszystkich Indian w rezerwacie. Kiedy wieść ta dociera do Maguy - nawiązuje on porozumienie z Delawarami i namawia ich na wspólną wojnę przeciwko białym. Podstępem zdobywają fort i mordują załogę. Gdy Nat wraca - umierający pułkownik Munro mówi mu, że Magua znów porwał dziewczęta. Nat i Chingachgook udają się do Edwardsville po pomoc, zaś Unkas rusza tropem Irokezów. Schwytany w ich wiosce koło świętego totemu i dzięki temu nietykalny - zostaje wydany Delawarom. Ci skazują go na śmierć. W ostatniej chwili wódz Tamenung odkrywa na piersi Unkasa święty znak Mohikanów: młody Indianin okazuje się następcą wodza Delawarów. Wprawdzie musi dotrzymać układu z Maguą i wydać mu raz jeszcze Corę, ale sam rusza jego tropem i dogoniwszy - wyzywa na pojedynek, w którym obaj, a także dziewczyna, giną. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
21. Jestem niewiernym mężem (Êtes-vous fiancée à un marin grec ou à un pilote de ligne?) - Fr. 1970 reż.Jean Aurel
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Roger Blanchard - Jean Yanne - Mirosław Szonert,
Marion Blanchard Francoise Fabian - Mirosława Marcheluk,
Annette - Nicole Calfan - Barbara Marszałek,
Christianne - Antonella Lualdi - Janina Borońska,
Gambaud - Francis Blanche - Jerzy Przybylski,
minister kultury - Roger Peyrefitte - Kazimierz Iwiński,...

.Obrazek

Roger Blanchard, wyższy urzędnik w ministerstwie kultury, i jego żona Marion są małżeństwem od lat dziesięciu. Marion zajmuje się wychowaniem dwojga dzieci - 8-letniej Catherine i 5-letniego Erica; Roger codziennie udaje się do biura, gdzie spotyka się ze swoim zwierzchnikiem Gambaudem, wieczorem zasiada do stołu z rodziną i wspólnie z żoną rozwiązuje bieżące problemy, a w sobotę, pod pretekstem nieprzewidzianych zebrań, odwiedza swoją kochankę - Christiane. Jednak to podwójne życie nie daje mu satysfakcji, szuka więc sposobów, aby z nim zerwać. Pewnego dnia nawiązuje flirt z młodą sekretarką Annette. Szef Gambaud, zachwycony okazją zaszkodzenia swemu pracownikowi, donosi Marion o sprawkach jej męża, i ta zaskakuje Rogera w chwili, gdy zrywa z dawną kochanką przed połączeniem się z nową. Marion, wściekła, decyduje się rozwieść. Roger żyje teraz ze swoją nową zdobyczą, a Marion marzy o powtórnym zamążpójściu. Ale są jeszcze dzieci, które tego nie chcą zaakceptować, cierpią i ... uciekają. Wówczas Blanchard rezygnuje; zrywa z piękną sekretarką, wraca do Marion, do dzieci, do swego domu, do nowego, bardziej pojednawczo nastawionego szefa - i - oczywiście - do nowej... kochanki na relaksowe soboty. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
22. Marzenia miłosne (Szerelmi álmok - Liszt / Griozy lubwi = Ференц Лист. Грёзы любви) - Węg-ZSRR 1970 reż. Márton Keleti
reż. dubb.: Maria Piotrowska

Liszt - Imre Sinkovits - Ryszard Sobolewski,
Karolina - Ariadna Szengełaja - Maria Wawszczyk,
Belloni - Sandor Pecsi - Ryszard Dembiński,
książę Wittgenstein - Igor Dmitriew - Janusz Kubicki,
Marie d'Agoult - Klara Łuczko - Jadwiga Siennicka,...

.Obrazek

Gdy Franciszek Liszt kończy 9 lat, jego rodzina przenosi się do Wiednia. Ojciec, który udzielał chłopcu pierwszych lekcji gry na fortepianie powierza dalszą edukację syna znanemu kompozytorowi Karlowi Czernemu.
Po latach spotykamy Liszta w paryskich salonach, gdzie koncertuje także znakomity pianista Thalberg. Publiczność toczy zażarte dyskusje, któremu z nich przyznać palmę pierwszeństwa. Spór rozstrzyga sam Thalberg, który po wspólnym koncercie uznaje się za pokonanego.
W tym czasie rodzi się miłość Liszta do pięknej hrabiny Marii d'Agoult. Maria porzuca męża i kochankowie wyjeżdżają do Genewy. Ich związek trwa 10 lat, wypełnionych tylko krótkimi spotkaniami w przerwach między koncertami Liszta we wszystkich stolicach europejskich. W Wiedniu dochód z koncertów przeznacza Liszt dla ofiar powodzi, w Budapeszcie owacyjnie witany przez rodaków otrzymuje wspaniałą szablę króla Stefana i honorowe obywatelstwo, w Dreźnie poznaje piękną Lolę Montes... i nawiązuje z nią romans. Dla Marii d'Agoult jest to pretekst do ostatecznego zerwania.
Podróż do Rosji jest pasmem sukcesów. W Kijowie poznaje księżną Karolinę z Iwanowskich Saint-Wittgenstein. Będzie to największa miłość Liszta, która wywrze decydujący wpływ na jego dalsze życie. Księżna namówi go do porzucenia kariery wirtuoza i poświęcenia się przede wszystkim kompozycji. Ze względu na nią przyjmie stanowisko kapelmistrza na dworze w Weimarze, gdyż tylko pod opieką dworu mogą bezpiecznie rozpocząć wspólne życie. Jednocześnie księżna rozpocznie starania o rozwód.
W Weimarze zjawia się niespodziewanie u Liszta jego przyjaciel Ryszard Wagner. Uciekał z Drezna, gdzie groziło mu aresztowanie za udział w rewolucji, która w 1849 r. wybuchła w stolicy Saksonii.
Po latach starań księżna otrzymuje rozwód. W przededniu ślubu z Lisztem specjalny wysłannik kardynała przynosi zawiadomienie o cofnięciu dyspensy przez papieża, który pragnie ponownie przejrzeć akta unieważniające poprzednie małżeństwo. Księżna rezygnuje z dalszej walki o rozwód, rozstaje się z Lisztem i resztę życia spędza samotnie poświęcając się studiom teologicznym. Natomiast Liszt szuka schronienia w jednym z rzymskich klasztorów i komponuje muzykę sakralną.
W 1865 r. udaje się na koronację króla do Budapesztu, a po kilku latach obejmuje kierownictwo nowopowstałej Budapesztańskiej Akademii Muzycznej. U schyłku życia odwiedza swą dawną miłość księżnę Wittgenstein.
W lipcu 1886 r. jedzie do Bayreuth, aby odwiedzić córkę, wdowę po Wagnerze, i tam nagle kończy życie. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
23. Michał Waleczny (Mihai Viteazul) - Rum. 1970 reż. Sergiu Nicolaescu
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Amza Pellea - Jerzy Kamas,
Irina Gardescu - Daniela Makulska,
Gyorgy Kovacs - Janusz Pilarski,
Nicolae Secareanu - Józef Duriasz,
Joana Bulca - Teresa Olenderczyk,
Ion Baseciu - Zygmunt Listkiewicz,
Emmeric Schaffer - Leonard Pietraszak,
Sergiu Nicolaescu - Tomasz Zaliwski,...

.Obrazek

10 000 statystów i 240 aktorów filmowanych przez 4 kamery brało udział w rekonstrukcji wielkiej bitwy pod Kerestes [1594], która stanowi kulminacyjny punkt widowiskowego filmu "Michał Waleczny". W bitwie tej wojska chrześcijańskie próbowały powstrzymać turecką inwazję. [MF]

Samotny rycerz podąża do Stambułu, tropiony przez żołnierzy wołoskiego hospodara Aleksandra; to Michał, który po kilku latach pobytu na sułtańskim dworze, drogą politycznych negocjacji i zwykłego przekupstwa uzyskuje nominację na tron hospodarski. Wkrótce sułtan Amurad będzie żałował tej nominacji, gdyż Michał ledwo zainstalowany w pałacu w Bukareszcie, wypowiada wojnę Turkom. Wierzy, że ten rozpaczliwy bunt pobudzi Europę do solidarnego wystąpienia przeciw Półksiężycowi, który opanował już niemal całkowicie Bałkany i zagraża Europie zachodniej.
Papież Leon udziela zgody na sfinansowanie wielkiej krucjaty, jednak intrygi kardynała Andrzeja Batorego skłaniają cesarza Rudolfa Habsburga do przekazania tych pieniędzy nie hospodarowi Wołoszczyzny, lecz księciu Zygmuntowi Batoremu w Siedmiogrodzie. Wysłany na pomoc Zygmuntowi generał austriacki Basta przepełniony jest zazdrością i nienawiścią do Michała.
Nie otrzymawszy obiecanej pomocy Michał musi zawrzeć sojusz z Zygmuntem, który uzależnia wystąpienie przeciw Turkom od złożenia hołdu przez Wołoszczyznę. Michał godzi się na to upokorzenie.
Pomoc siedmiogrodzka jest tylko symboliczna i Michał wydaje bitwę generałowi tureckiemu Sinan Paszy bez szans na zwycięstwo. Ponosi klęskę pod Calugareni opodal Bukaresztu. Zygmunt, który celowo zwlekał z pomocą licząc, że sam rozbije zmęczone wojska tureckie, zostaje pokonany pod Kerestes i musi złożyć hołd sułtanowi; przekazuje tron swemu stryjowi - kardynałowi Andrzejowi Batoremu. Michał, który nagle stał się wasalem sułtana, wykorzystuje swą sytuację i wypędza kardynała Andrzeja z Siedmiogrodu, po czym rusza na Mołdawię, jednocząc w ciągu kilku miesięcy pod swym berłem wszystkie trzy księstwa rumuńskie. Ale Zygmunt Batory odstępuje Michała, chcąc samodzielnie panować w Siedmiogrodzie; przeciąga też na swą stronę generała Bastę, który dowodzi wojskami cesarskimi wspomagającymi rzekomo Michała. Zdradzony Michał zostaje zupełnie sam, traci kolejno swe księstwa, armię, przyjaciół. Jego syn Mikołaj zostaje zabity, jego żona przeklina go.
Michał ucieka do Pragi, gdzie szuka pomocy na dworze cesarskim. Spotyka tam Włoszkę Rossanę, poznaną niegdyś w Konstantynopolu; dziewczyna kocha go i będzie mu teraz towarzyszyć aż po tragiczny koniec. Po raz ostatni zdaje się uśmiechać do niego szczęście. Rudolf proponuje mu objęcie dowództwa nad armią, na której czele mógłby pokonać Zygmunta. Stawia jednak warunek: Michał musi oswobodzić generała Bastę, uwiezionego przez księcia Siedmiogrodu. Po zwycięskiej bitwie pod Goraslau Michał wypełnia ten warunek. Następnej nocy Basta wysyła do jego namiotu najemnych morderców. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
24. Got mit uns (Gott mit uns / Dio e con noi) - Jug-Wł. 1970 reż. Giuliano Montaldo
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

Grauber - Franco Nero - Roman Wilhelmi,
Schultz - Larry Aubrey - Lechosław Herz,
kapitan Miller - Richard Johnson - Witold Kałuski,
pułkownik von Bleicher - Helmut Schneider - Janusz Bylczyński,
kapral Jellinek - Bud Spencer - Zbigniew Kryński,
generał kanadyjski Snow - Michael Goodliffe - Tadeusz Cygler,
porucznik kanadyjski Romney - Relja Basić - Ryszard Bacciarelli,
Trevor - Enrico Ostermann - Marian Glinka,
Gleason - Emilio Delle Piane - Henryk Łapinski,
Werner - Osvaldo Ruggeri - Jerzy Molga,
sierżant Malley - Renato Romano - Jerzy Tkaczyk,
Mark - Graham Armitage - Kazimierz Wróblewski,
podporucznik Vaschel - Torello Angeli - Ryszard Gołębiowski,
Bosch - Sven Lasta - Czesław Byszewski,
Moller - Zlatko Madunić - Olgierd Jacewicz,
Brandt - Demeter Biteno - Saturnin Żurawski,...

.Obrazek

Maj 1945. Niemieckie jednostki kapitulują. Trzy tysiące jeńców przebywa pod strażą Kanadyjczyków w holenderskim mieście Emmen. Żołnierze niemieccy pod wodzą pułkownika von Bleichera usiłują udowodnić zwycięzcom, że klęska nie podważyła "morale" i dyscypliny żołnierza Wermachtu. Wymagają w zamian,aby respektowano ich żądania dotyczące higieny, wyżywienia, pomocy dla rannych. W tym czasie do obozu przybywają dwaj dezerterzy - Grauber i Schultz; zostają oni odesłani do pomocy kapitanowi Jelinkowi przy aprowizacji. Niemcy nie wiedzą o ich obecności w obozie, prawda wychodzi na jaw podczas spisu jeńców. Niemieckie dowództwo żąda, aby dezerterzy zostali internowani. Komendant obozu, kapitan Miller zgadza się, nie przewidując, że niemieccy jeńcy zorganizują sąd wojenny, który skaże dezerterów na śmierć. Miller nie przywiązuje wagi do tego wyroku. W towarzystwie dawnych kolegów z akademii wojskowej rozprawia o rychłej kapitulacji faszystowskiej armii i przyszłości okupowanych Niemiec. W kilka godzin po tym spotkaniu zostaje ogłoszony koniec wojny. "Sąd" żąda od Kanadyjczyków zgody na dokonanie egzekucji i wydanie broni. Gdy Miller odmawia, w obozie wybucha bunt, który trwa dwa dni. Pułkownik von Bleicher zostaje zamknięty i odizolowany od reszty jeńców. Do obozu przybywa generał kanadyjski Snow. Widząc demonstracje jeńców przypomina Millerowi, że po pierwszej wojnie ludzie pluli na mundury dowódców, nie szanując odwagi i bohaterstwa. Niebezpieczne jest więc nieposzanowanie munduru, wszelkiego munduru, a zresztą dzisiejsi nieprzyjaciele mogą być jutro sojusznikami... Oznajmia również Millerowi, że dostał nominację na majora. Po jego wyjeździe Miller wypuszcza von Bleichera z więzienia. 13 maja 1945 r., piątego dnia po zawieszeniu broni, niemiecki pluton egzekucyjny uzbrojony przez Kanadyjczyków i pod ich eskortą, rozstrzeliwuje niemieckich dezerterów. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
25. Władca gór (Korol gor i drugije = Король Гор и другие) - ZSRR 1969 reż. Boris Dolin
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

pisarz Markow - Oleg Żakow - Sławomir Misiurewicz,
jego przyjaciel Mironow - Nikołaj Kriukow - Tadeusz Schmidt,
lesniczy Gawriłycz - Władimir Dorofiejew - Kazimierz Talarczyk,
kłusownik Fiodor - Afanasij Koczetkow - Bogumił Antczak,...

.Obrazek

Nowela I - "Król gór" - Dwaj myśliwi - pisarz Markow i jego przyjaciel - trafiają w górach na ślad wielkiego niedźwiedzia. Podnieceni możliwością zdobycia cennego trofeum - skóry "króla gór" - idą jego tropem. W drodze spotykają małego niedźwiadka, którym po śmierci matki zaopiekował się "król gór". Potężny niedźwiedź okaże się sprytniejszy od swych prześladowców - i choć ranny - nie da się schwytać. Okaże się też bardziej wspaniałomyślny: w spotkaniu "oko w oko" z bezbronnym Markowem - nie uczyni mu krzywdy.
Nowela II - "Wierność" - Było to przed laty w ukraińskiej wiosce Kamionka, gdzie Markow był nauczycielem. Przed odlotem na południe bocianica złamała skrzydło; jej towarzysz nie odfrunął z innymi ptakami, lecz pozostał by dzielić u jej boku dole i niedole. Przymierające z głodu i zimna ptaki znalazł w lesie Markow. Przygarnął je do siebie, wyleczył, zbudował gniazdo na dębie koło szkoły. Bociany przywiązały się do opiekuna, co roku wracały do swego gniazda, wychowały nowe pokolenia piskląt. Przyszła wojna. Pożar strawił gniazdo, poniosły śmierć małe bocianiątka, a wraz z nimi ojciec, gdy usiłował schronić je pod własnymi skrzydłami. Minęły lata, odbudowano wieś. Bocianica nie znalazła sobie nowego przyjaciela i - niczym symbol wierności - stoi samotnie na dachu starej, przeznaczonej do rozbiórki szkoły.
Nowela III - "Pętla" - Stary leśnik Gawriłycz znalazł maleńkiego jelonka, bezradnie drepczącego wokół zabitej matki. Wychował go w leśniczówce, a gdy jelonek zmężniał - puścił z powrotem na wolność. Paszka często odwiedzał swego opiekuna otrzymując zawsze ulubioną kromkę chleba z solą. Gdy pewnego zimowego dnia przyszedł jak zwykle z wizytą - nie zastał Gawriłycza, a zamiast chleba zarzucono mu na rogi arkan. Mimo to jeleń nie stracił zaufania do ludzi i gdy goniły go wilki znów szukał ratunku w leśniczówce. Kłusownik Fiodor nie popuścił tym razem zdobyczy. Mimo perswazji i ostrzeżeń Markowa - zabił Paszkę. Przestępcę dosięgła sprawiedliwość. Ścigany przez Markowa - wpadł w pętlę, która sam zastawił na zwierzynę. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
26.Beatrice Cenci (Beatrice Cenci) - Wł. 1969 reż. Lucio Fulci
reż. dubb. Maria Piotrowska

- Beatrice Cenci - Adrienne La Russa - Ewa Mirowska,
Olimpio - Tomas Milian - Maciej Małek,
Francesco Cenci, ojciec Beatrice - Georges Wilson - Ryszard Sobolewski,
Lucrezia, macocha Beatrice - Mavi - Barbara Jaklicz,
kardynał Lanciani - Raymond Pellegrin - Janusz Kubicki,...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek


10 września 1599 r. Beatrice Cenci została skazana przez sąd papieski na śmierć, razem ze swoją macochą Lucrezią i bratem Giacomo. Wszyscy zostali oskarżeni o zamordowanie Francesco Cenciego.
Francesco Cenci był człowiekiem okrutnym, działał bez skrupułów. Po jednej ze swych zbrodni zmuszony był uciec z Rzymu i skryć się w zamku Rocca della Petrella, gdzie od wielu lat więził swoją rodzinę. Bezkarność kupił przekazując część dóbr Izbie Apostolskiej. Dowiedziawszy się, że jego córka Beatrice chce pójść do klasztoru zamknął ja w jednej z sal zamku. Maltretowana, zhańbiona przez zwyrodniałego ojca, Beatrice wraz z macochą i bratem postanowiła pozbyć się go za wszelką cenę. Jednym z zabójców był intendent Francesca, Olimpio, kochanek Beatrice.
Rodzina Cenci wyjechała do Rzymu, wkrótce jednak okoliczności śmierci Francesco wzbudziły podejrzenie kurii biskupiej, która wszczęła śledztwo. Jeden z morderców zginął w czasie ucieczki, drugi - Olimpio - podczas tortur przyznał się do popełnienia zbrodni, ale przed śmiercią, z miłości do Beatrice, odwołał zeznania. Beatrice - również poddana torturom - przyznała się w końcu, że doprowadziła do śmierci ojca nie mogąc znieść hańby, jaką okrywał rodzinę. Mimo, że zbrodnie Francesco były powszechnie znane, sąd papieski skazał na śmierć członków rodziny Cencich, konfiskując jednocześnie ich dobra.
Rankiem 11 września w Rzymie wszyscy oskarżeni zostali publicznie ścięci, wśród protestów ludu. Grób Beatrice, ku niezadowoleniu papieża Klemensa VIII osobiście zainteresowanego sprawą, przez długi czas codziennie pokrywały świeże kwiaty. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
27.Tropiciel Śladów (Aventuri in Ontariao) - Rum-Fr 1970 reż. Jean Dreville i Sergiu Nicolaescu
reż. dubb. Romuald Drobaczyński

Nat Bumpo - Helmut Lange - Mirosław Szonert,
Chingachgook - Pierre Massimi - Maciej Małek,
Mabel Dunham - Juliette Villars - Barbara Marszałek,
Gaspar - Christian Duroc - Zbigniew Bielski,
major Dunham - Daniel Grohem - Sławomir Misiurewicz,...

.Obrazek

Traper Nat Bumppo i jego przyjaciel Indianin Chingachgook ratują od niechybnej śmierci z rąk Indian pannę Mabele Dunham, córkę komendanta fortu Edward. Mabel jechała do ojca wezwana przez tajemniczego Indianina, który okazał jej tabakierkę ojca, jak się później okazało ukradzioną majorowi Dunham. Po przybyciu do fortu Nat staje się obiektem swatów: komendant chętnie widziałby w nim zięcia. Nie podoba się to zalecającemu się do Mabel oficerom - Muirowi i Gasparowi. Podczas balu z okazji dwudziestej rocznicy urodzin dziewczyny na fort napadają Indianie i wysadzają skład amunicji. Przerażony atakiem Dunham zarządza ewakuację fortu, bowiem bez amunicji obrona jest niemożliwa. W drodze podejrzenia o zdradę koncentrują się na młodym Gasparze, półkrwi Indianinie, zwłaszcza, że w niewyjaśniony sposób ucieka spod jego opieki wzięta w niewolę podczas ataku na fort Indianka Margie. Wyprawę prowadzą Nat i Chingachgook. W wąskim wąwozie na uciekinierów napadają Indianie pod wodzą "Żelaznej Strzały". Gdy coraz mniejsze są szanse na ratunek Nat ucieka się do fortelu i przy pomocy Chingachgooka i Gaspara, przechyla szalę zwycięstwa na stronę uciekinierów. Gaspar oczyszczony z podejrzeń zdobędzie teraz miłość Mabel. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
28.Król Lir (Korol Lir = Король Лир) - ZSRR 1970 reż. Grigorij Kozincew
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

król Lir - Juri Jarvet - Zdzisław Mrożewski,
błazen - Oleg Dal - Mieczysław Gajda,
Kent - Władimir Jemieljanow - Stanisław Winczewski,
Edgar - Leonhard Merzin - Tomasz Zaliwski,
Gloster - Karl Sebris - Leon Pietraszkiewicz,
książę Kornwalii - Aleksander Wokacz - Witold Kałuski,
Edmund - Regimantas Adomaitis - Bogdan Łysakowski,
Oswald - Aleksiej Pietrenko - Tadeusz Jastrzębowski,
Goneryla -Elza Radzinia - Janina Szydłowska,
Regana -Galina Wołczek - Barbara Drapińska,
Kordelia - Walentina Szendrikowa - Teresa Lipowska,
książę Albany - Donatas Banionis - Zygmunt Listkiewicz,...

.Obrazek

Drugi po "Hamlecie" szekspirowski film Grigorija Kozincewa jest i tym razem oryginalną, bardzo osobistą interpretacją tej poetyckiej tragedii. Mityczny król Brytanii jest bezwzględnym tyranem osaczonym przez pochlebstwo. Dopiero gdy rozda swoje królestwo wyrodnym córkom, odtrącony, pozna całe okrucieństwo świata. [MF]

Król Lear ma trzy córki, Gonerylę, Reganę i Kordelię. Postanawia obdzielić je swym majątkiem odpowiednio do stopnia ich miłości do ojca. Dwie starsze budują kwieciste wypowiedzi na ten temat, a najmłodsza - Kordelia twierdzi, że nie jest w stanie wypowiedzieć ogromu swego uczucia. Lear, kierując się pozorami, największe części swego królestwa - oraz najlepsze partie małżeńskie - daje starszym córkom, a Kordelię wyrzuca poza granice swego królestwa.
Po pewnym czasie okazuje się, że Goneryla i Regana kochały ojca tylko w słowach. Chcą ograniczyć jego władzę w królestwie, a jego samego ubezwłasnowolnić. Lear wpada w obłęd i ucieka z ich niegościnnych progów.
Na skutek niedoskonałej władzy państwo Leara upada. W walce obronnej bierze udział Kordelia i jej mąż. Kordelia ginie. Lear, rozpaczając nad jej ciałem, również umiera. (Wikipedia)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
29. Czerwony namiot (Krasnaja pałatka = Красная палатка / La tenda rossa) - Wł-ZSRR 1969 reż. Michaił Kałatozow
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Nobile - Peter Finch - Mieczysław Milewski,
Amundsen - Sean Connery - Ignacy Machowski,
Valeria - Claudia Cardinale - Aleksandra Zawieruszanka,
Lundborg - Hardy Kruger - Marian Kociniak,
Malmgren - Eduard Marcewicz - Jerzy Rogowski,
Zapi - Luigi Vannucchi - Piotr Fronczewski,
Biagi - Mario Adorf - Tadeusz Bartosik,
Mariano - Donatas Banionis - Bogusz Bilewski,
Romagna - Massimo Girotti - Zdzisław Tobiasz,
Samojłowicz - Grigorij Gaj - Janusz Paluszkiewicz,
Czuchnowski - Nikita Michałkow - Andrzej Zaorski,
Cecioni - Otar Koberidze - Andrzej Gawroński,
Troiani - Jurij Solomin - Jan Mayzel,
Viglieri - Boris Chmielnicki - Andrzej Antkowiak,
Behounek - Jurij Wizbar - Gustaw Lutkiewicz,...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek

Noc. Posiwiały generał Nobile nie może zasnąć. Dręczą go sprawy sprzed czterdziestu lat, do dziś żywe, do dziś nierozstrzygnięte. Wyobraźnia powołuje do życia sąd, sąd nad Nobilem. Przed trybunałem sumienia wystąpią ci, którzy 15 kwietnia 1928 r. wspólnie z nim rozpoczynali wyprawę - i ci, którzy na wieść o katastrofie pospieszyli na ratunek. Pamięć wskrzesi miniony czas...
... Odlot z Mediolanu. Na sterowcu "Italia" szesnastu ludzi. Mają jako pierwsi w historii wylądować na Biegunie Północnym i przeprowadzić badania naukowe. Żegnają ich całe Włochy.
6 maja ekspedycja Nobilego osiąga Kings-Bay na Spitsbergenie. Szwedzki meteorolog Malmgren poznaje pielęgniarkę Valerię, zatrudnioną w szpitaliku osady. Ich uczucie nie zdąży się rozwinąć - 22 maja Malmgren odleci na "Italii". W dzień później ze sterowca spadnie na Biegun sztandar włoski i krzyż ofiarowany przez papieża. Na lądowanie nie pozwoli jednak pogoda - Nobile nakazuje powrót na Spitsbergen. Podczas burzy arktycznej następuje katastrofa: ginie motorniczy Pomella, gondola z Nobilem i ośmiu innymi uczestnikami wyprawy uderza o lód. Sześciu ludzi mknie dalej unoszonych przez powłokę sterowca: wszyscy oni zginą.
Ze statku-bazy "Citta di Milano" kpt Romagna spokojnie powiadamia Rzym o przerwaniu łączności z "Italią" i prosi o instrukcje. Wieść o katastrofie roznosi się szybko. Dla ratowania rozbitków do Kings-Bay napływają Szwedzi, Niemcy, Norwegowie, Francuzi, Włosi. Nie brak tu turystów, gwaru, muzyki.
Grupa Nobilego znajduje namiot, maluje go na czerwono żeby był z daleka widoczny. Nadajnik Biagiego jest uszkodzony. Sam Nobile jest ranny, ma złamaną rękę i nogę. Największe obrażenia odniósł mechanik Cecioni.
W Kings-Bay Valeria błaga lotników by próbowali lotów mimo złej pogody. Ryzyko jest jednak zbyt duże.
Aparat Biagiego naprawiony, nikt jednak nie odbiera słabych sygnałów z lodowej pustyni. Mięso upolowanego niedźwiedzia zabezpiecza grupę przed głodem.
Oficerowie Zappi i Mariano decydują się wyruszyć po pomoc na Spitsbergen. Zdając sobie sprawę, że dwaj Włosi nie znają Arktyki - Malmgren postanawia im towarzyszyć.
Valeria błaga w Oslo Amundsena, by dla ratowania rozbitków znów wyruszył ku Biegunowi. Ta wyprawa zakończy się śmiercią wielkiego polarnika.
W wiosce pod Archangielskiem radioamator Kola Szmidt odbiera sygnały Biagiego. Z Leningradu wyrusza na pomoc rozbitkom potężny lodołamacz "Krasin".
Trudów marszu wśród lodów nie wytrzymuje Malmgren; Zappi i Mariano spełniają prośbę chorego, niedołężnego już Szweda, wyrąbują w lodzie mogiłę i po ułożeniu w niej towarzysza odchodzą, zabierając jego odzienie.
Szwedzki lotnik Lundborg ląduje opodal czerwonego namiotu, ale zgadza się zabrać tylko Nobilego. Generał po namyśle, za aprobatą rozbitków, zgadza się: z Kings-Bay będzie mógł skutecznie kierować akcją ratowniczą...
Kierujący akcją "Krasina" prof. Samojłowicz zezwala lotnikowi Czuchnowskiemu na lot, ale pilot - odnalazłszy Zappiego i Mariano - nie może lądować obok wędrowców. "Czerwony Niedźwiedź" Czuchnowskiego ulega awarii; radziecki lotnik nie zgadza się jednak na ratowanie go przed Włochami. Uwolniony z okowów lodu "Krasin" zabiera na pokład Zappiego i Mariano, do których 12 lipca dołączą Vilgieri, Biagi, Ceconi, Behounek i Troiani...
... Kończy się rozprawa. Nobile zostaje sam na sam z Amundsenem. Dwaj zdobywcy Bieguna ważą sprawy sumienia. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
30. Plac Czerwony (Krasnaja płoszczad = Красная Площадь) - ZSRR 1970 reż. Wasilij Ordynski
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

Lenin - Siergiej Jakowlew - Tadeusz Łomnicki,
Swierdłow - Aleksander Kutiepow - Włodzimierz Bednarski,
Amielin - Stanisław Lubszin - Jan Machulski,
Karasow - Wiaczesław Szalewicz - Michał Pawlicki,
Natasza - Walentina Maliawina - Anna Nehrebecka,
Wołodia - Siergiej Nikonienko - Andrzej Gawroński,
Uno Parts - Uno Loit - Saturnin Żurawski,
Karpuszonek - Paweł Kormunin - Janusz Paluszkiewicz,
Kamyszow - Wiktor Szulgin - Bohdan Ejmont,...

.Obrazek

1918. Młody piotrogrodzki robotnik Amielin otrzymuje zadanie sformowania pułku Armii Czerwonej z żołnierzy, którzy wracają z frontu do domów. Żołnierze ci, zanarchizowani, marzący o pokojowym życiu - nie chcą powracać do okopów; nowy komisarz ucieka się więc do podstępu by uniemożliwić odjazd transportu wojskowego. Z pomocą bolszewików z komitetu pułkowego Amielinowi udaje się zaprowadzić jaką taką dyscyplinę i zapobiec rozstrzelaniu b. oficera Karasowa. Z rozkazu komisarza Karasow zostaje dowódcą pułku. Jego znajomość rzemiosła wojennego decyduje o zwycięstwie, które odnosi nowo utworzony pułk Armii Czerwonej nad oddziałami niemieckimi. Po bitwie Karasow rozstaje się z Amielinem: nie chce służyć w wojsku, które walczy z Rosjanami, nie będzie atakować białogwardzistów.
Dawny 38 pułk grenadierski składa przysięgę żołnierską na Placu Czerwonym. Uroczystość z udziałem Lenina obserwuje w tłumie Karasow. Pierwsza defilada Armii Czerwonej robi na nim wrażenie...
1919. Trwa wojna domowa. Amielin, który kurował się w szpitalu, spotyka w sztabie Karasowa - teraz już dowódcę dywizji Armii Czerwonej - i na jego prośbę zostaje mianowany komisarzem tejże dywizji, w której skład wchodzi także Nieugięty Pułk Proletariacki, dawny 38-y grenadierski.
Dywizja Karasowa bierze udział w wielu bitwach. Wygranie jednej z nich zależy od powodzenia akcji pociągu pancernego, na którym żołnierze z Pułku Proletariackiego mają przeprawić się przez rzekę, stworzyć przyczółek i przyjąć na siebie uderzenie wroga, by reszta dywizji mogła spokojnie przeprawić się w innym miejscu. Karasow wie, że desant zostanie rozgromiony, ale innego wyjścia nie ma. Amielin, wzbraniając się przed tym rozwiązaniem, ale rozumiejąc jego konieczność - postanawia dołączyć do załogi pociągu. Dywizja przełamie obronę wroga, ale z pociągu pancernego niemal nikt nie ujdzie z życiem. Ocaleje tylko ciężko ranny Amielin.
Po latach posiwiały gen. Karasow ogląda z trybuny defiladę na Placu Czerwonym. A na kremlowskim murze, na czarnej marmurowej tablicy widnieje napis: "Amielin Dmitrij Siergiejewicz. 1895-1941". (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
31. Zielone smugi (Zielonyje cepoczki = Зелёные цепочки) - ZSRR 1970 reż. Grigorij Aronow
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Miszka - Sasza Grigoriew - Jacek Czapski,
Waśka - Igor Urumbekow - Jan Martynowski,
Stiopka - Wołodia Lelotko - Bartosz Deczkowski,
jednoręki -Aleksiej Michajłow - Włodzimierz Bednarski,
major -Paweł Łuspiekajew - Mieczysław Czechowicz,...

.Obrazek

Wojna zastała Miszę i Stiopkę na wakacjach pionierskich. Wracali do Leningradu z tłumem uciekinierów - zmęczeni i głodni. Spotkawszy inwalidę bez ręki - pomogli mu nieść walizkę. Jej właściciel zawieruszył się jednak podczas bombardowania - i chłopcy, za radą ich przyjaciela Waśki postanowili ją otworzyć. W walizce znaleźli rakietnice i naboje, których nie omieszkali wypróbować. Zielone smugi naprowadziły na trop chłopców leningradzki kontrwywiad. Major Iwan Wasiliewicz nie musiał długo namawiać swych niespodziewanych gości do współpracy przy rozszyfrowaniu hitlerowskiej grupy dywersyjnej, która za pomocą rakiet wskazywała cele bombowcom i dokonywała aktów sabotażu. Pewnego dnia chłopcy zobaczyli ponownie jednorękiego, a Miszka - posłużywszy się fortelem - zdobył zaufanie kontaktującego się z dyrektorem wyrostka o przezwisku Krendel i dzięki niemu odkrył punkt przekaźnikowy grupy. Po ujęciu kilku członków bandy, nie bez pomocy Waśki i Stiopki, akcja weszła w fazę finałową. Zdemaskowany przez niejakiego Bruneta Miszka ratuje się dzięki nieoczekiwanej pomocy Krendla - i, ukrywszy się w ciężarówce prowadzonej przez jednego z bandytów - trafia do siedziby jednorękiego. Otoczony przez ludzi Iwana Wasiljewicza - oficer hitlerowskiego wywiadu usiłuje wysadzić budynek w powietrze, ale jego zamiar udaremniają w porę pracownicy kontrwywiadu. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
32. Kapitan Korda (Kapitán Korda) - CSRS 1970 reż.Josef Pinkava
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Pepik - Michel Varuska - Jarosław Ojrzyński,
Korda - Vladimir Brabec - Mirosław Szonert,
jego zona - Milena Dvorska - Iwona Słoczyńska,
matka Pepika - Drahomira Hofmanova - Mirosława Marcheluk,
mąż matki, Navratil - Jiri Vala - Bogusław Sochnacki, ...

.Obrazek

Mały Pepik zaprzyjaźnia się podczas pobytu w szpitalu z panem Kordą, który nie ma własnych dzieci. Nowy znajomy zabiera Pepika na wakacje do siebie. Chłopcu ogromnie się tu podoba - dom, praca Kordy na kolei i łagodna, dobra żona gospodarza. Razem z rówieśnikiem Mikoldą i wiernym psem Ajaksem przeżywa liczne przygody. Ich zabawy drażnią starą panią Krausovą, która składa skargę w szkole i truje Ajaksa. Chłopcy zakładają bractwo mścicieli i demolują jej dom. Dopiero interwencja Kordy kładzie kres tej walce, a winowajcy muszą naprawić wyrządzone szkody.
Pewnego dnia o istnieniu Pepika przypomina sobie jego rodzona matka. Wyszła za mąż, ma dom i może go już zabrać do siebie. Pepikowi ciężko jest opuścić Kordów, oni również go pokochali, ale matka ma prawo do swego dziecka. Pepik nie może przywyknąć do życia w nowym domu, widzi że wzięto go tylko do pomocy w gospodarstwie i do opieki nad małym braciszkiem. Ojczym nie lubi go i nie jest w stanie zastąpić czułych opiekunów. Chłopiec zaprzyjaźnia się tylko z psem i kozą. Gdy spostrzega, że ojczym zniszczył podarowaną mu przez Kordę łódkę, jedyną jego radość i pociechę, ucieka, biegnie po szynach w kierunku domu Kordy. Wyczerpanego znajduje znający Kordę kolejarz i zabiera do siebie. Rano po Pepika zgłasza się Korda. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
33. Korona śmierci (Ítélet / Rozsudok) - Węg.-Rum-Słowacki 1970 reż. Ferenc Kósa
reż. dubb. Izabela Falewicz

- Gyorgy Dozsa - Ferenc Bessenyei - Jerzy Kamas,
ksiądz Lorinc - Janos Koltai - Mieczysław Pawlikowski,
Werboczy - Tomas Major - Piotr Pawłowski,
student Gheorghe Motoj - Andrzej Antkowiak,
Gergely Dozsa - Istvan Torok - Teodor Gendera,
Terez - Klara Sebok - Alicja Wyszyńska,...

.Obrazek

W swym drugim filmie pełnometrażowym "Korona śmierci" Kosa - znów mając na uwadze problemy aktualne, sięgnął do wydarzeń sprzed 450 lat, kiedy po raz pierwszy w historii Węgier po władzę sięgnął lud.
W roku 1514 papież Leon X ogłosił krucjatę przeciwko Turkom, powierzając jej organizację prymasowi Węgier. Na wezwanie Tamasa Bakoczy stanęło pod bronią 80 000 żołnierzy węgierskich, rumuńskich, serbskich i słowackich; przeważali wśród nich chłopi pańszczyźniani. Tak wielkie zgrupowanie uzbrojonego chłopstwa przeraziło węgierską szlachtę, która ostatecznie zmusiła prymasa do odwołania wyprawy. Wtedy chłopi uznając to za zdradę wystąpili zbrojnie przeciwko magnatom. Na czele powstania stanął Gyorgy Dozsa, wyznaczony uprzednio na wodza odwołanej krucjaty. Wśród dowódców był również jego brat - Gergely oraz ksiądz Lorinc. Walka ogarnęła cały kraj, Dozsa uroczyście przysięgał wyzwolić wszystkich pańszczyźnianych chłopów. Armia powstańcza była źle uzbrojona, niewyszkolona i głodna, ale panowała w niej żelazna dyscyplina: wszystkie próby gwałtu były surowo karane, za kradzieże żywności obcinano ręce. Po trzymiesięcznej walce doszło do decydującej rozprawy z wojskami magnackimi: powstańcy zostali rozbici, a ciężko ranny Dozsa dostał się do niewoli. Poddano go wielogodzinnym przesłuchaniom, próbom nacisku, szantażu i perswazji, usiłowano zmusić do publicznego wyrzeczenia się idei, za które walczył. W końcu magnaci wydali na niego wyrok: siedzącemu na "tronie" włożono żelazną rozpaloną koronę. Jego najwierniejszych żołnierzy, złamanych dziesięciodniową głodówką usiłowano zmusić do zjedzenia ciała wodza. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
34. Zerwanie (La Rupture) - Fr. 1970 reż. Claude Chabrol
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
dialogi: Krystyna Uniechowska
dźwięk: Jerzy Bolesławski
montaż: Henryka Meldner
kier. prod.: Tadeusz Simiński

Helene - Stephane Audran - Barbara Wrzesińska,
Paul - Jean-Pierre Cassel - Jerzy Molga,
Ludovic Regnier, teść Heleny - Michel Bouquet - Zdzisław Tobiasz,
jego żona Emilie - Marguerite Cassan - Ewa Bonacka,
Charles, mąż Heleny - Jean-Claude Drouot - Andrzej Gawroński,
pani Pinelli - Annie Cordy - Danuta Szaflarska,
jej mąż - Jean Carmet - Jerzy Tkaczyk,
adwokat Jourdau - Michel Duchaussoy - Janusz Bukowski,
Sonia - Catherine Rouvel - Iga Cembrzyńska,
aktor Gerard Mostelle - Mario David - Włodzimierz Bednarski,
dr Blanchard - Angelo Infanti - Henryk Łapiński,
Panna Marino - Margo Lion - Wanda Łuczycka,
Panna Clair -Louise Chevalier - Alina Bukowska,
Panna Imbert - Maria Michi - Mirosława Morawska,...

.Obrazek

W pewien kwietniowy poranek mieszkaniec Brukseli Charles Regnier pod wpływem zbyt silnej dawki narkotyków wpada w szał, terroryzuje żonę Helenę, a swego 4-letniego synka unosi w górę i rzuca nim o ścianę. Po odwiezieniu dziecka do szpitala, Helena nie wraca już do domu i postanawia wystąpić o rozwód. Zamieszkuje w pensjonacie sąsiadującym ze szpitalem. W tym czasie jej teść, Ludovic Regnier, który nigdy nie akceptował małżeństwa swego syna z Heleną (zarabiała na życie tańcząc nago w kabaretach), postanawia uczynić wszystko, aby prawnie uzyskać opiekę nad wnukiem. Wzywa więc syna jednego ze swych przyjaciół, zrujnowanego Paula Thomasa i proponuje mu udział w interesach w zamian za znalezienie dowodu niemoralności Heleny. To właśnie potrzebne jest adwokatowi, by jego synową pozbawić opieki nad dzieckiem. Paul wynajmuje pokój w tym samym pensjonacie co Helena i zdobywa jej zaufanie, podając się za nieuleczalnie chorego. Wymyśla skomplikowaną i nikczemną intrygę: podaje narkotyk niedorozwiniętej córeczce kierowniczki pensjonatu i usiłuje dowieść, że mała jest ofiarą anormalnych skłonności erotycznych Heleny. Pragnie doprowadzić do spotkania swej ofiary z dziewczynką w aucie, które porzuciłby na drodze po upozorowaniu wypadku. Lecz Helena, która odkryła prawdziwe oblicze Paula, nie chce wsiąść do wozu. Tymczasem Charles, strzeżony i leczony przez rodziców, zrzuca matkę ze schodów i ucieka, aby zobaczyć się z Heleną. Przybywa do pensjonatu i rzuca się na Paula, który zadaje mu śmiertelny cios sztyletem. Helena, chwilowo odurzona podanym jej przez Paula narkotykiem, po odzyskaniu przytomności udaje się do szpitala, do uratowanego synka. (FSP)
Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej listy naszych dubbingowców.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
35. Nie do obrony (Inadmissible Evidence) - Ang. 1968 reż. Anthony Page
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

Bill Maitland - Nicol Williamson - Ignacy Gogolewski,
Anna, jego żona - Eleanor Fazan - Mirosława Dubrawska,
Jane, jego córka - Ingrid Brett - Małgorzata Włodarska,
Liz Eaves - Jill Bennett - Danuta Szaflarska,
Hudson - Peter Sallis - Wiesław Michnikowski,
Joy - Gillian Hills - Jolanta Zykun,
Jones - David Valla - Jerzy Matałowski,
Shirley - Eileen Atkins - Barbara Wrzesińska,
pani Garnsey - Isobel Dean - Zofia Mrozowska,...

.Obrazek

Bill Maitland, 39-letni adwokat, który jest na skraju załamania nerwowego, wyobraża sobie w koszmarnym śnie trybunał oceniający jego życie i nieumiejętność biernego pogodzenia się z własną przeciętnością. W domu żona Anna przypomina mu o urodzinach córki: chce, żeby ten weekend spędził z rodziną, a nie - jak zwykle - ze swoją kochanką, Liz Eavens. W biurze denerwuje go zawsze zadowolony z siebie młody urzędnik Jones, a sekretarka Shirley zawiadamia, że porzuca pracę aby wyjść za mąż. Dziewczyna spodziewa się dziecka, którego ojcem jest zapewne sam Maitland; nie chce ona jednak mieć z nim nic wspólnego. Po współczucie Maitland zwraca się do swego współpracownika Hudsona i oferuje spółkę w firmie, ale jednocześnie obraża go komentarzami na temat jego życia prywatnego. Przychodzą pierwsi klienci: Maitland rozmawia z panią Garsney wnoszącą pozew o rozwód i zmęczony trywialnymi szczegółami wychodzi potem do miasta. Wieczorem czeka na niego w biurze młodziutka telefonistka Joy, ale spotkanie ich przerywa Anna, która zabiera męża na obiad do znajomych. Między małżonkami dochodzi do kłótni, po której Maitland szuka spokoju w domu swej kochanki, ale po kolejnej sprzeczce wraca, aby zanocować w biurze. Zdenerwowany, z trudem wysłuchuje na drugi dzień zeznań klienta oskarżonego o homoseksualizm. Wszystko zresztą idzie jak najgorzej: Hudson wycofuje się ze współpracy. Joy odchodzi, a szczera rozmowa z ukochaną córką zamienia się w jednostronne jej oskarżenie, zrywające całkowicie wszelką nić porozumienia. Maitland rozstaje się także na zawsze z Liz. Zmęczony, dzwoni do żony, że chce wrócić do domu, ale nie ma siły opuścić opustoszałego biura. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
36. Pożądanie zwane Anada (Touha zvaná Anada ) - CSRS-USA 1969 reż. Ján Kadár, Elmar Klos
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

rybak Janos - Rade Markovic - Bogusław Sochnacki,
jego zona Zuzka - Milena Dravic - Janina Borońska,
Anada - Pola Pritchett - Mirosława Marcheluk,
pan Krzysztof - Ivan Darvas - Mirosław Szonert,
ojciec Zuzki Michał - Jaroslav Marvan - Kazimierz Talarczyk,...

.Obrazek

W małym domku nad brzegiem Dunaju mieszka rybak Janos z żoną Zuzką, dorastającym synem Petrem i teściem Michałem. Pewnego dnia rodzina wyławia z rzeki młodą, piękną dziewczynę. Dzięki staraniom Zuzki udaje się przywrócić jej życie. Nieznajoma nazywa się Anada, tylko to pamięta; nie wie nic o swojej przeszłości, skąd przyszła i dlaczego znalazła się w rzece. Janos instynktownie czuje niebezpieczeństwo, jakie Anada wnosi do jego domu, ale na usilne prośby żony zgadza się, aby dziewczyna zamieszkała z nimi.
Stało się tak jak Janos przewidywał. Zuzka nie zauważa niepokoju, jaki dziewczyna wzbudza w jej ojcu i synu, nie widzi jak niechęć męża pomału zmienia się w namiętność. Janos śledzi dziewczynę, podejrzewa, że spotyka się ona z młodym właścicielem zamku, panem Krzysztofem; może go już kiedyś znała i z jego powodu szukała śmierci? Krzysztof zbyt często ma zwyczaj kąpać się nocą w rzece (Anada również) i krążyć wokół domu rybaków. Pewnej nocy Janos wybiera się z Krzysztofem na połów ryb; ma wówczas okazję skończyć z rywalem, ale nie czyni tego. Z domu Janosa odchodzi syn. Ojciec kupuje Anadzie złoty medalion, dziewczyna go nie chce, ale na noc wzywa rybaka do siebie. Ma to być ich pożegnanie. Ale oto Zuzka zapada na tyfus i Anada zostaje by ją pielęgnować, Piotr wraca do chorej matki, a Janos czeka na jej śmierć, która byłaby dla niego wyzwoleniem. Lekarz przepisuje Zuzce bardzo drogi lek, będący śmiertelną trucizną, trzeba go więc odpowiednio dozować. Janos sprzedaje medalion i wraca nocą do domu. Już ma podać żonie śmiertelną dawkę lekarstwa - gdy słyszy krzyk teścia, że Anada znikła. Na brzegu rzeki pozostały tylko jej rzeczy.
Janos daremnie poszukuje Anady. Wyczerpany spotyka trzech mężczyzn - Kormidelnika, Melichara i Koktavego, którzy wypytują go o wszystkie szczegóły historii. Janos przyznaje się do namiętnej miłości i do swych wewnętrznych rozterek. Spowiedź przynosi mu ulgę. Uświadamia sobie nagle, że Zuzka może wziąć śmiertelne lekarstwo. Biegnie do domu, ale im szybciej biegnie, tym bardziej dom się oddala. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
37. Timo Rinnelt porwany (Der Fall Timo Rinnelt) - NRD 1967-1969 reż. Hubert Hoelzke
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

Carmen Rinnelt - Irma Munch - Barbara Wałkówna,
Joachim Rinnelt - Wilfried Ortmann - Mirosław Szonert,
Klaus Lehnart - Kurt Kachlicki - Maciej Małek,
Schneider - Wolf Kaiser - Kazimierz Iwiński,
dr Zimmermann - Wolfgang Greese - Jerzy Przybylski,
Roggenkamp - Harry Hindemith - Tadeusz Schmidt,
Koenig - Gerhard Rachold - Janusz Kubicki,
Bode - Siegfried Kilian - Ryszard Dembiński,
von Erxleben - Wolfgang Brunecker - Sławomir Misiurewicz,
Schmittchen - Heinz Behrens - Stanisław Kwaśniak,
Kowalski - Harald Warmbrunn - Ireneusz Kaskiewicz,...

13 lutego 1964 r. opinię publiczną w NRF zaalarmował wypadek porwania dziecka: zniknął siedmioletni Timo Rinnelt. Poszukiwania policji spełzły na niczym. Rodzice otrzymywali setki telefonów - zarówno od porywaczy, jak i od oszustów, szantażystów i sadystów, żerujących na ich rozpaczy. Z biegiem czasu sprawa ucichła, znalazła się wśród akt innych niewykrytych spraw kryminalnych. W 1967 roku telewizja NRD rozpoczęła realizację serii filmowej "Przypadki kryminalne bez precedensu", opartej na scenariuszach pisarza Guntera Prodohla. Pierwszym filmem z tej serii był właśnie "Timo Rinnelt porwany". Dla zwiększenia wrażenia autentyzmu część zdjęć realizowano w Wiesbaden i Frankfurcie nad Menem, co powtórnie poruszyło opinię publiczną i zmusiło policję do podjęcia sprawy na nowo. W ten sposób film w pewnej mierze przyczynił się do wykrycia zbrodniarza, który porwał i zamordował chłopca. (FSP)

W Wiesbaden sprzed domu rodziców znika pewnego dnia syn antykwariusza Joachima Rinnelta. Zrozpaczeni rodzice zawiadamiają policję. Poszukiwania nie przynoszą rezultatu. Po kilku dniach daje o sobie znać porywacz, żądając okupu w wysokości 15 000 marek. Policja organizuje zasadzkę, jednak akcja bierze w łeb, gdyż reporterzy z brukowego "Nachtausgabe" wywęszywszy sensację informują o niej w specjalnym wydaniu pisma, odstraszając tym samym porywacza. Ten ostatni przestaje się odzywać, natomiast do rodziców Tima dzwonią najróżniejsi ludzie, pragnący zarobić na nieszczęściu. Ani inicjatywa jednej z gazet usiłującej pertraktować bezpośrednio ze zbrodniarzem, ani wyjazd Joachima Rinnelta z żądaną przez telefonicznego rozmówcę sumą pieniędzy do Hiszpanii, nie przynoszą rezultatów. Dochodzenia policji jeszcze trwają, wszyscy podejrzani mają jednak doskonałe alibi. Sprawa cichnie...
W kwietniu 1967 roku do redakcji "Quick" w Monachium przychodzi list od porywacza, który za cenę 15 000 marek gotów jest wyjaśnić sprawę. Dziennikarze nawiązują kontakt z policją. Zasadzka nie udaje się wprawdzie, ale ślad prowadzi do Klausa Lehnarta, syna znanego wiesbadeńskiego lekarza i sąsiada Rinneltów. Alibi Lehnarta było dotychczas nie do podważenia, poświadczało je wielu młodych ludzi z najlepszego towarzystwa, m. in. córka bogatego wydawcy Schindlera. Ten ostatni robił wszystko by uniknąć skandalu związanego ze złożeniem fałszywych zeznań przez córkę. Wysiłki adwokatów i gazet, których właścicielem jest Schindler, sprawiają że w czasie śledztwa i procesu Lehnarta więcej się mówi o "czarnych otchłaniach" ludzkiej psychiki i "godnym litości" mordercy, niż o jego ofierze - Timo Rinnelcie i pogrążonych w bólu rodzicach. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Re: Rok 1971

Postprzez Zbigniew Dolny » 6 wrz 2013, o 20:35

38.Walka o Rzym (Bătălia pentru Roma - Lupta pentru Roma - Kampf um Rom) - Rum-Wł.-RFN reż. Robert Siodmak i Sergiu Nicolaescu
reż. dubb.: Izabela Falewicz
dialogi: Krystyna Albrecht
dźwięk: Roman Błocki
montaż: Anna Szatkowska
kier. prod.: Mieczysława Kucharska

Cethegus - Laurence Harvey - Tadeusz Pluciński,
cesarz Justynian - Orson Welles - Mieczysław Pawlikowski,
Teodora - Sylvia Koscina - Joanna Jedlewska,
Amalswintha - Honor Blackman - Wanda Majer,
Mataswintha - Harriet Anderson - Alicja Raciszówna,
Totyla - Robert Hoffnan - Jerzy Rogowski,
Narses - Michael Dunn - Eugeniusz Robaczewski,
Julia, córka Cethegusa - Ingrid Brett - Jolanta Zykun,
Witigis - Florian Persic - Włodzimierz Bednarski,
Thorismund - Dieter Eppler - Janusz Zakrzeński,
oraz: Zofia Saretok, Czesław Byszewski, Wiktor Grotowicz, Zygmunt Listkiewicz, Roman Wilhelmi i inni ...

Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek].Obrazek


"Superprodukcja na podstawie powieści Felixa Dahna. Reż. Robert Siodmak poszedł śladami Anthony'ego Manna i jego "Upadku cesarstwa rzymskiego", prezentując w "Walce o Rzym" rozległy fresk historyczno-obyczajowy o mało znanej epoce schyłkowych walk o spadek po Cesarstwie. Walki z Gotami i Bizancjum po śmierci Teodoryka Wielkiego, skomplikowane intrygi polityczne, skrytobójstwa i zdrady ożywają w realizowanych z rozmachem scenach..."[MF]

Italia, V w. n. e, okres ekspansji Gotów na Południe. Pod naporem armii Teodoryka Wielkiego imperium rzymskie rozpada się. Resztki legionów szukają schronienia za murami Rzymu. Zwycięski najeźdźca zawiera sojusz z sąsiednim Bizancjum i zakłada cesarstwo gockie, którym rządzi w pokoju przez 32 lata - aż do śmierci. Czując zbliżający się kres, apeluje do swoich dwóch córek i całego narodu o zachowanie jedności.
Prefektem Rzymu zostaje bizantyjski poseł Cethegus, który szuka w Bizancjum oparcia w walce przeciwko Gotom. Na tronie gockim zasiada Amalaswintha, która siostrę swą, Mataswinthę, usuwa na odległą, bezludną wyspę. Wywiązuje się rywalizacja, zakończona zabójstwem Amalaswinthy. Mataswintha obwołuje się samozwańczo władczynią Gotów, jednak ci wybierają na króla wojownika Witygesa. W tej sytuacji Mataswintha ofiarowuje Wytygesowi rękę, lecz on ma już żonę - prostą wiejską dziewczynę, imieniem Rauthgundia. Dotknięta tym afrontem samozwańcza królowa zdradza Cethegusowi plan ataku na Rzym i Goci ponoszą klęskę, a Wityges ginie. W odwet jeden z jego służących zabija Mataswinthę. Tymczasem córka Cethegusa - Julia, zakochana z wzajemnością w księciu gockim Totyli, wobec braku zgody ojca na ślub, wyjeżdża za wygnanym ukochanym na Południe.
Cetheges zostaje kochankiem cesarzowej bizantyjskiej Teodory, kobiety przewrotnej, która zdemaskowana przez generała Narsesa, sama wymierza sobie karę. Aby skierować gniew Rzymian przeciwko Bizantyjczykom, Cathegus pozostawia tym ostatnim wolną rękę w ściąganiu wysokich podatków. Jednak Rzymianie skłaniają się na stronę Totyli, który pomaga wieśniakom przeciwko poborcom. Do Gotów przyłącza się Althawin, syn króla Witygesa. W kolejnej bitwie Cethegus, aby zmusić córkę do powrotu do domu, poluje na Totylę, dopada go i zabija. Wówczas okazuje się, że zgładził Julię przebraną w płaszcz męża, który zginął już wcześniej. Zrozpaczony Cathegus popełnia samobójstwo.
Kolejny król Gotów, Teja, pragnie kontynuować walkę, ale w obliczu niepowetowanych strat, za namową wodza bizantyjskiego Narsesa postanawia wycofać Gotów na Północ. Narses, pełen szacunku dla walecznego przeciwnika, zapewnia mu spokojny przemarsz. (FSP)

Bardzo dziękuję Kwasiborowi za spisanie z kopii filmowej twórców polskiej wersji językowej do tego filmu.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
39. Przygody żółtej walizeczki (Prikluczenija żołtogo czemodanczika = Приключения жёлтого чемоданчика) - ZSRR 1970 reż. Ilja Frez
reż. dubb.

babcia Tomy - Tatiana Peltzer - Wanda Łuczycka,
doktor - Jewgienij Lebiediew - Kazimierz Brusikiewicz,
mama Pieti - Natalia Sielezniewa - Zofia Saretok,
lotnik Wierow - Boris Bystrow - Andrzej Seweryn,
Pietia - Andriusza Gromow - Filip Łobodziński,
Toma - Wika Czernakowa - Justyna Dąbrowska,
gaduła - Igor Wojewodin - T.Biedrzycki,
koordynator lotów - Jewgienij Wiesnik - Janusz Paluszkiewicz,
chuligan Griszka - Aleksander Kawalerow - Stefan Friedmann,...

Obrazek.Obrazek
Obrazek.Obrazek

Pewien doktor leczy dzieci z tchórzostwa, mazgajstwa, gadulstwa, złości, chytrości i smutku. Swe cudowne leki nosi w małej żółtej walizeczce. Zapisał właśnie zawsze smutnej Tomie proszki na śmiech, ale przy tej okazji zamienił przez nieuwagę swą walizeczkę na identyczną walizkę lotnika Wierowkina, ojca dziewczynki. Swą pomyłkę stwierdził podczas wizyty u bojaźliwego Pieti, dla którego przygotował cukierki na odwagę. Wspólnie z małym pacjentem wyruszył więc do domu Wierowkina i spotkał tu babcię Tomy, która - po spożyciu cukierka na odwagę - wędrowała beztrosko po dachu wielopiętrowej kamienicy. Doktor dowiedział się od niej, że Wierowkin udał się już z walizeczką na lotnisko: jeśli skusił go cukierek - może podczas lotu lekkomyślnie popisywać się brawurą... Babcia z doktorem ruszają więc śladem pilota, a za nimi pędzą co tchu po raz pierwszy odważny Pietia oraz Toma, która zapomniała o swych smutkach. Na wieść, że Wierowkin nie złakomił się na cukierki, lecz oddał je swemu przyjacielowi - pogromcy tygrysów, wszyscy wyruszają do cyrku. Tu, na arenie, pogromca dokazuje cudów odwagi. Zaniepokojone tym dzieci karmią cukierkami na odwagę cyrkowe pieski i wypuszczają je na arenę, by nastraszyły groźne tygrysy. Widząc swe dzieci na arenie wśród drapieżników tata Tomy chwali odwagę Pieti, a mama chłopca rewanżuje mu się komplementami na temat wesołości dziewczynki. A przecież żadne z dzieci nie łykało czarodziejskich leków. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
40. Bądź w porcie nocą (The Lost Man) - USA 1969 reż. Robert Alan Aurthur
reż. dubb. Maria Olejniczak

.Obrazek

Jason Higgs, działacz tajnej organizacji murzyńskiej, planuje napad na kasę fabryki w celu zdobycia środków na zasiłki rodzinne dla rodzin towarzyszy znajdujących się w więzieniu. Kontaktuje się z Dennisem Laurence, organizatorem rozpędzonej właśnie przez policję demonstracji Murzynów, protestujących przeciw dyskryminacji. Dennis, choć wyznaje zasady oporu biernego, bez użycia siły, godzi się na propozycję Higgsa by w dniu wypłaty zaaranżować manifestację przed fabryką i tym samym odwrócić uwagę policji od wypadków rozgrywających się w gmachu.
W wyznaczonym dniu Higgs oraz wspierający go w akcji Eddie Moxy i Reggie Page przedostają się do fabryki i - biorąc kilku urzędników, w tym dyrektora Warrena i jego sekretarkę jako zakładników - opróżniają kasę. Uprzedziwszy strażników, że w razie jakichkolwiek kroków z ich strony zakładnicy zostaną zabici - opuszczają zakłady. Na dziedzińcu jednak dyrektor Warren próbuje ucieczki, a trzymający go na muszce Higgs walczy ze sobą nie potrafiąc z zimną krwią zastrzelić człowieka. Wykorzystując jego słabość Warren rozkazuje strażnikom strzelać. Reggie zostaje śmiertelnie ranny, Higgs zabija strażnika i - sam poważnie ranny - ucieka z pieniędzmi. Chroni się w kinie, skąd zabiera go do siebie młoda Murzynka Sally. Za jej pośrednictwem nawiązuje kontakt z Dennisem, który - wykorzystując znajomości w porcie - organizuje jego ucieczkę łodzią. Ale miasto jest obstawione, a droga do portu wiedzie przez luksusową dzielnicę białych. Z pomocą przychodzi Cathy, zakochana w Higgsie biała dziewczyna, która przewozi go własnym, nie budzącym podejrzeń samochodem. W porcie jednak czeka już policja, zaalarmowana przez ojca Cathy. Podczas gdy Cathy usiłuje odnaleźć Dennisa, ciężko ranny Higgs błąka się po nabrzeżu. Półprzytomny dociera do baru, skąd zabiera go do swego pokoju szukający sensacji fotoreporter i robi serię zdjęć do gazet. Tu wreszcie znajdują go Dennis i Cathy. Zdecydowana dzielić los Higgsa dziewczyna prowadzi go teraz pod ostrzałem policji i wojska do łodzi. Giną na krok przed osiągnięciem upragnionego celu. (FSP)
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28


Powrót do 1970-1979

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość


cron