Polski-Dubbing.pl • Zobacz wątek - Rok 1970

Strona główna forum Historia polskiego dubbingu 1970-1979

Możliwość pisania postów bez rejestracji.

Moderator: Zbigniew Dolny

Rok 1970

Postprzez Zbigniew Dolny » 27 kwi 2008, o 22:19

Rok 1970

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
DUBBING ROKU-film telewizyjny
1.Saga rodu Forsyte'ów-Ang. reż.James Cellan Jones, David Giles
reż.dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
dialogi: Krystyna Albrecht, Elżbieta Łopatniukowa, Joanna Klimkiewicz
dźwięk: Roman Błocki
montaż: Dorota Bochenek - Gębala, Anna Łukasik, Jolanta Nowaczewska, Danuta Sierant, Anna Szatkowska
kier. prod.: Waldemar Szczepański, Annna Ziółkowska, Jan Szatkowski

Jo - Kenneth More - Roman Wilhelmi
Soames - Eric Porter - Zdzisław Tobiasz
Irena - Nyree Dawn Porter - Anna Seniuk
Fleur - Susan Hampshire - Jolanta Zykun
Michael Mont - Nicholas Pennell - Maciej Rayzacher
Jolyon - Joseph O'Conor - Zdzisław Salaburski
Ciotka Ann - Fay Compton - Wanda Łuczycka
Winifreda - Margaret Tyzack - Barbara Wrzesińska
Emily - Fanny Rowe - Krystyna Borowicz
James - John Welsh - Maciej Maciejewski
Wuj Swithin - George Woodbridge - Jerzy Tkaczyk
Helene - Lana Morris - Alicja Raciszówna i Ewa Żukowska
Frances - Ursula Howells - Ewa Kania
Ciotka Julia - Nora Nicholson - Irena Horecka
Ciotka Hester - Nora Swinburne - Alina Bukowska
June - June Barry - Małgorzata Włodarska
Philip Bosinney - John Bennett - Andrzej Seweryn
Monty Dartie - Terence Alexander - Andrzej Gawroński
George - John Barcroft - Andrzej Zaorski
Wuj Roger - A.J. Brown - Leon Pietraszkiewicz
Wuj Nicholas - Kynaston Reeves - Szczepan Baczyński
pani Heron - Jenny Laird - Katarzyna Łaniewska
William Lomax - Campbell Singer - Jan Tesarz
Wuj Timothy - John Baskcomb - Tadeusz Bartosik
Imogena Dartie - Anne de Vigier - Jolanta Wołłejko
Val Dartie - Jonathan Burn - Maciej Damięcki
Mdme Lamott - Ellen Pollock - Mira Morawska
Anette Lamott - Dalia Penn - Daniela Makulska
Holly - Suzanne Neve - Mirosława Krajewska
Jolly - Michael York - Jan Englert
Jon - Martin Jarvis - Jerzy Matałowski
Prosper Profound - Christopher Benjamin - Janusz Zakrzeński
Dr. Dewar - Garry Marsh - Jerzy Molga
Jack Cardigan - Richard Armour - Krzysztof Kołbasiuk
Wilfrid Desert - Robin Phillips - Krzysztof Kolberger
sir Lawrence Mont - Cyril Lukham - Zdzisław Salaburski
Vica Bicket - Geraldine Sherman - Halina Chrobak
Tony Bicket - Terry Scully - Mariusz Benoit
Elderson - Derek Francis - Jerzy Tkaczyk
Aubrey Greene - John Bailey - Jerzy Molga

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek

.Obrazek.Obrazek
Soames Forsythe czyli Eric Porter/ ten serial należał do niego/ i jego polski głos, rewelacyjny Zdzisław Tobiasz.
.Obrazek.Obrazek
Zimna i wyniosła Irena - Nyree Dawn Porter i dodająca jej kreacji ciepła i człowieczeństwa, doskonała Anna Seniuk.
.Obrazek.Obrazek
Młodego Jolyona grał Kenneth Moore a w wersji polskiej Roman Wilhelmi.
.Obrazek.Obrazek
Winifredę Dartie - Margaret Tyzack - w wersji polskiej zastąpiła głosowo, wspaniała Barbara Wrzesińska.

"Znakomity serial telewizyjny z lat 60-tych XX wieku na podstawie znanej powieści noblisty Johna Galsworthy'ego. Dzieje kilku pokoleń rodziny z wyższej warstwy mieszczaństwa angielskiego epoki wiktoriańskiej po okres międzywojenny. Miłości, tajemnice rodzinne... Romans, a później małżeństwo młodego Joylona z guwernantką swojej córki; burzliwe, pełne dramatycznych momentów małżeństwo kostycznego Soamsa z piękną Ireną Heron. Świetne aktorstwo, doskonale oddana atmosfera epoki wiktoriańskiej (wnętrza, kostiumy, a przede wszystkim pogrzeb królowej Wiktorii). Wszystko to przenosi nas w świat naszych prababek - zadziwiający i czarujący pokolenie XXI wieku..."[opis dystrybutora dvd]

Pierwszy taki "poważny" i zrealizowany z dużym nakładem kosztów serial dla dorosłych w naszej telewizji. Serial odniósł nieprawdopodobny sukces u nas, przede wszystkim dzięki rewelacyjnemu dubbingowi w reżyserii Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz. Jeśli ktoś, kto wtedy oglądał ten serial, nic już z niego nie pamięta, to pamięta wielka kreację dubbingową Zdzisława Tobiasza, który doskonale wybronił "sztywnego" Soamsa i dodającą ciepła i zadumy Annę Seniuk, która tchnęła życie w dość sztywną i trochę odpychającą Irenę.

Bardzo dziękuję Marcie za udostępnienie nam listy płac naszych dubbingowców do tego serialu.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

DUBBING ROKU-film kinowy
2.Obcy (Lo straniero / L'Etranger) - Wł-Fr-Algierskiej 1967 reż. Luchino Visconti
reż. dubb.: Jerzy Twardowski
dialogi: Krystyna Albrecht i Grażyna Dyksińska
dźwięk: Mariusz Kuczyński
montaż: Janina Nowicka
kierownik produkcji: Tadeusz Simiński

Meursault - Marcello Mastroianni - Ignacy Gogolewski,
Marie Cardona - Anna Karina - Zofia Merle,
sędzia śledczy - Georges Wilson - Tadeusz Cygler,
obrońca - Bernard Blier - Aleksander Bardini,
Raymond Sintes - Georges Geret - Cezary Julski,
Masson - Mimmo Palmara - Henryk Czyż,
pani Masson - Angela Luce - Krystyna Karkowska,
ksiądz - Bruno Cremer - Janusz Bukowski,
sędzia - Pierre Bertin - Leon Pietraszkiewicz,
prokurator - Alfred Adam - Zdzisław Mrożewski,
Salamano - Joseph Marechal - Stanisław Milski,
oraz H. Staszewska, Kazimierz Biernacki i inni ...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek

.Obrazek.Obrazek
Meursault - Marcello Mastroianni i doskonale go dubbingujący Ignacy Gogolewski.

.Obrazek.Obrazek
Anna Karina [Marie Cordona] i jej polski głos- Zofia Merle.

.Obrazek.Obrazek
Georges Wilson grający sędziego śledczego i Tadeusz Cygler.

.Obrazek.Obrazek
Bernard Blier grający obrońcę i dubbingujący go już po raz kolejny Aleksander Bardini.

.Obrazek.Obrazek
Georges Geret grający Raymonda Sintes i Cezary Julski.

.Obrazek.Obrazek
Mimmo Palmara [Masson] i jego dubler - Henryk Czyż.

.Obrazek.Obrazek
Bruno Cremer grający księdza i Janusz Bukowski.

.Obrazek.Obrazek
Sędziego zagrał Pierre Bertin a w polskiej wersji - Leon Pietraszkiewicz.

.Obrazek.Obrazek
Alfred Adam [prokurator] i Zdzisław Mrożewski.

.Obrazek.Obrazek
Joseph Marechal [Salamano] i Stanisław Milski.

"Barwna adaptacja głośnej powieści Alberta Camusa. Luchino Visconti, autor "Opętania", "Ziemia drży", "Rocca i jego braci", "Lamparta" mówił w jednym z wywiadów, że w bohaterze "Obcego", w jego doświadczeniach, buncie przeciwko konformizmowi, można znaleźć postawę dzisiejszej młodzieży, jej pogardę dla uporządkowanego i narzuconego jej świata..." [F]

"... Meursault, urzędnik w przedwojennym Algierze, przybył do Merango, aby wziąć udział w pogrzebie matki, która zmarła w przytułku dla starców. Nie okazał żadnego ze zwykłych w takiej sytuacji uczuć: pokonany przez upał - zasnął nawet w trakcie nabożeństwa. Następnego dnia udał się na plażę i odnowił znajomość ze swą kochanką Marią Cardona. Zgodził się pomóc Raymondowi Sintes, osobnikowi o reputacji stręczyciela i napisać list do jego niewiernej arabskiej kochanki. Po aresztowaniu Raymonda za pobicie dziewczyny, Meursault świadczył w jego sprawie, za co wraz z Marią został zaproszony do spędzenia najbliższej niedzieli w postawionym na plaży domku znajomych oskarżonego - Massonów. Kiedy udali się tam wraz ze zwolnionym z aresztu Raymondem w ślad za nim podążyło trzech Arabów, wśród których znajdował się również brat pobitej dziewczyny. W bójce, jaka się wywiązała, Raymond został lekko ranny. Meursault zabrał mu rewolwer i wyperswadował zastrzelenie napastnika. Przed powrotem do miasta odbył spacer po plaży. Oślepiony przez słońce zabłądził nad potok i natknął się na jednego z trzech prześladowców. Gdy Arab wydobył nóż, Meursault oddał w jego stronę pięć strzałów. Został aresztowany pod zarzutem morderstwa. Doszedł do wniosku, że przyczyną takiego obrotu sprawy była nie tyle sama zbrodnia, ile jego zachowanie się na pogrzebie matki, niewczesny stosunek z Marią, przyjaźń z Raymondem, jawny ateizm - wszystko to bowiem świadczyło przeciwko niemu. Został skazany na śmierć. Odwiedzony w celi skazańców przez księdza, Meursault odrzuca nadzieję pozagrobowej łaski..." (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3.Gwiazdy Egieru (Egri csillagok) - Węg. 1968 reż. Zoltán Várkonyi
reż. dubb.: Maria Olejniczak

István Dobó - Imre Sinkovits - Mariusz Dmochowski,
Gergely Bornemissza - István Kovács - Andrzej Zaorski,
Éva Cecey - Vera Venczel - Joanna Sobieska,
Jancsi Török - Péter Benkő - Jerzy Rogowski,
kapitan Mekcsey - Tibor Bitskey - Leon Pietraszkiewicz,
Cygan Sárközi - Gábor Agárdy - Ryszard Pietruski,
Jarmudżak - György Bárdy - Zygmunt Maciejewski,...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek


"Dwuczęściowe, barwne, szerokoekranowe widowisko historyczne. Akcja toczy się na Węgrzech w latach 1530-1552, w okresie sporów dynastycznych o koronę węgierską i walk z Turkami. Intryga, obyczaje, sensacja, przygoda i batalistyka..." [F]

"Część 1 - Rok 1530. Węgry pod panowaniem Zapoly uznały zwierzchnictwo sułtana, ale mimo to wojska tureckie grabią mienie, palą wioski i porywają niewolników. Wśród podstępnie uprowadzonych znalazła się również mała Evka Cecey i jej przyjaciel Gergely. Dzieciom udało się zbiec z niewoli; uciekając zabrali konia z bogatym łupem i drogocennym talizmanem Turka Jarmudżaka. Chłopiec w nagrodę za męstwo zostaje oddany do szkoły rycerskiej. Spotykamy go ponownie już jako młodzieńca w służbie magnata Balinta Toroka, z którym przybywa na królewski dwór. Odnajduje tam przyjaciółkę z lat dziecinnych Evę Cecey - obecnie damę dworu królowej Izabelli. Młodzi pozostali wierni miłosnym ślubom złożonym przed laty, ale muszą się ponownie rozstać. Królowa-regentka opuszcza z całym dworem Budę i z rozkazu sułtana oblegającego miasto przenosi się do Siedmiogrodu. Gergely zaś idzie na służbę do rycerza Istvana Dobo i razem z nim jedzie do papieża prosić o pomoc w walce z muzułmanami. Misja kończy się fiaskiem. Gergely po powrocie do kraju dowiaduje się, że królowa wydaje Evę za mąż. Przybywa więc pospiesznie na dwór i uprowadza ukochaną. Po ślubie młodzi wyjeżdżają z Janosem Torokiem synem Balinta do Istambułu, aby uwolnić jego ojca. Po wielu nieudanych próbach wracają do kraju. W drodze powrotnej spotykają właściciela zabranego przed laty talizmanu - starego Jarmudżaka, który od lat bezskutecznie go poszukiwał...
Część 2 - Rok 1552. Poszukujący swego talizmanu Jarmudżak trafia w końcu do domu Gergely Bornemissza, ale kapitan jest już w Egerze, gdzie zebrali się najdzielniejsi rycerze by pod wodzą Istvana Dobo przygotować obronę twierdzy. Turek uprowadza syna kapitana i przybywa pod mury Egeru. Rozpoczyna się oblężenie twierdzy. Istvan Dobo prosi o pomoc króla Ferdynanda, Habsburg odmawia jednak udziału w walce i załoga zdana jest wyłącznie na własne siły. Bohaterska obrona trwa przeszło 40 dni. W końcu Turcy przypuszczają ostatni szturm, który zostaje odparty przy pomocy nowych wojennych machin skonstruowanych przez Gergely Bornemissza. Turcy rezygnują z dalszego oblężenia. W walce o Eger ginie Jarmudżak, a mały Jancsi wraca do rodziców..." (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4.Nasza zwariowana rodzinka (Naše bláznivá rodina) - CSRS 1968 reż. Jan Valášek
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

Jana - Bohumila Houdková - Agnieszka Bartoszek,
Zuza - Jarmila Srbová - Joanna Janiszewska,
Solnickova - Jiřina Jirásková - Barbara Wałkówna,
Solnicka - Vladimír Menšík - Bogusław Sochnacki,
babcia - Jiřina Šejbalová - Helena Wilczyńska,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"Kiedy po ostatnim ciężkim wypadku dwunastoletnia Jana wraca ze szpitala do domu, spostrzega, że między rodzicami coś się zmieniło, a w pokoju ojca znajduje się tapczan, którego przedtem nie było. Te i inne oznaki jej zdaniem wskazują, że rodzice mają zamiar rozejść się. Jana postanawia walczyć przeciwko temu nieszczęściu. Według opowiadań koleżanek ze szkoły, kiedy rodzice chcą oznajmić dzieciom o rozwodzie, najczęściej czynią to tak: kupują bilety do cyrku, potem prowadzą dzieci na lody, a następnie zabierają na wycieczkę statkiem. Gdyby to kiedyś miało nastąpić - Jana gotowa jest utopić się, bo życie nie będzie już miało dla niej znaczenia.
Wspólnie ze starszą siostrą Zuzą, usiłują ustalić, czemu rodzice pragną się rozejść. ... Kim są ich nowe sympatie. Pierwszy dzień nie daje rezultatów - tata jest niewinny. Następnego dnia mama spotyka się z jakimś panem, ale okazuje się, że jest to tata. Uradowane dziewczęta biegną do domu, aby urządzić rodzinne święto. Nagle ojciec zaprasza wszystkich do cyrku. Straszne podejrzenie wkrada się w dusze dziewcząt. Nie cieszy ich przedstawienie, nie chcą jeść lodów. Podczas przejażdżki łodzią po jeziorze ojciec nieśmiało zapytuje, czy pragną nowego braciszka lub siostrzyczkę bo właśnie mama... Dziewczęta szaleją z radości. W zamieszaniu Jana wpada do wody łamiąc sobie przy okazji rękę. Film kończy się wizytą kochającej rodziny w szpitalu..." (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.Zwariowałeś Toni (Tony, tobě přeskočilo) - CSRS 1968 reż. Drahomíra Králová, Věra Šimková-Plívová
reż.dubb.: Izabela Falewicz

Toni - Ľudovít Kroner - Wiktor Grotowicz,
Prasilek - Pepik Filip - Jan Zmora,
Joska - Josef Masničák - Jan Smoliński,
Anicka - Zdenka Smrčková - Justyna Dąbrowska,
Ruzena - Jiřina Šolcová - Dorota Przewłocka,
grabarz - Adam Matejka - Konrad Morawski,
Kotajda - Věra Tichánková - Olga Bielska,
opiekunka społeczna - Pavla Maršálková - Helena Dąbrowska,
Komprda - Jiří Bakeš - Grzegorz Zuchowicz,
Koblizka - Martin Procházka - Leszek Wernio,
Kacka - Kateřina Šimková - Ewa Osińska,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"Komedia liryczna. Ubogi, ale posiadający złote serce wieśniak przygarnia czworo sierot, które znajdują u niego dom i ciepło życia rodzinnego. Film nagradzany w Czechosłowacji i poza jej granicami..." [F]

"Po uroczystym pogrzebie rodzina dzieli dobytek pozostały po parze samotnych starszych ludzi, których śmierć spowodowało zdobyte z olbrzymim trudem auto. Nikt nie zabiega tylko o małego chłopca Prasilka, wziętego na wychowanie z sierocińca. Rozwalającą się chałupę i małego bierze w posiadanie poczciwy stryjek Toni. Samotnemu mężczyźnie chętnie dopomogłaby wdowa Kotajda, pragnąca wstąpić znów w ślubne związki, ale Prasilek zazdrośnie strzeże męskiej wspólnoty. Sprząta, gotuje, a nawet robi wielkie pranie. Trapi go myśl o bracie i dwóch siostrach, znajdujących się w różnych domach dziecka. Prasilkovi udaje się przekonać Toniego, że przydałby się im ktoś do pomocy w domu i w polu. I tak pewnego dnia zjawia się 9-letni Joska. Spokój całej trójki zakłóca opiekunka społeczna grożąc odesłaniem chłopców do domów dziecka, o ile wszyscy nie będą mieli oddzielnych łóżek. Do utrzymywania porządku w domu przydałaby się kobieta, a najlepszą kandydatka jest - zdaniem chłopców - ich siostra Anićka. Toni się zgadza nie wiedząc, że jest ona 6-letnią dziewczynką... Cała trójka, pamiętając o przestrogach opiekunki społecznej, kradnie nocą grabarzowi deski i kleci z nich łóżka, aby higienie stało się zadość. W końcu przybywa do domu Toniego najstarsza siostra Ruzena, umiejąca prać i gotować. Ona to przypomina o urodzinach Toniego. Najodpowiedniejszym prezentem byłyby nowe spodnie, ale ze sprzedaży zebranych grzybów udaje się zdobyć sumę, za która można kupić tylko spodenki gimnastyczne. Toni jest wzruszony urodzinową uroczystością, ale nie ma szczęścia bez cierni. Grabarz upomina się o skradzione deski, a opiekunka społeczna przynosi wiadomość, że udało się jej zdobyć cztery miejsca w jednym domu dziecka. Toni pokochał dzieci, nie wyobraża sobie życia bez nich. Przy butelce śliwowicy będzie usiłował wytłumaczyć to gorliwym urzędnikom..." (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6.W królestwie króla gór (Kekčeve ukane / Dovitljivi Kekec) - Jug. (Słowenia) 1969 reż. Jože Gale
reż. dubb.: Henryka Biedrzycka

Kekec - Zlatko Krasnič - Jan Zmora,
Rožle -Boris Ivanovski - Gwidon Zlatke,
Mojca -Jasna Krofak - Ewa Złotowska,
Vitranc -Jože Zupan - Mieczysław Stoor,
Brinclej - Milorad Radovič - Lechosław Herz,
Bedanec - Polde Bibić - Mieczysław Milecki,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"Barwna baśń dla dzieci. Adaptacja bajki Josipa Vandota, której bohaterem jest odważny i sprytny góralczyk Kekecz, niezmiernie popularny wśród dzieci jugosłowiańskich.." [F]

"W małym domku wśród gór i lasów mieszkają osieroceni - Rozle i jego siostra Mojca. W górach grasuje brutalny i zły kłusownik Bedanec, który łapie w sidła zwierzęta i bogaci się na sprzedaży ich futerek. Władca gór - sprawiedliwy sędzia Vitranc ostrzega, że spotka go kara, ale Bedanec lekceważy słowa starca i mści się na Brincelju - dziwnym człowieczku o gołębim sercu. Zamyka go w klatce i zamierza pokazywać na jarmarkach w mieście, bowiem Brincelj pięknie gra na fujarce. Rodzeństwo obserwuje z ukrycia scenę porwania Brincleja i zawiadamia o tym Kekeca. Nieustraszony pastuszek postanawia ratować przyjaciela. Razem z tchórzliwym Rozle zakradają się do chaty Bedanca, ale nie mogą uratować Brincelja. Kekec ucieka, ale kłusownikowi udaje się uwięzić Rozle. Pastuszek nie rezygnuje jednak z walki. Po kilku nieudanych próbach przedostaje się kominem do chaty Bedanca i wyprowadza z niewoli swych przyjaciół, a zły kłusownik wpada we własne sidła zastawione na zwierzęta. Błaga więc chłopców o pomoc w wydostaniu się z głębokiego dołu i przyrzeka poprawę. Zjawia się wówczas wszechmocny król gór Vitranc i przypomina kłusownikowi swe ostrzeżenie. Bedanec pojmuje swój błąd i z zapałem przystępuje do odbudowywania domku Brincelja, który spalił w porywie złości. W górach panuje znów spokój..." (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
7.Zwiadowca (Eto było w razwiedkie = Это было в разведке) - ZSRR 1968 reż. Lew Mirski
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Wasia Kołosow - Witia Żukow - M. Chmielewski,
sierżant Jegorow - Walerij Małyszew - Bogusz Bilewski,
Marfutenko - Władimir Grammatikow - Roman Wilhelmi,
Marian Opania, Stanisław Niwiński, Andrzej Zaorski, Lechosław Herz, Zygmunt Listkiewicz, Jerzy Molga, Jerzy Kamas,...

.Obrazek.Obrazek

"... Wracający ze szpitala na front sierżant Jegorow ma nie lada kłopot: spotkany w pociągu chłopak nie odstępuje go na krok, twierdzi, że on "musi iść na wojnę". Nie mogąc się go pozbyć Jegorow przyprowadza "gościa" do oddziału. Tu zdecydowano, że nazajutrz chłopiec zostanie odtransportowany na tyły. Ale rankiem malca już nie było. Zaniepokojony Jegorow odnajdzie go w oddziale zwiadowców: umundurowany Wasia dumnie pręży pierś, na której widnieje medal "za odwagę". To odznaczenie za brawurową walkę ze spotkanym w lesie niemieckim lotnikiem, zaplatanym we własny spadochron...
Odważny chłopak zdobywa sympatię i szacunek oddziału zwiadowców. Jest niezastąpiony jako łącznik, potrafi przemknąć się przez najsilniej strzeżone linie wroga.
Trwają walki. Zwiadowcy otrzymują zadanie, od którego zależy powodzenie wielkiej operacji bojowej. Trzeba dowiedzieć się gdzie znajdują się niemieckie składy amunicji i naprowadzić na nie - zawieszając na drzewach białe szmaty - radzieckie samoloty, a następnie wysadzić w powietrze most kolejowy. Pierwsza część zadania zostaje powierzona Wasi, druga - kilkunastu żołnierzom. Gdy samoloty bombardują już oznaczony cel, upojony sukcesem chłopak biegnie na most i sam wysadza go w powietrze. Ten brawurowy wyczyn ma tragiczne skutki: Wasia dostaje się w ręce Niemców. Zwiadowcy odbiją chłopca, ale za jego życie - wielu zapłaci własnym..." (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
8.Lew pręży się do skoku (Az oroszlán ugrani készül ) - Węg. 1968 reż. György Révész
reż.dubb.: Maria Olejniczak

Klauberg - Andor Ajtay - Władysław Surzyński,
Helga - Irén Psota - Zofia Rysiówna,
As - István Bujtor - Marian Kociniak,
Eva - Ilona Medveczky - Aleksandra Zawieruszanka,
Boger - József Szendrõ - Mieczysław Pawlikowski,
Godó - József Madaras - Henryk Czyż,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"Barwna komedia kryminalna. Agent węgierskiego wywiadu ściga hitlerowskich zbrodniarzy wojennych, którzy po wojnie ukryli się w różnych częściach świata.." [F]

"... Dr Klauberg, były lekarz obozu koncentracyjnego w Eisgarten, po odbyciu dwudziestoletniej kary więzienia, wyjeżdża do Jugosławii, gdzie na wyspie w pobliżu Dubrownika ukrył przed zakończeniem wojny wyhodowane przez siebie śmiercionośne bakterie.
W tym samym celu jedzie do Jugosławii były szef Klauberga, hitlerowiec Boger. Obaj chcą zdobyć straszliwe ampułki, aby zyskać panowanie nad światem. Aby zmusić Klauberga do wydania ampułek Boger porywa jego ukochaną córkę Ewę. Do akcji wkracza As, tajny agent węgierski. Uwolni on Ewę, a uszczęśliwiona dziewczyna pokocha swego wybawcę. Tymczasem Klaubergowi udaje się wymknąć spod obserwacji bandy hitlerowców i dotrzeć do tajnych pomieszczeń. Wydobędzie ampułki i tylko As potrafi przeszkodzić mu w realizacji zbrodniczych planów zniszczenia ludzkości. Ewa, która wierzyła w niewinność ojca, wyrzeknie się go i pozostanie z ukochanym..." (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
9.Włoch w Argentynie (Il gaucho) - Wł-Argentyna 1964 reż. Dino Risi
reż. dubb.: Henryka Biedrzycka
dialogi: Jan Moes
dźwięk: Zdzisław Siwecki
montaż: Henryka Meldner
kier. prod.: Tadeusz Simiński

Marco Ravicchio - Vittorio Gassman - Zdzisław Salaburski,
Stefano - Nino Manfredi - Wiesław Michnikowski,
inż. Marucchelli - Amadeo Nazzari - Jan Kobuszewski,
Luciana - Silvana Pampanini - Wanda Majer,
Lorella - Maria Grazia Bucella - Zofia Saretok,
Mara - Annie Gorassini - Wiesława Kwaśniewska,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"... Na festiwal filmowy do Buenos Aires wyjeżdża grupa włoskich filmowców "drugiego rzutu", tych, którzy aktualnie nie byli zatrudnieni przy żadnym filmie: starzejąca się "diva", dwie młode gwiazdeczki, z których jedna jest przyjaciółką producenta oraz pisarz-scenarzysta. W ostatniej chwili dołącza do nich Marco Ravicchio, młody pewny siebie człowiek, podający się za specjalistę od reklamy i kontaktów z publicznością. Jest on rzeczywiście szefem prasowym biura wynajmu wysyłającego ową delegację, ale na wyjazd zgłasza się na ochotnika, pragnąc odetchnąć od codziennych kłopotów (gniewu żony, trudności finansowych, depczących mu po piętach wierzycieli), a także spędzić bezpłatne wakacje w atmosferze niecodziennej przygody. Po przybyciu do Argentyny, nic właściwie nie robiąc, Marco staje się "duszą" delegacji, nawiązuje mnóstwo kontaktów z różnymi osobistościami oraz intymne związki z współtowarzyszkami podróży. W Buenos Aires spotyka osiadłego tu od wielu lat dawnego kolegę Stefana, nieśmiałego i niezaradnego Włocha, który początkowo udaje, że osiągnął w życiu to, do czego dążył, w końcu jednak przyznaje się do pełnej porażki.Jedynym jego marzeniem jest powrót do Włoch. Marco, lekkomyślnie i beztrosko, w najlepszej wierze wciąga przyjaciela do swoich interesów, przysparzając mu mnóstwo kłopotów. Argentyńskim opiekunem delegacji staje się inny Włoch-emigrant, bogaty inż. Marucchelli, właściciel olbrzymiej rzeźni, osobnik pełen temperamentu i inicjatywy. Marco stara się wykorzystać tę znajomość, m. in. uwodząc żonę bogacza. Mimo szeregu nieporozumień i zadrażnień, w dniu wyjazdu całej grupy Marucchelli zjawia się na lotnisku, żegnając wylewnie rodaków wracających do ojczyzny..." (FSP)


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
10.Wiosenne wody (Jarní vody) - CSRS 1968 reż. Václav Krška
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Dymitr Pawłowicz Sanin - Vit Olmer - Zbigniew Bielski,
Gemma - Alžbeta Štrkuľová - Barbara Marszałek,
Maria Nikołajewna Połozowa - Květa Fialová - Jadwiga Siennicka,
Lenora Roselli - Marie Glázrová - Lena Wilczyńska,
Hipolit Sidorycz Polozow - Vladimír Krška - Ryszard Dembiński,
Pantaleone - Josef Kemr - Bohdan Wróblewski,
Karl Kluber - Luděk Munzar - Mirosław Szonert,
Von Dönhof - Jan Schánilec- Maciej Małek,...

..Obrazek


"Barwna, szerokoekranowa adaptacja opowiadania Turgieniewa. Reżyser starał się zachować poezją i romantyzm tej jednej z najpiękniejszych historii miłosnych literatury światowej.." [F]

"Odpoczywając po gwarnym przyjęciu w ciszy swego gabinetu stary szlachcic Sanin znajduje przypadkowo żelazny pierścień, przypominający mu historię z dawno minionej młodości, która zaważyła na całym jego życiu. Było to w roku 1850... 24-letni Sanin wracając z Włoch do Rosji zatrzymuje się w niemieckim mieście. W cukierni Giovanniego Roselli poznaje Gemmę, młodą i piękną Włoszkę. Oczarowany urodą dziewczyny - odkłada swój wyjazd. Narzeczony Gemmy, kupiec Karl Kluber, mimo, że nie sprzyja Saninowi, przyjmuje jednak zaproszenie na spędzenie niedzieli w pobliskiej miejscowości wypoczynkowej. W czasie obiadu w miejscowej restauracji uroda dziewczyny prowokuje jednego z oficerów do złożenia jej, uwłaczających godności damy, wyrazów uznania. Sanin wyzywa śmiałka na pojedynek. Wypadki te utwierdzają Gemmę w uczuciu do Rosjanina. Wbrew woli matki zrywa zaręczyny z Kluberem. Pani Roselli godzi się w końcu na małżeństwo córki z Saninem, tym bardziej, że decyduje się on sprzedać swój majątek w Rosji i ulokować część pieniędzy w rozwój jej cukierni. Spotkany przypadkowo na ulicy znajomy ziemianin Hipolit Połozow radzi Saninowi zwrócić się z propozycją sprzedaży majątku do jego bogatej żony Marii Nikołajewnej, która otoczona tłumem wielbicieli przebywa na zamku pana Despreauxe. Maria Nikołajewna zakłada się ze swym mężem, że również i Sanina włączy do kolekcji swych adoratorów. W sidłach uwodzicielskiej i wyrafinowanej Marii - Sanin zapomina wkrótce o Gemmie. Żelazny pierścień - upominek od Marii - przypomni po latach opuszczonemu i zestarzałemu mężczyźnie młode lata, które upłynęły jak wiosenne wody..." (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
11.Tajemniczy mnich (Tainstwiennyj monach = Таинственный монах) - ZSRR 1968 reż. Arkadyj Kolcatyj
reż.dubb.: Romuald Drobaczyński
dialogi: Janina Balkiewicz
teksty piosenek: Janusz Słowikowski
dźwięk: Anatol Łapuchowski
montaż: Henryka Gniewkowska
kier. prod.: Grzegorz J. Kacprzak


Woroncow - Władimir Drużnikow - Mirosław Szonert,
Stronski - Aleksander Bielawski - Janusz Kubicki,
Łobow - Walentin Zubkow - Bogusław Sochnacki,
komendant - Konstantin Sorokin - Janusz Kłosiński,
Łatyszew - Jewgienij Żarikow - Maciej Małek,
Zinaida Pawłowna - Tatjana Koniuchowa - Danuta Markiewicz,
Jełpidifor - Stanisław Czekan - Ireneusz Kaskiewicz,
Sienia - Aleksander Lebiediew - Michał Szewczyk,
Ryżow - Kiriłł Stolarow - Zbigniew Bielski,
oraz: Lena Wilczyńska, Barbara Wałkówna, Emilian Kamiński, Kazimierz Iwiński, Zygmunt Nowicki, Ryszard Dembiński, Leonard Szewczuk i inni...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"Barwny film przygodowy. Podstawą scenariusza są tu autentyczne wydarzenia, które rozegrały się na Ukrainie w roku 1920. Armia Denikina była już rozbita. Wrangel schronił się na Krymie, a w słynnym monasterze Materny ukryli się białogwardziści udający mnichów. Czekiści dostali zadanie ujawnienia i likwidacji białogwardyjskich spiskowców.." [F]

"... Woroncow i Stronski, dwaj białogwardyjscy oficerowie, którym udało się zbiec z rąk czekistów, znajdują schronienie w monasterze. Monaster jest w rzeczywistości sztabem organizacji, przygotowującej kontrrewolucyjny spisek i terroryzującej miejscową ludność. Wśród przebranych za mnichów białogwardzistów jest również "Śmiały" - czekista, któremu władze bezpieczeństwa powierzyły zadanie rozszyfrowania planów spiskowców. Białogwardziści podejrzewają zdradę: do monasteru przybywa szef ich kontrwywiadu Zinaida Pawłowna, która za wszelką cenę pragnie zdemaskować "tajemniczego mnicha". Również czekiści przekonują się, że w ich szeregi wkradł się szpieg. Po wielu śmiałych operacjach, przemyślanych akcjach wywiadowczych i rozszyfrowaniu zdrajcy - czekistom udaje się uprzedzić wroga i nie dopuścić do rebelii białogwardyjskiego podziemia. Choć Zinaida Pawłowna odkryje wreszcie który z fałszywych mnichów służy siłom rewolucji - "Śmiały" ucieknie z aresztu i weźmie udział w decydującej rozgrywce w monasterze. Banda Woroncowa przestanie istnieć - w dużej mierze za sprawą Stroińskiego - "tajemniczego mnicha", któremu niedawno nadano pseudonim akcentujący odwagę..." (FSP)

- ciekawostką jest to że twórcy filmu dedykowali go: "radzieckim organom bezpieczeństwa" w ich 50 rocznicę powstania...AMEN.


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
12.Winnetou wśród Sepów (Medju jastrebovima / Unter Geiern) - Jug-Fr-RFN 1964 reż. Alfred Vohrer
reż.dubb.: Jerzy Twardowski
dialogi: Krystyna Albrecht
dźwięk: Jerzy Januszewski
montaż: Anna Szatkowska
kier. prod.: Mieczysława Kucharska

Old Surehand - Stewart Granger - Jerzy Kamas,
Winnetou - Pierre Brice - Jerzy Molga,
Wokadeh - Gojko Mitic - Tomasz Zaliwski,
Annie - Elke Sommer - Joanna Jedlewska,
Martin - Gotz George - Janusz Bukowski,
Bauman - Walter Barnes - Jerzy Tkaczyk,
Preston - Sieghardt Rupp - Zdzisław Salaburski,
Weller - Miha Balon - Cezary Julski,
Leader - Renato Baldini - Leon Pietraszkiewicz,
Old Wabble - Paddy Fox - Krystian Tomczak,...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek

"... Droga do Arizony wiedzie przez niebezpieczną okolicę Llano Estacado opanowaną przez groźnych bandytów, zwanych "Sępami". Banda zamieszkuje opuszczone osiedle poszukiwaczy złota, napada na podróżnych i wywołuje ciągle nowe, krwawe walki z prawowitym właścicielem tej ziemi - indiańskim plemieniem Szoszonów.
Annie, córka handlarza diamentów, podróżuje do Arizony w towarzystwie Old Surehanda i Old Wabble'a. Farma przyjaciela Old Surehanda - Baumanna, u którego zamierzają odpocząć została ograbiona i spalona, a żona Baumanna - zamordowana. Banda "Sępów" oskarża o ten czyn Szoszonów. Zrozpaczony Baumann obraża wodza Szoszonów - Wokadeha, a ten zaprzysięga zemstę. Tymczasem bandyci przebrani za traperów, duchownych i żołnierzy wślizgują się między pionierów prowadząc ich w pułapkę...
Annie zostaje uprowadzona (bandyci wiedzą o złocie, które wiezie) i uwolni ją syn Baumanna przy pomocy Winnetou. Tymczasem stary Baumann wpada w ręce Szoszonów i tylko dzięki Old Surehandowi udaje mu się uniknąć pala męczarni. Wraz z Old Surehandem śpieszy uprzedzić karawanę o grożącym niebezpieczeństwie. Natomiast Szoszonowie odkrywają nową zbrodnię bandy, która zbeszcześciła święte miejsce grzebania zmarłych i zabiła wszystkich strażników "doliny śmierci". Wraz z Winnetou wojownicy Szoszonów ruszają na odsiecz pionierom, którzy pod komendą Old Surehanda odpierają ostatni już napad bandy "Sępów"..." (FSP)


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
13.Nie smuć się- (Nie goriuj! = Не горюй! = Ar daidardo ) - ZSRR (Gruzja) 1969 reż. Georgij Danielija
reż. dubb.: Tomasz Listkiewicz
dźwięk: Mariusz Kuczyński
montaż: Danuta Sierant

Beniamin Głonti - Wachtang Kikabidze - Marian Kociniak,
Lewan Cincadze - Sergo Zakariadze - Michał Pluciński,
Sofiko - Sofiko Cziaureli - Teresa Szmigielówna,
Łuka - Georgij Kawtaradze - Roman Wilhelmi,
Dodo - Karlo Sakandelidze - Zbigniew Kryński,
kataryniarz Sandro - Ippolit Chwiczija - Lech Ordon,
pop - Kote Dauszwili - Czesław Lasota,
książę - Dawid Abaszidze - Kazimierz Wichniarz,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek


"Swobodna transpozycja znanej francuskiej powieści Tilliera. Dziewiętnastowieczna Gruzja, epikurejska radość życia, soczyście namalowane postacie, łagodna ironia. Reżyserował Georgij Danielija, współautor głośnego "Sierioży" i autor "Chodząc po Moskwie"... [F]

"... "Było to w końcu zeszłego stulecia w małym słonecznym miasteczku. Może nawet tego nie było. Chociaż nie, chyba jednak było".
Po ukończeniu studiów w Petersburgu wrócił do małego miasteczka w rodzinnej Gruzji lekarz Beniamin Głonti. Wiodło mu się nie najlepiej: pacjenci woleli wypróbowane metody znachora Lewana Cincadze, dochody były małe, a i te umiał Beniamin tracić w kawiarni, na biesiadach ze znajomkami, przy winie i śpiewie. Siostra Beniamina Sofiko, królująca wśród licznego potomstwa, w trosce o przyszłość brata który u niej zamieszkał, doradziła mu małżeństwo z Meri, córką bynajmniej nie biednego Lewana. Ten upodobał sobie Beniamina, w którym zwietrzył dobrego kompana do szklanki wina i beztroskiego filozofowania - i byłoby się może wszystko dobrze ułożyło, gdyby nie seria wydarzeń, która stanęła na przeszkodzie planom sympatycznego lekkoducha. Najpierw narazi się despotycznemu księciu, który go śmiertelnie obrazi; odzyska spokój dopiero wówczas, gdy z nawiązką odpłaci Jego Wysokości. Później pewien lichwiarz wsadzi go do więzienia, nie mogąc doczekać się spłaty starego długu. Kiedy Beniamin wyjdzie na wolność - Sofiko z rodziną będzie już gnieździć się w starej szopie; sprzedała swój dom by wykupić brata. A Meri będzie już kochać porucznika Iszchneli, będzie oczekiwać jego dziecka. Oficer zginie wkrótce z ręki księcia, a Meri umrze po urodzeniu syna. Tych ciosów nie wytrzyma stary Lewan. A Beniamin zabierze niemowlę i stanie z nim w progu rozbrzmiewającej gwarem izdebki Sofiko..." (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
14.Wkrótce nadejdzie wiosna (Skoro pridiot wiesna = Скоро придёт весна = Male gazapkhuli mova) - ZSRR (Gruzja) 1967 reż. Otar Abesadze
reż. dubb.: Maria Olejniczak
dialogi: Jan Moes
dźwięk: Jerzy Bolesławski
montaż: Henryka Meldner
kier. prod.: Maria Kucharska

Minago - Sergo Zakariadze - Janusz Paluszkiewicz,
Mariam - Cecylia Takajaszwili - Alina Żeliska,
Bidzina - Tengiz Arczwadze - Tomasz Zaliwski,
Gio - Nigzar Magawariani - Jerzy Rogowski,
oraz Jerzy Turek i inni...

.Obrazek

"Bohater-stary gruziński wieśniak, tło-zimowe, przeniknięte chłodem pejzaże Gruzji. Silne związki między człowiekiem a przyrodą. Dramatyczna walka bohatera przeciwko rozrywaniu się więzi rodzinnych, samotności. Dyplom za najlepszy debiut reżyserski dla Otara Abesadze na Festiwalu Filmowym Republik Zakaukazia i Ukrainy w Erywaniu w roku 1968..." [F]

"... Stary Minago i jego żona Mariam całe życie związali ze swoją wioską, z rodziną. Ale synowie chcieli żyć inaczej. Młodszy, Gio, wyprowadził się na stałe do Tbilisi, rozpoczął tu studia. Starszy, Bidzina, po ukończeniu uczelni wrócił do wsi jako agronom; ale i on tęskni za miastem, żeni się z miejską kobietą, opuszcza rodzicielski dom. Po śmierci Mariam stary chłop zostanie sam. Daremnie będzie zapraszał sąsiadów na pogawędkę przy winie - każdy z nich ma swoje sprawy, każdy gdzieś się spieszy. Tylko na krótko uda się czasem zapomnieć o samotności - jak wówczas, gdy pod dach Minago zabłąkał się przejazdem wędrowny stary fotograf. Ale po jego odejściu tym mocniej zacznie doskwierać tęsknota za bliskimi. I Minago wyruszy do miasta, by porozmawiać z synami, zobaczyć jak żyją, spróbować ich lepiej zrozumieć. A może skłonić do powrotu? Porozmawia, zrozumie. Raz jeszcze otrzyma propozycję przeniesienia się do miasta. I raz jeszcze ją odrzuci... " (FSP)


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
15.Nie drażnić cioci Leontyny- (Faut pas prendre les enfants du bon Dieu pour des canards sauvages) - Franc. 1968 reż. Michael Audiard
reż. dubb. Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
dialogi polskie: Krystyna Uniechowska

Leontyna - Francoise Rosay - Irena Horecka,
Rita - Marlene Jobert - Anna Seniuk,
Karol - Bernard Blier - Aleksander Bardini,
Fred - Andre Pousse - Jan Świderski,
Tyberiusz - Claude Rollet - Krzysztof Kalczyński,
Serafin - Paul Frankeur - Zbigniew Kryński,
Kazimierz - Robert Dalban - Stanisław Winkowski,...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

Szacowna dama była niegdyś postrachem podziemnego przestępczego świata od Chicago aż po Jokohamę. Ale okazuje sie, że mimo upływu lat wcale nieźle potrafi okiełznać paryskich gangsterów. Największą atrakcją tej barwnej komedii sensacyjnej jest udział wielkiej francuskiej aktorki Francoise Rosay, niegdyś znakomitej odtwórczyni głównej roli w filmie Feydera "Zwyciężyły kobiety". [F]

Piękna i pozbawiona skrupułów Rita zdobywa środki na spokojne życie wykorzystując swych przyjaciół, gangsterów, którzy za nią nadstawiają karku. W końcu miarka się przebiera i Gruby Karol pozbawia Ritę spodziewanego łupu. Rozgoryczona dziewczyna wzywa na pomoc ciocię Leontynę, ongiś postrach podziemia od Chicago op Jokohamę, dziś szanowną emerytkę. Ciocia przybywa do Paryża zaprzysiągłszy zemstę Karolowi. Mimo paniki w podziemnym światku, Gruby Karol usiłuje montować serię zamachów na Leontynę, ale starsza pani uchodzi cało z najbardziej wymyślnych pułapek. Karol wysyła więc do jej domu swego siostrzeńca Tyberiusza z zadaniem oczarowania Rity (co nie jest trudne) i nawiązania pertraktacji pokojowych. Młodzi mają się pobrać i podzielić łupem. Wtedy wkracza do akcji Fred, zimny i cyniczny gangster, któremu Rita Obiecała rękę. Ciocia Leontyna poskramia go po zapierającym dech w piersiach pojedynku. W końcu ślub Rity i Tyberiusza dochodzi do skutku, a staruszka wraca do Mentony na dobrze zasłużony odpoczynek. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
16. Rozbójnicy sycylijscy (I Briganti Italiani / Les Guerilleros) - Wł-Fr 1961 reż. Mario Camerini
reż. dubb.: Maria Piotrowska
dialogi: Janina Balkiewicz
dźwięk: Anatol Łapuchowski
montaż: Łucja Kryńska
kier. prod.: Grzegorz Kacprzak

Vincenzino O'Caporale - Vittorio Gassman -Janusz Kubicki,
Sante Carbone - Ernest Borgnine - Sławomir Misiurewicz,
Assunta Carbone - Katy Jurado - Barbara Wałkówna,
Mariantonia - Rosanna Schiaffino - Izabela Pieńkowska,
płk. Breviglieri - Bernard Blier - Jerzy Przybylski,
markiza - Micheline Presle - Jadwiga Siennicka,
Don Ramiro - Mario Feliciani - Kazimierz Iwiński,
O'Ciattone - Donato Castellaneta - Ryszard Dembiński,
oraz Tadeusz Sabara i inni....

.Obrazek

Rok 1861, Sante Carbone, bandyta grasujący na południu Włoch, porywa pułkownika Breviglieri z armii piemonckiej, spodziewając się, że wymieni go za swą żonę - Assuntę, pojmaną przez Piemontczyków. Pułkownik usiłuje przekonać Sante, że lepiej poddać się piemonckim żołnierzom, niż zostać zabitym przez drobnych baronów z tego regionu. Sante zamierza już skorzystać z propozycji pułkownika, kiedy zjawia się Don Ramiro, emisariusz króla neapolitańskiego Franciszka II Burbona, dając mu okazję do zemsty za krzywdy doznane przez rodzinę Sante ze strony miejscowych baronów. Carbone staje na czele buntu przeciw Piemontczykom. Kiedy zjawia się wraz z grupą dezerterów, Vincenzino "O'Caporale", kapral z armii Burbonów, Carbone bierze ich do niewoli, ale Vincenzino i jego ludzie uciekają. Tymczasem Sante zostaje mianowany przez Don Ramiro generałem. Na skutek serii nieporozumień, grupa dowodzona przez Vincenzina powiększa się do rozmiarów armii i kiedy O'Caporale i Carbone znowu się spotykają - nowo upieczony generał sądzi, że zyskał ludzi. Mianuje więc Vincenzina kapitanem i swoim adiutantem, wywołując tym zazdrość bandyty - O'Zelluse. W końcu bandyci opanowują wioskę i Sante może się zemścić na baronach.
Ale posiłki od Franciszka II, które miały nadejść z pomocą dla Sante, okazują się słabe i zostają przez Piemontczyków zdziesiątkowane. Sante zostaje sam. Rozumie, że został oszukany, decyduje się poddać. Postanawia wydać nazwiska burbońskich emisariuszy. Zostaje jednak rozstrzelany. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
17. Co wieczór o jedenastej (Każdyj wieczer w odinnadcat´ = Каждый вечер в одиннадцать) - ZSRR 1969 reż. Samson Samsonow
reż. dubb. Izabela Falewicz
dialogi: Krystyna Uniechowska
dźwięk: Mariusz Kuczyński
montaż: Maria Sucharska
kier. prod.: Jan Szatkowski

Ludmiła - Margarita Wołodina - Joanna Jedlewska,
Stanisław - Michaił Nożkin - Andrzej Seweryn,
oraz: Alina Bukowska, M. Ługieńska, Zofia Merle, Teresa Olenderczyk, Tadeusz Jastrzębowski, Jan Moes, Roman Wilhelmi i inni....

.Obrazek.Obrazek

30-letni naukowiec Stanisław mieszka w niewielkim mieście, zajmuje się badaniem czynności organizmu podczas snu. Jest inteligentny, sympatyczny, przystojny - przyjaciele niepokoją się więc dlaczego do tej pory nie znalazł żony. Pewnego wieczoru, rozbawieni, namawiają Stanisława by zatelefonował pod dowolny numer i - jeśli odezwie się kobieta - ożeni się ze swą rozmówczynią. Stanisław spełnia ich życzenie - i od tego dnia co wieczór o jedenastej prowadzi długie rozmowy z nieznajomą o miłym, spokojnym głosie, czasem z lekka kpiącym, kiedy indziej zdradzającym smutek. Te rozmowy rodzą uczucie, Stanisław jest zakochany.
Jego rozmówczyni przyjechała do miasta z mężem. Przed dwoma laty mąż zmarł. Została sama, pracowała, studiowała zaocznie historię. Dotkliwie odczuwała samotność, gorzkniała. Rozmowy telefoniczne z nieznajomym wniosły zmianę w jej monotonne życie, poczuła się komuś potrzebna, co wieczór o jedenastej niecierpliwie czekała na dzwonek...
Telefon dzwonił codziennie, nawet wówczas gdy Stanisław zidentyfikował tajemniczą nieznajomą, którą okazała się ... Ludmiła, maszynistka z instytutu, której często dyktował swe prace. Nie zdradzał się przed nią: w dzień spotykali się, spacerowali, odwiedzali lokale, a wieczorem mężczyzna pędził do budki telefonicznej i wykręcał znajomy numer. Zwierzała mu się ze swych spotkań z kolegą z instytutu, a on robił jej wymówki, był zazdrosny o swe drugie wcielenie, nie umiał dzielić swych uczuć z kimkolwiek, nawet z sobą. Pewnego wieczoru powiedziała mu wszystko o tym "drugim", poprosiła by więcej nie dzwonił. Nazajutrz przyszedł do niej o jedenastej i powiedział: on już więcej nie zadzwoni. Dopiero wtedy, szczęśliwa, zrozumiała. (FSP)


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

UWAGA! Ciąg dalszy omówień filmów dubbingowanych w roku 1970 poniżej.
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Postprzez Łukasz » 20 maja 2008, o 23:24

A mam jeszcze takie pytanie a propos Viscontiego i roku 70. W 71 roku miał premiere film Śmierć w Wenecji. Jednym z bohaterów jest młody Polak. Głowny bohater, prof. Aschenbach przezywa fascynacje tym chłopcem (przeparaszam jesli coś pomieszałem lub ktos uzna to streszczenie za strasznie prostackie i banalne, ale zmierzam do meritum, a Ci co ogladali wiedzą o co chodzi). Otóż w tym filmie na kilka sekund pojawiają się dialogi wypwiadane w jezyku polskim. Słychac ze są to na pewno polscy aktorzy i że jest to postsynchron nagrany w studio. Ciekaw jestem czy Visconti miał jakiś wpływ na dobór tych głosów, kto je podłozył, czy Visconti był w związku z tym w Polsce itd itd. Może ktos coś wie, czytał, słyszał ?
Łukasz
Stremowany amator
 
Posty: 10
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:31

Postprzez Zbigniew Dolny » 24 maja 2008, o 12:45

Cześć Łukasz!
Luchino Visconti w roku 1970,zjeździł pół Europy w poszukiwaniu chłopca który mógłby zagrać Tadzia.Był też z kilkudniową wizytą w Polsce,gdzie odwiedził kilka szkół i odbył kilka castingów.Był m.in. w Warszawie i Gdańsku.Jak wiadomo Tadzia znalazł w Szwecji.Zagrał go Bjorn Andersen.Film ten miał szczątkowe dialogi w języku polskim,np:"Tadziu,idziemy","Proszę bardzo"...i tego typu kilka zwrotów.Wszystko to słychać trochę niewyraźnie na drugim planie głosowym.Było też wyraźnie słychać akcent,więc wydaje mi się,że Visconti poprosił jakiegoś naszego rodaka by nauczył aktorów tych kilka zwrotów po polsku.Dubbing chyba nie był tu potrzebny.Swoją drogą u Viscontiego kilka dużych ról zagrała polska aktorka Izabela Teleżyńska.Ciekawostką jest to,że ten film był zdubbingowany na potrzeby seansu w TVP w roku 1985.Dubbing ten był bardzo dobry i zostanie u mnie "dubbingiem miesiąca" w tymże roku.Wtedy go będę omawiał szerzej...Ale do tego czasu musisz uzbroić się w cierpliwość.

==========================================================
FILM z dnia 8.III.1970r. donosi:"Visconti w Polsce"-"...20 lutego przybył do Polski Luchino Visconti.Jak już pisaliśmy,znany reżyser włoski pragnie znaleźć w naszym kraju młodocianego odtwórcę do swego nowego filmu "Śmierć w Wenecji"..Na zdjęciu Luchino Visconti na lotnisku Okęcie w Warszawie.."
............................................Obrazek


W numerze 12 FILMU z dnia 22.III.1970r,tygodnik zamieszcza duży wywiad z reżyserem i reportaż z poszukiwania aktora do roli Tadzia.

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
Luchino Visconti na próbnych zdjęciach w jednej z warszawskich szkół[fot.Roman Sumik].

Pozdrawiam bytuch
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Postprzez Zbigniew Dolny » 9 maja 2009, o 09:45

cd rok 1970
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
18. Profesor zbrodni (Az Alvilág professzora) - Węg. 1969 reż. Mihály Szemes
reż. dubb.: Izabela Falewicz
dialogi: Jan Moes
dźwięk: Mariusz Kuczyński
montaż: Maria Sucharska
kier. prod.: Tadeusz Simiński

Galfy - Zoltan Latinovits -Zdzisław Salaburski,
Zelk - Imre Sinkovits - Michał Pluciński,
Margo - Edit Domjan - Lidia Korsakówna,
Kleber - Miklos Szakats - Aleksander Bardini,
Ferenc Beres - Gabor Koncz - Janusz Bukowski,
Csiszar - Istvan Sztankay - Andrzej Zaorski,.....

.Obrazek

Z luksusowego budapeszteńskiego hotelu uprowadzono dziecko zachodnioniemieckiego milionera. Szantażyści domagają się okupu w postaci unikalnej, bardzo kosztownej bransolety. Mimo sprzeciwu milionera milicja wkracza do akcji. Dziecko zostaje uratowane, ale kidnaperzy przejmują klejnot. Równocześnie zostaje zamordowany antykwariusz, a z jego zbiorów ginie XV-wieczna rzeźba. Rodzi się podejrzenie, że w obu wypadkach działali ci sami przestępcy, do których należy pewna młoda i piękna właścicielka volkswagena. Ślady prowadzą do Margo, która w przeszłości wielokrotnie popadała w konflikt z prawem. Okazuje się jednak, że tym razem jest ona ofiarą szantażu i narzędziem w rękach przestępcy, któremu nie sposób niczego udowodnić. Dopiero podstęp Margo decydującej się współdziałać z policją, demaskuje go i pozwala oddać w ręce sprawiedliwości. (FSP)


Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
19. Banda Asa Kier (Zielonyj furgon = Зелёный фургон) - ZSRR 1959 reż. Gienrich Gabaj
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

Wolodia _ Wołodia Kołokolcew -Piotr Cieślak,
jego ojciec - Nikołaj Wołkow - Zdzisław Mrożewski,
dziadek Taras - Dimitrij Milutienko - Janusz Paluszkiewicz,
Marusia - Olga Łysienko - Małgorzata Włodarska,
właściciel furgonu - Konstantin Kulczickij - Wacław Kowalski,
Szestakow -Wiktor Mizinienko - Zbigniew Kryński,
Griszczenko - Jurij Timoszenko - Ryszard Pikulski,
Piękniś - Wasilij Wiekszin - Janusz Zakrzeński,
Fiedźka Byk - Roman Filippow - Włodzimierz Gołobów,...

.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

Odessa, 1920. Niedoświadczeni, ale pełni dobrej woli stróże prawa coraz skuteczniej depcą po piętach groźnej bandzie, stemplującej swe przestępstwa znakiem Asa Kier. Sam Kier i jego opryszki muszą ukrywać się na peryferiach miasta i w jego okolicach. W osadzie Siewierinowka milicją dowodzi dawny drukarz Szestakow, a jego zastępcą jest 18-letni Wołodia Kozaczenko, gimnazjalista z inteligenckiej rodziny. Pierwszy hołduje metodzie maksymalnego wciągania ludności do walki z przestępcami, drugi ufa sposobom, które stosował wspaniały Sherlock Holmes. Symbioza obu taktyk, lecz może przede wszystkim przysłowiowy łut szczęścia sprawiają, że w ręce milicji wpada złodziejaszek Fiedźka Byk, zaufany człowiek Kiera. Po wielu perypetiach dochodzi do decydującego starcia, w którym ginie sam Kier. A Wołodia ożeni się wkrótce z Marusią, siostrą schwytanego koniokrada Pięknisia, który - po odbyciu kary więzienia - zostanie powszechnie szanowanym dentystą. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
20. Białe Wilki (Weiße Wölfe) - NRD 1969 reż. Bosko Bosković, Konrad Petzold
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

Sokół - Gojko Mitić -Tomasz Zaliwski,
Collins P. Harrington - Horst Schulze - Witold Kałuski,
James Bashan - Rolf Hoppe - Jerzy Tkaczyk,
Samuel D. Blake - Helmut Schreiber - Zbigniew Kryński,
Catherine - Barbara Brylska - Barbara Brylska,
Pat Patterson - Holger Mahlich - Marian Glinka,
Peter Hille - Fred Delmare - Marek Dąbrowski,
Josuah McGrave - Gerry Wolff - Krystian Tomczak,
John Emeron - Fred Ludwig - Władysław Surzyński,
Andy Sleek - Karl Zugowski - Wojciech Seidler,
kapitan Wessels - Horst Preusker - Leon Pietraszkiewicz,....

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

Ostatni potomkowie Dakotów, Sokół z Kruczowłosą i dwoma współplemieńcami, wędrują w stronę Black Hills, aby połączyć się z Cheyennami dowodzonymi przez Małego Wilka. Tymczasem w leżącym u stóp Black Hills miasteczku poszukiwaczy złota - Tanglewood trwa walka o władzę między Minning Corporation, kierowaną przez Harringtona i mieszkańcami miasteczka, uczciwymi pionierami. Chcąc złamać opór najgroźniejszego przeciwnika, zamożnego przewoźnika Blake'a, Harrington poleca bandytom dowodzonym przez Bashana obrabować transport przeznaczonych dla Minning Corporation pieniędzy, które przewozi właśnie Blake. Powracający z napadu bandyci zabijają żonę Sokoła. Teraz Indianin rezygnuje ze swoich planów i udaje się na poszukiwanie zabójcy Kruczowłosej. W drodze do Tanglewood Sokół spotyka młodego szeryfa Pattersona, który pragnie zabezpieczyć dotarcie do miasteczka nowego transportu pieniędzy. Wspólnie zmuszają do ucieczki atakujących bandytów, jednak po przyjeździe Patterson stwierdza, że Harrington wykorzystał jego nieobecność dla opanowania Tinglewood. Miasto jest w jego ręku, przerażeni mieszkańcy nie oponują przeciw występkom bandytów Bashana, nawet nieustępliwy Blake załamał się i przeszedł na stronę szefa Minning Corp. Sokół odkrywa, że mordercą Kruczowłosej był Bashan i zabija go w walce, ale sam ginie od kul bandytów. Patterson zrezygnowany oddaje swą gwiazdę szeryfa..." (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
21. Teoria uwodzenia (Já, truchlivý bůh) - CSRS 1969 reż. Antonin Kachalik
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

Adolf - Milos Kopecky - Janusz Kubicki,
Grek Apostol - Pawel Landovsky - Włodzimierz Skoczylas,
Jana - Hana Lelitova - Alicja Krawczykówna,
wdowa Stenclova - Jirina Jiraskova - Barbara Wałkówna,
dziewczyna z długimi włosami - Jarmila Gerlova - Barbara Marszałek,
Ruzenka - Boleslava Svobodova - Teresa Kałuda,...

.Obrazek

Adolf opowiada historię z lat swej młodości. Zakochał się pewnego razu w studentce konserwatorium, ale młoda śpiewaczka Jana odepchnęła go. Cieszył się zawsze wielkim powodzeniem u kobiet, nie mógł więc odgadnąć, co było powodem jego porażki. Wreszcie zrozumiał, że dla Jany liczą się tylko ludzie sławni, zwłaszcza luminarze świata artystycznego. Plan zemsty był prosty; przedstawił dziewczynie swego przyjaciela, poznanego w szpitalu byłego greckiego partyzanta Apostołka jako dyrygenta opery w Atenach, podróżującego z koncertami po Europie. Adolf tłumaczył tak pięknie słowa egzotycznego gościa, że oczarowana dziewczyna została z nim sam na sam w garsonierze bohatera. Adolf przeliczył się jednak sądząc, ze prymitywny Apostołek nie zdobędzie Jany. Dziewczyna spodziewa się dziecka. Sprawca okrutnego żartu jest gotów ożenić się z nią, ale Jana nie przyjmuje jego oświadczenia, żyjąc tylko myślą o swym dalekim kochanku i wychowaniu dziecka. Adolf, który zdaje sobie wreszcie sprawę, że szczerze kocha dziewczynę, może tylko z daleka obserwować jej szczęście. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
22. Dżamila (Dżamila = Джамиля) - ZSRR 1969 reż. Irina Popławska
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Dżamila - Natalia Arinbasarowa - Zofia Saretok,
Danijar - Sujmenkuł Czokmorow - Eugeniusz Robaczewski,
Seit - Nasreddin Dubaszew - Zofia Raciborska,
matka - Aliman Dżangorozowa - Alina Żeliska,
Sadyk - Artynbek Kenżekow - Maciej Rayzacher,
Osmon - Muchtar Bachtygirejew - Bogusz Bilewski,
brygadzista Orozmat - Nasyr Kitajew- Kazimierz Wichniarz,...

.Obrazek

Ekranizacja powieści wybitnego pisarza kirgiskiego, wydanej w Polsce w 1960 roku. W przedmowie do francuskiego wydania , Louis Aragon nazwał "Dżamilę" najpiękniejsza opowieścią miłosną we współczesnej literaturze światowej. [F]

Małżeństwo wiejskiej dziewczyny Dżamili z Sadykiem nie było wynikiem uczucia: u podstaw tego związku tkwiły pradawne kirgiskie obyczaje, nakazujące kobiecie uległość i posłuszeństwo wobec woli rodziny. Gdy wybuchła wojna - Sadyk poszedł na front, a opiekunem dziewczyny stał się jego młodszy brat Seit, przywiązany do Dżamili naiwnym dziecięcym uczuciem, Żona Sadyka woziła teraz worki z ziarnem do oddalonej stacji kolejowej; w tych wędrówkach towarzyszył jej często zdemobilizowany z powodu ran Danijar, z którego nieśmiałości dziewczyna lubiła pokpiwać. Pewnego razu Dżamila i Seit postanowili zażartować z Danijara, podkładając mu niezwykle ciężki wór z ziarnem, który trzeba było zanieść na wysoki pomost. Danijar, choć odgadł podstęp, wyruszył w górę po skrzypiących, gnących się deskach i niemal nadludzkim wysiłkiem podołał zadaniu. Wracali milcząc, dopóki gnębiona wyrzutami sumienia Dżamila nie zaproponowała Danijarowi by śpiewał. Pieśń Danijara wywarła duże wrażenie na dziewczynie i chłopcu. Tego dnia Dżamila zrozumiała, że milczący, samotny mężczyzna nie jest już jej obojętny. A Seit namalował to co widział owego wieczoru: góry w świetle księżyca, drogę i bryczkę z pogrążonymi w mroku sylwetkami Dżamili i Danijara.
Wiadomość o spodziewanym za dwa miesiące powrocie Sadyka zastała Dżamilę podczas pracy. Usłyszał ją i Danijar: dziewczyna zrozumiała, że odejdzie teraz z wioski na zawsze. Przyszła więc nocą do doliny, gdzie pilnował tabunu, a rankiem we dwoje opuścili rodzinne strony. Sadyk po powrocie wyruszył z przyjaciółmi w pogoń za niewierną żoną. Seit cieszył się, widząc jak zsiadali po powrocie z koni, milczący i posępni, rozczarowani nieudanym pościgiem. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
23. Kraina wiecznej młodości (Tinereţe fără bătrâneţe) - Rum. reż. Elisabeta Bostan, Nicolae Codrescu
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

młodzieniec - Mircea Breazu - Zbigniew Bielski,
król Krainy Młodości - Emanoil Petrut - Mirosław Szonert,
królowa - Carmen Stanescu - Halina Pawłowicz,
królewna Zina - Ana Szeles - Barbara Marszałek,
czarownica Mihai Paladescu - Helena Wilczyńska,
król Krainy Kłamstwa - Nicolae Secareanu - Sławomir Misiurewicz,
jego syn - Ion Tugearu - Janusz Kubicki,
dziadek Czas - Nicolae Brancomir - Antoni Żukowski,....

.Obrazek

Ubogi pasterz obiecał swemu synowi wieczną młodość. Gdy młodzieniec dorósł - wyruszył w świat poszukując owej szczęśliwej krainy. Po wielkich trudach, mimo przeszkód stawianych mu przez króla Krainy Kłamstwa, dotarł do bramy, by dowiedzieć się, że do Krainy Młodości wejść może tylko wówczas, gdy zdobędzie serce i rękę królewny Ziny, spełniwszy uprzednio trzy trudne zadania. Pierwsze polega na odnalezieniu Złotego Kłosa Dobroci, który ukrywa straszna czarownica. Dzięki pomocy zakochanej w nim od pierwszego wejrzenia Ziny, młodzieniec wypełnia polecenie, po czym ratuje cudownego rumaka pędzącego po niebie i wyrusza po Złote Jabłko Prawdy, które ukryli kłamcy w swym zamczysku. Po raz drugi pokonuje króla Krainy Kłamstwa, a jego syn zaprzysięga mu zemstę. Trzecie zadanie polega na znalezieniu Złotego Klucza do księgi zawierającej myśli mądrych władców Krainy Młodości. Klucz ukryty jest w podziemiach niebosiężnej wieży. By się tam dostać, młodzieniec musi skorzystać z pomocy przygodnego wędrowca, który podstępnie strąca go w przepaść i sam odchodzi z kluczem; jak się okazuje - był to syn króla Krainy Kłamstwa, który również postanowił zdobyć księżniczkę. Z opresji ratuje bohatera Dziadek Czas, który stawia mu trzy zagadki, a za ich rozwiązanie - wydobywa z otchłani. Młodzieniec przybywa w porę, by zdemaskować kłamcę i otrzymać obiecaną nagrodę. Ale w czasie wędrówki napił się z krynicy ludzkich łez, poznał zbyt wiele, by zachować wieczną młodość. Musi opuścić krainę wiecznej młodości, ale wraz z nim odchodzi księżniczka Zina, która wybrała miłość nad nieśmiertelność. (FSP)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
24. Wujaszek czarodziej (A Varázsló) - Węg. 1969 reż. György Palásthy
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

Gyuszi Balogh - Ferenc Laluja - Filip Łobodziński,
jego brat Ocsi - Krisztian Kovacs - Ewa Złotowska,
ojciec - Gabor Agardy - Andrzej Gawroński,
matka - Judit Toth - Wiesława Kwaśniewska,
babka - Hilda Gobbi - Wanda Łuczycka,
czarodziej - Antal Pager - Janusz Paluszkiewicz,....

.Obrazek

Gyuszi mieszka w Budapeszcie z rodzicami, babcią i młodszym bratem. Specjalnym uczuciem chłopiec darzy wujka czarodzieja, który ratuje go w trudnych sytuacjach i spełnia najbardziej fantastyczne pragnienia, zjawiając się na każde jego życzenie. Pewnego dnia wujek Chili-Chala wyczarowuje dla chłopca konia, mówiącego ludzkim głosem. Niewielkie mieszkanie na szóstym piętrze nie jest odpowiednim miejscem dla tak dużego czworonoga, wujaszek więc musi powiększyć pokoje kosztem mieszkań sąsiadów. Lokatorzy szukają winowajcy zakłócenia ich spokoju, w mieście wybucha panika. Na szczęście cierpliwy wujek czarodziej i tym razem uratuje chłopca z opresji. Po tych dramatycznych wydarzeniach Gyuszi postanawia zająć się wyłącznie nauką, ale ponieważ przychodzi mu ona z trudnością prosi wuja czarodzieja o robota-sobowtóra. Robot znakomicie spisuje się w szkole, ale zaprogramowany jednokierunkowo nie potrafi znaleźć wyjścia z nieprzewidzianych sytuacji i zostaje szybko zdemaskowany.
Gyuszi ma wiele wspaniałych pomysłów, których nigdy sam nie zrealizował, nigdy też nie skończył żadnej rozpoczętej pracy, czy zabawy. W letnie upalne popołudnie zjawia się w domu chłopca bałwan śniegowy czekający do zimy na ostateczne wykończenie - Gyuszi zostawił go, goniąc za inną atrakcją. Bałwanek jest krzyczącym przykładem zmiennych upodobań i niestałości młodego zapaleńca, który nie może zdecydować co naprawdę go interesuje i bawi. Wujaszek czuje się winny - zbyt pochopnie zaspakajał wszystkie jego zachcianki. Postanawia więc odejść, skazując chłopca na samodzielność. Obiecuje powrócić, gdy jego ulubieniec spoważnieje i nauczy się rozróżniać zabawę od obowiązku. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
25. Nowe przygody nieuchwytnych (Nowyje prikluczenija nieułowimych = Новые приключения неуловимых) - ZSRR 1969 reż. Edmond Kieosajan
reż .dubb.: Jerzy Twardowski

Dańka - Witia Kosych - Józef Osławski,
Walerka - Misza Mietiełkin - Lechosław Herz,
Cygan-Jaszka - Wasia Wasiliew - Jan Mayzel,
Buba Kastorski - Boris Siczkin - Tadeusz Surman,
pułkownik Kudasow - Arkadij Tołbuzin - Zygmunt Maciejewski,....

.Obrazek

Film zrealizowany na podstawie oryginalnego scenariusza, lecz nawiązujący do "Nieuchwytnych mścicieli"(1967) tegoż reżysera, a opartego o motywy powieści Pawła Blachina "Czerwone diablęta". Książka ta posłużyła po raz pierwszy w roku 1923 reż. Iwanowi Perestianiemu do adaptacji ekranowej. Wracała potem do kin w wersji udźwiękowionej, a jej sukcesy skłoniły reż. Kieosajana do ponownego opracowania niezwykłych przeżyć czwórki młodych czerwonoarmistów. Ten przygodowy film jest barwny, szerokoekranowy. [F]

Rok 1920. Czwórka młodziutkich kawalerzystów Armii Budionnego - Dańka, Walerka, Jasza-Cygan i jedyna w ich gronie dziewczyna Ksanka - strąca białogwardyjski samolot. W torbie pilota znajduje tajną depeszę, w której naczelnik wywiadu białych Kudasow informuje sztab o posiadaniu planów strategicznych rejonu nadmorskiego miasteczka; plany te - jako niezwykle cenne - przechowuje w sejfie we własnym gabinecie.
Czwórka przyjaciół otrzymuje zadanie przechwycenia tych materiałów. Jadą do miasteczka i z pomocą występującego w miejscowej restauracji artysty estradowego Buby Kastorskiego obmyślają plan gry. Przede wszystkim należy zdobyć tajemnicę szyfru sejfu. Zna ją bliski współpracownik Kudasowa - pułkownik Owieczkin, pijaczyna i zapalony miłośnik bilardu. Walerka udając syna carskiego dostojnika oczarowuje Owieczkina swoimi umiejętnościami w dziedzinie bilardu i wkrótce zdobywa jego zaufanie. Przebiegły Owieczkin zdradził mu tajemnice szyfru, ale równocześnie każe aresztować jako agenta czerwonych. Walerka nie da się jednak schwytać; ale zmyliwszy strażników - wślizgnie się do gabinetu Kudasowa i wydostanie plany z sejfu. W śmiertelnym niebezpieczeństwie, gdy zdawałoby się nie ma już dla chłopca ratunku, przyjdą mu z pomocą przyjaciele. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
26. Ósmy (Osmijat = Осмият) - Bułg. 1969 reż. Zako Cheskija
reż. dubb.: Henryka Biedrzycka

Ósmy - Georgi Georgijew-Gec - Stanisław Zaczyk,
Wena - Miglena Karałambowa - Teresa Szmigielówna,
Stamen - Stojczo Mazgałow - Zygmunt Maciejewski,
"Chaplin" - Nikoła Anastasow - Wiesław Michnikowski,
Włado - Anton Gorczew - Piotr Fronczewski,
Piotr - Dżoko Rosicz - Maciej Maciejewski,
płk. Gatew - Petr Penkow - Zdzisław Salaburski,...

.Obrazek

Bułgaria, lata II wojny. Z samolotu wyskakuje ośmiu bułgarskich komandosów, wysłanych do kraju z zadaniem włączenia się do walki antyfaszystowskiej. Spadochroniarze wpadają w zasadzkę, z której wymyka się - po dramatycznej ucieczce - Ósmy. Udaje się do rodzinnej wsi, gdzie nawiązuje kontakt z towarzyszami. Unikając szczęśliwie zasadzki, którą przygotował na niego w miasteczku ścigający go pułkownik Gatew, Ósmy przy pomocy innego ocalałego spadochroniarza - Włado, organizuje oddział partyzancki, z którym wyruszy w góry. W drodze oddział zostaje okrążony przez policjantów. Po wyrwaniu się z okrążenia, Ósmy z jednym z partyzantów odwiedza "bazę" oddziału, dom cioci Marii. Tu znów otaczają ich policjanci. Wywiązuje się dramatyczna, uwieńczona sukcesem partyzantów walka. Ósmy jest już pewien, że w oddziale jest zdrajca. Oddział atakuje kopalnię, zdobywa ją i rozbraja żołnierzy. Kolejne wydarzenia demaskują zdrajcę, okazuje się nim partyzant Stamen, który zginie w pojedynku z dowódcą. Następne zadanie - wyrok śmierci na pułkowniku Gatewie - ma wykonać partyzantka Wena, ukochana Ósmego. Zamach nie udaje się, Wena i towarzyszący jej chłopak o pseudonimie Student - giną. Dowódca postanawia pomścić ich śmierć, zaatakować silnie umocnione koszary i wykonać wyrok na Gatewie. Wbrew oporowi Włado, który uważa akcję za zbyt ryzykowną, Ósmy realizuje swój plan. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
27. Che-opowieści o Guevarze (El "Che" Guevara) - Wł. 1968 reż. Paolo Heusch
reż. dubb.: Maria Piotrowska

"Che" Guevara - Francisco Rabal - Bogusław Sochnacki,
Clemente - Sergio Doria - Zbigniew Bielski,
Vincente - Guido Lollobrigida - Ryszard Sobolewski
Giancarlo Prete - Tadeusz Schmidt
Willy - Piero Morgia - Tadeusz Sabara,
Acacio - Lex Monson - Jan Zdrojewski,
Ayoroa - Vittorio Sanipoli - Sławomir Misiurewicz
Prado - Giacomo Rossi Stuart - Maciej Małek,...

.Obrazek

Oddział partyzancki usiłuje wydostać się z terenu przeczesywanego przez obławę komandosów armii boliwijskiej, kierowaną przez amerykańskich doradców. Ze względu na helikoptery krążące nad górami porośniętymi rzadkim lasem marsz w dzień jest prawie niemożliwy. Partyzantom brakuje żywności, są wśród nich chorzy. Che, sam cierpiący na astmę i ataki wątroby daje towarzyszom przykład poświęcenia i odwagi. W chwilach wytchnienia notuje swoje myśli w dzienniku. Trzyosobowy patrol partyzancki wpada w zasadzkę i ginie. Główny oddział spędza noc w chłopskiej zagrodzie, a nad ranem wyrusza w dalszą drogę. W górskim wąwozie oddział zostaje osaczony. Giną jeden po drugim towarzysze Guevary. On sam ranny w obie nogi, nie może się ruszyć z miejsca, nie może strzelać, gdyż jego karabin rozbiła kula nieprzyjacielska. Zostaje przeniesiony przez żołnierzy do miasteczka, ale nie otrzymuje pomocy lekarskiej. Skrajnie wyczerpany nie załamuje się. Tymczasem dowódcy oddziału komandosów płk Selnich i mjr Ayoroa wraz z doradcą amerykańskim Stuartem uzgadniają z rządem boliwijskim, że należy obwieścić światu jakoby Che poniósł śmierć w walce. Selnich i Ayoroa każą zamordować rannego pewnemu sierżantowi. Gdy ten wszedłszy do celi, waha się, Che mówi: "Strzelaj, nie bój się". (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
28. Słoń Maruda (An Elephant called Slowly) - Ang. 1969 reż. James Hill
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Ginny - Virginia McKenna - Jadwiga Siennicka,
Bill - Bill Travers - Mirosław Szonert,
George Adamson - George Adamson - Kazimierz Iwinski,
szofer Henry - Joab Collins - Janusz Kubicki,
Mutiso, strażnik w rezerwacie - Ali Twaha - Ryszard Dembiński,...

.Obrazek

Małżeństwo Ginny i Bill wyjeżdżają na prośbę przyjaciela do Afryki, aby podczas jego nieobecności (przebywa na kuracji w Szwajcarii) zająć się domem i gospodarstwem. Pierwsza niespodzianka czeka ich tuż po wylądowaniu samolotu w Nairobi; samochód zamówiony przez Billa dla pokonania afrykańskich bezdroży okazuje się kupą żelastwa. Na cześć pośrednika, który załatwił wynajęcie tego cudu techniki i po wręczeniu kluczyków zniknął bez śladu, Ginny i Bill nazywają swój wehikuł "pan Mophagee". Zdezelowany pojazd dowozi jednak małżonków do celu podróży. Następnego ranka po przyjeździe Bill i Ginny mają już gości. Są to trzy słonie, którym gospodarze nadają imiona - Kadengi, Eleanor i Maruda. Od tej pory słonie odwiedzają ich często niszcząc coraz bardziej ogródek i nie zawsze zachowując się przyjaźnie wobec gospodarzy. Małżonkowie postanawiają więc odwiedzić swego starego przyjaciela - łowczego George Adamsona, aby od niego dowiedzieć się jak należy postępować ze słoniami, które objęły już we władanie całą ich posiadłość. W drodze są świadkami ucieczki gazeli przed gepardem i pościgu dzikich psów za ofiarą; podpatrują także słonie w ich "siedzibie". Wskazówki starego łowczego były cenne. Państwo Travers budują Marudzie sadzawkę do kąpieli i z dnia na dzień przywiązują się coraz bardziej do swych podopiecznych. Gdy nadejdzie chwila rozstania pożegnają swych potężnych przyjaciół z ciężkim sercem. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
29. Straszne skutki awarii telewizora (Ecce Homo Homolka) - CSRS 1969 reż. Jaroslav Papoušek
reż. dubb.: Maria Olejniczak
dialogi: Elżbieta Łopatniukowa
dźwięk: Jerzy Januszewski
montaż: Anna Szatkowska
kier. prod.: Tadeusz Simiński

dziadek - Josef Sebanek - Janusz Paluszkiewicz,
babcia - Marie Motlova - Irena Jaglarzowa,
Ludva - Frantisek Husak - Wojciech Pokora,
Heduś - Helena Ruzickova - Zofia Merle,
Piotr - Peter Forman - Justyna Dąbrowska,
Maciej - Matej Forman - Filip Łobodziński,....

.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"... Rodzina praskiego taksówkarza - dziadkowie, ich syn Ludva z żoną i dwoje dzieci - wyrusza w niedzielę do lasu. Kiedy już napawają się ciszą i pięknem przyrody, rozlega się wołanie o pomoc. Wszyscy, którzy się tu znaleźli, tracą nagle ochotę na przebywanie w lesie i kawalkadą wozów wracają do miasta.
Po powrocie do domu i spożyciu piknikowych zapasów w rodzinie zaczynają się kłótnie na temat sposobu spędzenia reszty dnia. Panie chciałyby oglądać razem z dziećmi wyścigi konne, Ludva wolałby pójść z dziadkiem na mecz piłki nożnej. Małżonka jego nie wyraża zgody, więc po długiej dyskusji zrezygnowany Ludva wlecze się też na wyścigi. Chcąc wynagrodzić sobie stratę meczu (dziadek potrafił wywalczyć sobie prawo chodzenia na stadion co niedziela) - upija się.
Wieczór w domu, bez telewizora, który jak na złość zepsuł się, upływa w atmosferze narastającego napięcia. Zanosi się na wielką rodzinną awanturę. Pierwszy naraża się dziadek: chce palić papierosa w sypialni... Zostaje za karę zamknięty w pokoju. Później już wszyscy nawzajem zamykają się wypowiadając przy okazji gorzkie prawdy o pozostałych członkach rodziny i użalając się na zmarnowane życie. Sytuacja staje się groźna, gdy postępowanie dorosłych zaczynają naśladować dzieci... Piotr i Maciej zamykają się także i oświadczają, że otworzą drzwi jedynie dziadkowi... Starszemu panu udaje się znaleźć wspólny język z malcami i wreszcie ta straszna niedziela dobiega końca. Z głośnika rozbrzmiewa finał II symfonii Beethovena - "Oda do radości". Dwie zapłakane małżeńskie pary zaczynają tańczyć w niewielkiej wspólnej kuchni, Moment pojednania jest blisko..." (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
30. Kremlowskie kuranty (Kriemlowskije kuranty = Кремлёвские куранты) - ZSRR 1970 reż. Wiktor Gieorgijew
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Lenin - Jurij Kajurow - Ignacy Machowski,
Dzierżyński - Anatolij Falkowicz - August Kowalczyk,
Zabielin - Boris Liwanow - Tadeusz Białoszczyński,
Sasza Rybakow - Jurij Kamornyj - Eugeniusz Robaczewski,
Masza - Antonina Pilus - Zofia Saretok,
Nikolski - Mark Prudkin - Jan Ciecierski,
Welles - Harry Liepins - Zdzisław Salaburski,
zegarmistrz - Boris Pietkier - Jan Koecher,...

.Obrazek

1920. Trwa jeszcze wojna domowa, szerzą się bunty, doskwiera głód. Wielu uczciwych inteligentów wzdraga się przed nawiązaniem kontaktu z władzą rewolucyjną. Angielski pisarz Herbert Wells spotyka w Moskwie inżyniera Zabielina, wybitnego specjalistę w zakresie energetyki, handlującego zapałkami na czarnym rynku. Zabielin jest zgorzkniałym pesymistą, twierdzi że nadszedł koniec Rosji; wymownym symbolem krachu jest w jego oczach zamilknięcie kremlowskich kurantów. Masza, córka Zabielina, nie podziela poglądów ojca. Pracuje w organizacji niosącej pomoc głodującym z Powołża, a jej narzeczonym jest marynarz - rewolucjonista Sasza Rybakow. Dziewczyna zrywa jednak z Saszą, myśląc że jest on sprawcą aresztowania jej ojca; nie wie, że rzekomy więzień został zaproszony do gabinetu Lenina. Lenin proponuje ciągle jeszcze nieufnemu Zabielinowi pracę nad planem elektryfikacji Rosji. Leninowski plan nie wszędzie napotyka dobre przyjęcie; sceptycyzmowi i niewierze Wellsa w tej sprawie Włodzimierz Iljicz przeciwstawia wizję przyszłej Rosji - zelektryfikowanej, uprzemysłowionej, silnej. Prace nad planem GOELRO posuwają się naprzód; Zabielin nie szczędzi wysiłków, jego komisarzem politycznym jest - pogodzony z Maszą - marynarz Rybakow. Program elektryfikacji Rosji zostanie przedstawiony Zjazdowi Rad, Lenin wraz z delegatami wysłucha naprawionych przez starego zegarmistrza kurantów, wydzwaniających melodię Międzynarodówki. (FSP)

Już czytając to streszczenie człowiek nie może otrząsnąć się ze zdumienia. Gdyby ten film nakręcono w mrocznych latach pięćdziesiątych, ale dwadzieścia lat później! Oglądałem ten film kilka miesięcy temu (w wersji oryginalnej) i proszę wierzyć - człowiek odlatuje już po kilku minutach. Koszmarek i tylko szkoda naszych dubbingowców którzy musieli przy tym pracować. (ZD)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
31. Jego wysokość towarzysz książę (Seine Hoheit, Genosse Prinz) - NRD 1969 reż. Werner W.Wallroth
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

Kaspar Mai alias Eitel Friedrich, książę von Hohenlohe Liebenstein - Rolf Ludwig - Andrzej Kopiczyński,
Angelika Engel - Regina Bayer - Małgorzata Włodarska,
księżniczka Diana - Jutta Wachowiak - Barbara Wrzesińska,
niańka - Ilse Voigt - Wanda Łuczycka,
księżna - Mathilde Danegger - Irena Horecka,
Hennes - Klaus Piontek - Andrzej Gawroński,
malarz - Rolf Herricht - Henryk Łapiński,
dyrektor - Wilhelm Grohl - Zdzisław Tobiasz,
kadrowiec - Gisela Bestehorn - Krystyna Borowicz,..

.Obrazek

Kaspar Maj jest młodym, zdolnym pracownikiem handlu zagranicznego NRD. Cieszy się uznaniem zwierzchników, powodzeniem u koleżanek i... nieskazitelną teczką akt personalnych. Nagle figiel, który spłatali mu przyjaciele, zmienia się w ponurą rzeczywistość: Kaspar Maj, niemowlę znalezione w maju (stąd nazwisko) 1945 roku na ławce dworca kolejowego, wychowanek Państwowego Domu Dziecka, doskonały urzędnik państwowego przedsiębiorstwa eksportowego, okazuje się potomkiem książęcego rodu w prostej linii. Maj, a właściwie Eitel Friedrich książę von Hohenlohe-Liebenstein, postanawia pozbyć się tej skazy w życiorysie, tym bardziej, że czuje się dobrze w swoim kraju, w warunkach, jakie sobie stworzył. Podczas podróży służbowej do NRF odwiedza swą arystokratyczną rodzinę i pragnie raz na zawsze rozwikłać sprawy familijne. Zostaje powitany jako mąż opatrznościowy przez swą książęcą babkę, która wbrew życzeniom zramolałej rady familijnej nie chce odsprzedać części posiadłości na rozszerzenie sąsiadującego z jej posiadłością lotniska NATO. Uważa ona, że rozbijające się Starfightery i tak przysparzają jej dość strat w warzywniku. Kaspar jako obywatel NRD również nie jest zainteresowany w rozszerzaniu zachodnich baz wojskowych. Nie pozostaje mu wiec nic innego jak objąć przysługujące mu z urodzenia stanowisko głowy rodu i przeciwstawić się, jak zwykle z sukcesem, radzie familijnej. Po powrocie do NRD pozbędzie się wreszcie kompromitującego nazwiska. Przyjmie nazwisko narzeczonej, które nie bez racji brzmi Anioł. (FSP)


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
cd. rok 1970 poniżej
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Re: Rok 1970

Postprzez Zbigniew Dolny » 24 sie 2013, o 16:11

ciąg dalszy - rok 1970
___________________________________________________________________________________________________
32. Zbrodnia i kara (Priestuplenije i nakazanije = Преступление и наказание) - ZSRR 1969 reż. Lew Kulidżanow
reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz

Raskolnikow - Georgij Taratorkin - Andrzej Seweryn,
Parfiry Pietrowicz, sędzia śledczy - Innokientij Smoktunowski - Edmund Fetting,
Sonia Marmieładowa - Tatiana Biedowa - Ilona Kuśmierska,
Dunia Raskolnikowa - Wiktoria Fiodorowa - Małgorzata Włodarska,
Marmieładow - Jewgienij Lebiediew - Wojciech Siemion,
Katarzyna Iwanowna - Maja Bułgakowa - Ryszarda Hanin,
matka Raskolnikowa - Irina Goszewa - Zofia Mrozowska,
Razumichin - Aleksander Pawłow - Andrzej Gawroński,
Nastazja - Inna Makarowa - Mirosława Dubrawska,
Swidrigajłow - Jefim Kopelian - Mariusz Dmochowski,
Zamietow - Walerij Nosik - Andrzej Wykrętowicz,
Łuzyn - Władimir Basow - Jan Kobuszewski,
porucznik "Poroch" - Jurij Sarancew - Zdzisław Tobiasz,
Nikodim Fomicz - Jurij Wołkow - Zdzisław Salaburski,..

.Obrazek

Dziewiąta już z kolei adaptacja znanej powieści Dostojewskiego jest wierną w klimacie i fabule transpozycją utworu. Na plan pierwszy wysunął reżyser obraz nędzy i niesprawiedliwości społecznej w carskiej Rosji oraz katastrofę moralną Raskolnikowa, do której doprowadziła go teoria o prawie jednostek wybitnych do zabijania. Odczytując w tej teorii zalążki faszystowskiego mitu o "nadczłowieku" - Kulidżanow pokazuje bezsens i klęskę owej wyrafinowanej idei wobec prostych prac człowieczego życia. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
33. Nad jeziorem (U oziera = У озера) - ZSRR 1969 reż. Siergiej Gierasimow
reż. dubb.: Mirosław Bartoszek

prof. Barmin - Oleg Żakow - Sławomir Misiurewicz,
lena - Natalia Biełochwostikowa - Alicja Krawczykówna,
Czernych - Wasilij Szukszin - Bogusław Sochnacki,
Wala Korolkowa - Walentyna Tieleczkina - Janina Borońska,
Katia Ołzojewa - Natalia Arinbasarowa - Bożena Gazewska,
Konowałow - Wadim Spiridonow - Janusz Krawczyk,
Kola - Boris Szadurski - Zbigniew Bielski,
Alosza - Nikołaj Jeremienko - Stanisław Kwaśniak,
Iwan Iwanow - Boris Biełousow - Jerzy Przybylski,
Energetyk Jakowlew - Michaił Nożkin - Maciej Małek,
Żeńka - Aleksander Snykow - Andrzej Jurczak,...

.Obrazek

Lena mieszka nad Bajkałem z ojcem, Aleksandrem Barminem, znanym uczonym, kierującym stacją biologiczną uniwersytetu w Irkucku. Wybitny biolog nie może zgodzić się z decyzją budowy wielkiego kombinatu celulozowego, którego ścieki mogą zanieczyścić bogate w unikalną faunę i florę wody jeziora. Jego poglądy rozumie i podziela Czernych, budowniczy kombinatu i późniejszy jego dyrektor. Toteż zabiega on o zamontowanie możliwie najdoskonalszych urządzeń oczyszczających, zmniejszających do minimum ryzyko zanieczyszczenia Bajkału. Barmin przekazuje zakładom swą bogatą bibliotekę, której prowadzenie obejmie po ukończeniu szkoły Lena. Dziewczyna odwzajemnia miłość Czernycha, ale uważa że jej uczucie jest bez perspektyw: dyrektor ma żonę i syna. Jest bliska załamania gdy umiera ojciec, do końca niepogodzony z decyzją o budowie kombinatu. Lena postanawia wyjechać z miasteczka, choć tu, nad Bajkałem, urodziła się i wychowała, choć zostawia człowieka, którego kocha - i drugiego, młodego Aloszę, który wrócił po latach nauki nad Bajkał, tylko dla niej. Z okna autobusu Lena raz jeszcze patrzy na Czernycha, żegna go wzrokiem. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
34. Krwawym tropem (Po stopách krve) - CSRS 1969 reż. Petr Schulhoff
reż. dubb.: Izabela Falewicz

major Kalas - Rudolf Hrusinsky - Mieczysław Czechowicz,
porucznik słuzby bezpieczeństwa Vlach - Vladimir Ptacek - Wiesław Michnikowski,
doktor Vit - Vladimir Huber - Janusz Paluszkiewicz,
Fojt - Michal Kożuch - Konrad Morawski,
jego syn - Ludek Nesleha - Jerzy Karaszkiewicz,
Vlasta - Hana Brejhova - Jolanta Wołłejko,
Vavroch - Vladimir Kudla - Maciej Damięcki,...

.Obrazek

Major Kalas prowadzi śledztwo w sprawie śmierci małego cygańskiego chłopca, którego zwłoki znaleziono na dnie urwiska w pobliżu wioski. Śledztwo potwierdza przypuszczenie, że chodzi tu o morderstwo z premedytacją. Podejrzany jest ojciec chłopca, który zbił go po pijanemu oraz stary Fojt, który odgrażał się kiedyś Cyganowi, że zabije go razem z dzieckiem. W czasie śledztwa krąg podejrzanych poszerza się o młodego Vavrocha, wychowanka domów dziecka, oraz córkę właściciela gospody i jej kochanka, którzy spotkali się w lesie z chłopcem. Kilka dni później znów znaleziono w lesie ciało martwego dziecka. Do znajdującego się w pobliżu starego opuszczonego młyna ktoś zagląda, nie daje się jednak schwytać.
Major Kalas odnajduje w Pradze synową starego Fojta; mąż jej po wypadku samochodowym przebywa w szpitalu. Rozmowy z nią nie wnoszą niczego do sprawy, natomiast w młynie zostają znalezione różne przedmioty, między innymi czasopismo z wyrwanymi stronami. Był tam fotoreportaż o zamordowanych dzieciach, co naprowadziło milicję na trop zboczeńca sadysty. Zwrot w śledztwie następuje po wiadomości o śmierci Fojtovej, która zbiegła się z wizytą w Pradze jej teścia. Ani ucieczka ani obciążające zeznania syna nie doprowadzą do udowodnienia winy staremu Fojtowi. Mordercą okaże się młody Fojt, były pacjent szpitala psychiatrycznego, który - wbrew zaprzeczeniom żony - dawno już opuścił szpital. (FSP)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
35. Niezawodni przyjaciele (Prieteni fără grai) - Rum-Kanada 1969 reż. Fritz Paul Nemeth i Gheorghe Turcu
reż. dubb.: Jerzy Twardowski

Carlo - Tony Kramneither - Saturnin Żurawski,
Alex - Dorin Dron - Juliusz Berger,
Maria - Elena Sereda - Alina Bukowska,
szeryf - Gheorghe Gima - Wojciech Rajewski,
jego zona - Draga Olteanu - Irena Kownas,....

.Obrazek

Awanturnik Carlo przekonuje farmera Alexa, że najprostszą drogą wzbogacenia się będzie spadek po bogatym Vincencie. Prowokują więc katastrofę samochodu Vincenta, a następnie chcą zamordować jego dwoje dzieci. Mały Johny podsłuchuje rozmowę bandytów i ucieka, spada jednak w przepaść w momencie, gdy jego pies London usiłuje powstrzymać napastników. Sugerując Marii, żonie Vincenta, że obie tragedie były nieszczęśliwymi wypadkami, Carlo i Alex zamierzają teraz pozbyć się malutkiej Dany, siostry Johnego. Niemowlę jednak wykrada London i jego syn Toro, wynosząc dziecko w koszyku wraz z kaczorem Rikki. Maria zwraca się o pomoc do szeryfa, zaś Carlo i Alex ruszają w pogoń za zbiegami. Szeryf pierwszy orientuje się w zawiłym splocie wydarzeń, ale zostaje odsunięty od akcji, bo nikt nie wierzy zapewnieniom, że porywaczami są psy. London i Toro przemyślnie unikają licznych pułapek i udaje im się odnaleźć wysepkę na rzece, gdzie ukrywa się ocalały Johny. Po zaciętej bójce z bandytami psy obezwładniają ich i ratują dzieci. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
36. Życie,miłość,śmierć( La Vie, l'Amour, la Mort) - Fr-Wł. 1968 reż. Claude Lelouch
reż. dubb.: Jerzy Twardowski
dźwięk: Jerzy Januszewski

Francois Toledo - Amidou - Wojciech Duryasz,
Caroline - Caroline Cellier - Anna Seniuk,
Jeanne - Jeanne Magnan - Elżbieta Borkowska,
inspektor Marchand - Marcel Bozzuffi - Roman Wilhelmi,
Julie - Catherine Samie - Zofia Merle,
obronca - Albert Naud - Andrzej Bogucki,...

.Obrazek
.Obrazek

Francois Toledo jest robotnikiem w fabryce samochodów "Simca" w Poissy. Poznajemy go w chwili, gdy spędza popołudnie w motelu z Caroline, młoda robotnicą tej samej fabryki, śledzony przez policjantów pod kierownictwem komisarza Marchand. Następnie widzimy go w domu, z żoną Janine i córeczką Sophie. Toledo jest milczący, zamknięty w sobie; tylko w towarzystwie Caroline wydaje się szczęśliwy. W kilka dni później Toledo i Caroline zostają aresztowani w hoteliku na paryskim przedmieściu. Długie przesłuchania do niczego nie prowadzą. Ale nazajutrz nad ranem Toledo podpisuje przyznanie się do winy. Po nużącej rutynie przygotowań do procesu - zostaje skazany na śmierć.
Dopiero teraz z serii retrospekcji dowiadujemy się, że udowodniono mu morderstwo 3 prostytutek, a opinia biegłego psychiatry wyjaśnia powód: Toledo mimo szczęśliwego pożycia z żoną, okazywał się chwilowym impotentem w stosunkach z innymi kobietami, co powodowało rodzaj szoku i w konsekwencji mordercze zamachy. Dopiero poznanie Caroline i miłość do niej wyzwoliły go z koszmaru. Nie jest to jednak okoliczność łagodząca...
Przeniesiony do innego więzienia Toledo oczekuje na wynik starań o łaskę. Prośba zostaje odrzucona. Któregoś dnia nad ranem pod drzwiami jego celi staje w zupełnym milczeniu, długi ponury orszak. (FSP)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
37. Dziewczyna na jeden sezon (Rautaciosul adolescent) - Rum. 1969 reż. Gheorghe Vitanidis
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Anna Patriciu - Irina Petrescu - Małgorzata Niemirska
dr Palalonga - Iurie Darie - Edmund Fetting
dr Laurent Nikola - Virgil Ogsanu - Wojciech Pokora
Maria Dobrin - Ioana Bulca - Barbara Horawianka, ...

.Obrazek

Psychiatra dr Nikola spotyka na koncercie swego dawnego pacjenta, słynnego chirurga Palalogę. Spędzają razem wieczór, podczas którego dr Nikola usiłuje dojść, dlaczego przed kilku laty, pielęgnowany w szpitalu podczas ciężkiej choroby, chirurg tak uporczywie walczył o uzyskanie choćby jeszcze paru tygodni życia. Palaloga nie chce zdradzić, jakie to sprawy wymagały od niego tak niezbędnej obecności. Stopniowo podchwytliwe pytania psychiatry wydobywają prawdę o owych czterech tygodniach rekonwalescencji, które tak dalece zmieniły charakter chirurga i zapoczątkowały zdecydowaną przemianę jego charakteru na gorsze.
Podczas rekonwalescencji Palaloga poznał Annę, młoda laborantkę z jego kliniki. Zainteresowany jej urodą robił wszystko by uwieść dziewczynę. Bezskutecznie. Anna z godnością oparła się zdobywczemu przełożonemu. Ich wzajemny stosunek był przez kilka tygodni zaciętą walką dwu charakterów. Dziewczyna nie chciała być przelotnym epizodem w karierze donżuana.
W końcu wyjechali razem nad morze. Były to dla chirurga najszczęśliwsze dni w życiu, spokojne, pełne wzajemnego uczucia i zrozumienia. Potem pojechali do Mołdawii i tam coś zaczęło się między nimi psuć. Pycha nie pozwalała chirurgowi przyznać się przed samym sobą, że kocha Annę, że nie może bez niej żyć. Kiedy po powrocie do Bukaresztu rozstali się - Palaloga wrócił do związanej z nim uprzednio lekarki Marii.
Nad ranem Palaloga wyznaje młodemu psychiatrze, że życie bez Anny stało się dla niego piekłem, że mści się na kobietach, nie potrafiąc przełamać w sobie dumy i zarozumiałości. Jego życie stało się bezskuteczną ucieczką przed sobą samym. (FSP)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
38. Labirynt miłości (Niepodsudien = Неподсуден) - ZSRR 1969 reż. Władymir Krasnopolski i Walerij Uskow
reż. dubb.: Maria Olejniczak

Jegorow - Oleg Striżenow - Andrzej Zaorski,
Nadia - Ludmiła Maksakowa - Jadwiga Barańska,
Sorokin - Leonid Kurawlew - Ryszard Pikulski,
Ola _ Olga Sosznikowa - Maria Ciesielska,
Samojłow _ Piotr Glebow - Tomasz Zaliwski,
stewardessa Wika - Swietłana Swietlicznaja - Teresa Olenderczyk,
Sierioża - Wołodia Kuzniecow - Gwidon Zlatke, ...

.Obrazek

Lotnik Jegorow poznał Nadię latem 1952 r.; kochali się, wkrótce mieli się pobrać. Tragiczne wydarzenie pokrzyżowało jednak ich plany. Samolot, którym jako drugi pilot leciał Jegorow, stanął w płomieniach. Jego przyjaciel, radiotelegrafista Sorokin, ogarnięty panicznym strachem wyskoczył na spadochronie, pozostawiając załogę bez łączności z lotniskiem. Sam Jegorow wyskoczył na rozkaz dowódcy; ten ostatni jednak - daremnie czekając na rozkaz z ziemi - nie zdążył uratować się. Na lotnisku Sorokin oświadczył, że to Jegorow wyskoczył pierwszy, nie czekając na rozkaz. Zeznania obu lotników były sprzeczne, dowodów nie znaleziono, ale na Jegorowa padł cień podejrzenia. Odczuł, że również Nadia nie w pełni mu ufa. Zerwał z nią ze swym środowiskiem, wyjechał, przez długie lata dostarczał pocztę do małych osad wśród stepów, prowadząc poczciwe "kukuruźniki". Poznał Olę, skromną, miłą dziewczynę, która go kochała i nie żądała pełnej wzajemności. Przywiązał się do niej,wziął z Olą ślub. Za namową dawnego szefa wrócił do "prawdziwego lotnictwa", prowadził na dalekich trasach pasażerskie TU-104.
Nadia tymczasem wyszła za mąż za Sorokina, swemu synkowi - dziecku Jegorowa - powiedziała, że jego ojciec zginął śmiercią lotnika...
Po kilkunastu latach spotkali się przypadkowo na pokładzie prowadzonego przez Jegorowa samolotu. Długo bił się z myślami, nim postanowił zażądać od Sorokina wyznania Nadi całej prawdy o tamtym tragicznym wydarzeniu. Potem widział jeszcze, jak po wylądowaniu tych dwoje odchodzi - samotny na płycie lotniska - napotkał wzrok swego syna. (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
39. Okna czasu (Az Idö ablakai) - Węg. 1969 reż.Tamás Fejér
reż. dubb.: Maria Olejniczak
dialogi: Krystyna Uniechowska
dźwięk: Mariusz Kuczyński
montaż: Henryka Meldner
kier. prod.: Mieczysława Kucharska


Ewa - Beata Tyszkiewicz - Beata Tyszkiewicz,
Maguy - Krystyna Mikołajewska - Krystyna Mikołajewska,
Beryl - Heidemarie Wenzel - Anita Dymszówna,
Avram - Iwan Andonow - Andrzej Kopiczyński,
Sinis - Miklos Gabor - Wiesław Michnikowski,...

.Obrazek

Potężny wstrząs targnął ziemią. W następstwie krótkiego spięcia roboty obudziły zahibernowanych ludzi, których ciała od wieków spoczywały w podziemnym laboratorium. Skomplikowany proces ożywiania umożliwiły cybernetycznie regulowane mechanizmy. Obudzeni spotkali się w sali o metalowych ścianach aby wspólnie oczekiwać na moment wyprowadzenia na światło dzienne. Jest ich pięcioro. Przed hibernacją, żyli w różnych okresach, różne były też przyczyny dla których wyłączono ich z życia.
Awram, fizyk powodował się pasją naukowca: chciał przebudzić się po stu latach by sprawdzić jak rozwinęła się jego teoria kwarków. Ewa, znana śpiewaczka operowa, "zasnęła" po próbie samobójstwa dokonanego z miłości do męża, który zginął podczas doświadczeń nad kwarkami. Maguy w stanie hibernacji oczekiwała, aż ludzkość wynajdzie lekarstwo na jej chorobę wywołaną promieniowaniem kwarków. Beryl natomiast została zmuszona do hibernacji: żyła w czasach terroru, gdy na ludziach przeprowadzano naukowe eksperymenty. Jest jeszcze wśród nich dr Sinis. On jeden zna działanie skomplikowanych aparatów i rozkład podziemnych jaskiń laboratorium. Organizuje dla wszystkich pożywienie i odzież, ale nie chce pomóc swym towarzyszom w znalezieniu wyjścia. Wszyscy zdają sobie sprawę, że przebudzenie było dziełem przypadkowym. Ewa prosi Sinisa, aby ich wyprowadził, ale on wskazuje jej tylko windę, nie uprzedzając o śmiercionośnej zasłonie z promieni...
Wkrótce potem umierająca Maguy poszukując lekarstw znajduje dowody wskazujące, że Sinis był prezydentem wielkiego mocarstwa, które na jego rozkaz użyło broni kwarkowej. Został on wówczas skazany na hibernację i miał być obudzony po 200 latach aby ludzkość mogła ocenić z perspektywy czasu jego zbrodnie i wydać ostateczny wyrok.
Między prezydentem a fizykiem dochodzi do starcia, w którym Sinis próbuje udowodnić, że wynalazca kwarków jest na równi z nim odpowiedzialny za zniszczenie spowodowane eksplozją bomby. W końcu tylko Beryl i Avram odnajdują wyjście. Opuszczając laboratorium widzą jak pod wpływem eksplozji zapadają się jakieś jaskinie grzebiąc w gruzach dr. Sinisa. (FSP)

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
40. Wielka miłość (Le grand amour) - Fr. 1968 reż. Pierre Etaix
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

Pierre - Pierre Etaix - Janusz Kubicki,
Florence - Annie Fratellini - Halina Pawłowicz,
Jacques - Alain Janey - Mirosław Szonert,...

.Obrazek

Od czasu małżeństwa z Florence życie Pierre'a jest idealnie uporządkowane: po śniadaniu, z parasolem w ręku idzie przez park, w którym spotyka zawsze tych samych ludzi, wychodzi do fabryki swego teścia, pana Girard i spędza tam - nudząc się - godziny pracy. Potem odwiedza bar, gdzie oczekują go zawsze ci sami znajomi i wraca do żony, wygodnych pantofli i telewizora. Pierwszą zmianę przynosi dopiero odejście długoletniej sekretarki, madame Louise, której miejsce zajmuje 19-letnia Agnes. Zachwycony jej urodą Pierre zaczyna marzyć - we śnie przeżywa romantyczną podróż po opustoszałych nocą drogach w ... łóżku, cudownie ożywionym środku lokomocji wszystkich samotnych i zakochanych. Tymczasem intrygi małomiasteczkowych plotkarek i interwencja energicznej teściowej doprowadzają do konfliktu Pierre'a z żoną. Florence wyjeżdża na wakacje, a "słomiany wdowiec" Pierre umawia się z Agnes na wspólny wieczór. Nie ma jednak odwagi wyznać jej miłości. Wkrótce żona wraca a widok towarzyszącego jej przystojnego młodzieńca wywołuje zazdrość Pierre'a. Sprzeczka na dworcu nie jest jednak poważna i wiadomo już, że w małżeństwie ich wszystko powróci do dawnego stanu. (FSP)

_______________________________________________________________________________________________________
41. Król areny (Korol manieża = Король манежа) - ZSRR 1969 reż. Jurij Czulukin
reż. dubb. Maria Piotrowska

treser Kola - Iwan Kudriawcew - Józef Zbiróg,
dozorca - Władimir Picek - Włodzimierz Kwaskowski,
żongler Artur - Eduard Abert - Bogumił Antczak,
Trofimycz - Aleksander Kaszpierow - Antoni Żukowski,..
narrator - Mirosław Szonert

.Obrazek

Wychowany w cyrku niedźwiedź Gosza zjeździł ze swym treserem Kolą niemal cały świat, wszędzie budząc uznanie i śmiech przemyślnymi, precyzyjnie wykonywanymi sztuczkami. Podczas jednej z podróży, na małej stacyjce kolejowej Gosza - zaniepokojony brakiem wody, po którą udał się dozorca - wyszedł z niedomkniętej klatki. Dozorca spostrzegł brak swego podopiecznego gdy pociąg był w pełnym biegu. Na najbliższej stacji zawiadomił Kolę. Kiedy obaj - w asyście miejscowego leśniczego - wyruszyli na poszukiwania w okoliczne lasy - Gosza zdążył już przemierzyć szmat drogi. Wychowany wśród ludzi - szukał ich bez obawy, zbliżał się do ich siedzib. Wszędzie budził jednak przerażenie, wszędzie napotykał wymierzone w niego strzelby. Również spotkania ze zwierzętami w lesie nie są dla Goszy miłe - niedźwiedź nie zna praw panujących w przyrodzie, jest początkowo bezradny. Podczas snu raz jeszcze widzi siebie na arenie, w znanym sobie przyjaznym otoczeniu ludzi...
Po powrocie z nieudanych poszukiwań treser Kola zajmie się wychowaniem małego niedźwiadka. Czy przyszły następca Goszy zdoła dorównać "królowi areny"? (FSP)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
42. Chłopcy z placu broni (A Pál-utcai fiúk) - Węg-USA 1968 reż. Zoltán Fábri
reż. dubb.: Tomasz Listkiewicz

Nemeczek - Anthony Kemp - Artur Minkowski,
Boka - William Burleigh - Leszek Szymański,
Gereb - John Moudler-Brown - Jacek Urbaniak,
Feri Ats - Julien Holdoway - Maciej Damięcki,
matka Nemeczka - Törőcsik Mari - Wanda Majer,
profesor Racz - Pécsi Sándor - Kazimierz Brusikiewicz, ..

.Obrazek

Barwna, szerokoekranowa opowieść o grupie chłopców, ich zabawach i kłopotach. Adaptacja słynnej na całym świecie powieści Molnara, która w tłumaczeniu polskim ukazała się w roku 1913 i miała dotychczas dwadzieścia wydań. Autor adaptacji należy do najgłośniejszych reżyserów węgierskich średniego pokolenia ["Akcja profesora Hannibala", "Skrzywdzona", "Bestia", "Dwadzieścia godzin"]. [F]

Budapeszt przełomu XIX i XX wieku. Uczniowie z ulicy Pawła - syn ubogiego krawca Nemeczek, jego przyjaciele - Boka, Gereb i inni - spotykają się i bawią na placu, ogrodzonym dwiema ścianami domów, budynkiem tartaku i płotem. Plac jest dla chłopców bezcennym skarbem. W zależności od fantazji zamieniają go na boisko sportowe lub poligon, gdzie ćwiczy ich "wojskowa" organizacja. Funkcje w organizacji pełnią starsi chłopcy, cieszący się autorytetem, czasem przemądrzali. Skromny, nieśmiały Nemeczek jest zwykłym szeregowcem, którego nikt nie traktuje poważnie. Pewnego dnia z Placu Broni znika chorągiew. Sprawcami są chłopcy z konkurencyjnej organizacji "Czerwonoskórych". Trzeba przedostać się do ich siedziby w ogrodzie botanicznym i wykraść chorągiew, wyprawa kilku chłopców kończy się jednak niepowodzeniem, a Nemeczek - po kąpieli w basenie ogrodu botanicznego - silnie się przeziębia. Mimo choroby chłopiec samotnie podejmuje wyprawę po chorągiew, którą odzyskuje, ale przepłaca to własnym zdrowiem - zapada na zapalenie płuc. Tymczasem chłopcy toczą walkę z "Czerwonoskórymi", którzy chcą zawładnąć ich placem. Nemeczek chce być wśród przyjaciół; trawiony gorączką ucieka z domu i - ujawniając zdradę jednego z kolegów - przyczynia się do zwycięstwa. Jest szczęśliwy, jest bohaterem. Radość zwycięstwa trwa jednak krótko: Nemeczek umiera. Gdy wstrząśnięci chłopcy wracają z pogrzebu kolegi - nie zostają już wpuszczeni na plac: na ich ulubionym miejscu zabaw rozpoczęto budowę domu. (FSP)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
43. Stopień ryzyka (Stiepien´ riska = Степень риска) - ZSRR 1968 reż. Ilja Awerbach
reż. dubb.: Romuald Drobaczyński

prof. Siedow - Boris Liwanow - Jerzy Przybylski,
matematyk Sasza - Innokienyij Smoktunowski - Mirosław Szonert,
jego żona Żenia - Ałła Demidowa - Ewa Mirowska,
Oleg - Jurih Grebienszczikow - Maciej Małek,
Maria Wasiliewna - Ludmiła Arinina - Krystyna Froelich,
Piotr - Leonid Niewiedomski - Janusz Krawczyk,...

.Obrazek

Profesor Siedow kieruje jedną z wielkich klinik chirurgicznych w Leningradzie. Udało mu się opracować metodę leczenia wad serca z wykorzystaniem sztucznej zastawki sercowej. Dzięki tej metodzie ludzie zdawałoby się skazani na nieuchronną śmierć wracają do życia. Ale przy tak trudnych operacjach nie można zagwarantować sukcesów. Oto umiera na stole operacyjnym mała dziewczynka. Klinika przeżywa ciężkie dni. Siedow ma teraz decydować czy można operować Saszę. Ten ciężko chory matematyk, znajomy Siedowa, jest jego antagonistą w długich filozoficznych dyskusjach. Sasza jest skłonny kierować się we wszystkim analizą opartą o bezwzględne prawa logiki matematycznej - toteż ironizuje mówiąc o problemach medycyny i emocjach związanych z operacjami. Siedow jest jego oponentem - ale lubi Saszę, podziwia jego intelekt, stara się okazać jak najwięcej troski jego żonie Żeni, niekochanej lecz kochającej. Po długich wahaniach Siedow podejmuje decyzję: trzeba operować. Tuż przed operacją profesor rozmawia z jakby innym Saszą: ironia ustępuje na moment miejsca uczuciu bezbronności, obawom, nadziei.
Operacja kończy się dobrze. Choć choroba może znów wejść w stadium krytyczne, choć walka o życie Saszy będzie trwała jeszcze długo - na razie można mówić o sukcesie. Siedow zostaje na noc w klinice, chce być blisko chorego. Przed snem wychodzi na spacer po szpitalnym parku, przystrojonym w zimowe szaty. Jest zmęczony dniem. Jutro nowi pacjenci, nowe sprawy życia i śmierci. (FSP)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
44. Żegnajcie przyjaciele (Sbogom, prijateli! = Сбогом, приятели!) - Bułg. 1970 reż. Bronisław Szaralijew
reż. dubb.: Izabela Falewicz

Bojew -Władimir Smirnow - Krzysztof Świętochowski,
Kirił - Mładen Mładenow - Andrzej Wykrętowicz,
matka - Tania Massalitinowa - Mirosława Dubrawska,
Elena - Galia Szaralijewa - Jolanta Wołłejko,
dyrektor szkoły - Nikołaj Binew - Edmund Fetting,
nauczycielka matematyki - Wioleta Donewa - Maria Broniewska,...,

.Obrazek

Bojew, młody nauczyciel języka bułgarskiego w jednej z sofijskich szkół średnich, w drodze do szkoły poznaje przypadkowo przystojna dziewczynę. W miłym nastroju przebiega również pierwsza lekcja, którą Bojew prowadzi w maturalnej klasie. Uczniowie aktywnie uczestniczą w zajęciach a potem - w ramach tzw, pięciu minut szczerości - z ożywieniem dyskutują o interesujących ich problemach życiowych. Dalsze wydarzenia dnia są mniej miłe dla Bojewa. Spotkanie z matką, również nauczycielką w tej szkole, kończy się jak zwykle gorzką wymianą zdań; syn nie może jej wybaczyć że przed laty opuściła jego ojca, skazanego na 3 lata więzienia. Bojew musi też wysłuchać reprymendy dyrektora szkoły zarzucającego mu "rozpuszczanie" uczniów i skracanie lekcji o owe 5 "minut szczerości", o których doniósł dyrektorowi jeden z uczniów. Dyrektor stawia Bojewowi za wzór jego przyjaciela - Kiriła, nie pozwalającego sobie na najmniejsze przekroczenie szkolnego regulaminu. Wieczorem, na przyjęciu u Kiryła, Bojew spotyka piękną nieznajomą z ulicy. Jest to ekspedientka Elena, sympatia Kiryła. Bojew zdenerwowany lekceważącym stosunkiem przyjaciela do dziewczyny i pryncypialnością sądów, które Kirył wygłasza, opuszcza jego mieszkanie. W szkole ma dalsze nieporozumienia z dyrektorem, który dla niego i innych młodych nauczycieli organizuje lekcję pokazową prowadzoną przez Kiryła. Zamierzenie upokorzenia "buntowników" kończy się fiaskiem; oschły sposób prowadzenia przez Kiryła zajęć spotyka się z ogólna krytyką kolegów a nawet przedstawicielki starszej generacji pedagogów - matki Bojewa. Kończy się rok szkolny. Na balu maturalnym Kirył jest samotny, Bojewa natomiast nie odstępują uczniowie. Bojew rozmawia też i tańczy z matką; choć trudno mu wybaczyć - spróbuje po raz pierwszy osądzić jej postępowanie mniej surowo. (FSP)
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


Bernard Blier mówi głosem prof. Bardiniego!
Tajemnice dubbingowego laboratorium

Dubbingować czy nie? Obie formy opracowania filmów zagranicznych mają niemal tyle samo zwolenników. Oto wyniki ankiety rozpisanej osiem lat temu: 49,4% zapytanych opowiedziało się za napisami, 41,5% - za dubbingiem. W dużych ośrodkach miejskich 60% wolało napisy; 70% widzów kin wiejskich i małych miasteczkach wypowiedziało się za polską wersją językową. Dyrekcja Studia Opracowań Filmów uważa, że obecnie w takim referendum zwyciężyłby dubbing. Po prostu dlatego, że publiczność kinowa to dziś przede wszystkim młodzież od dzieciństwa przyzwyczajona do takiej formy opracowywania filmów. Nikt jednak nie chce tu nikogo uszczęśliwiać na siłę. Od kilku lat liczba filmów dubbingowanych utrzymuje się na poziomie 42-46 tytułów rocznie i w najbliższym czasie pozostanie niezmieniona, bowiem Studio dopiero przy pracy na dwie zmiany może podołać rosnącym zamówieniom telewizji.

Mniej więcej co czwarty film na naszych ekranach jest opracowywany w polskiej wersji językowej. Z reguły znajdują się wśród nich wszystkie filmy dla dzieci, część filmów politycznych o dużym znaczeniu dialogów, komedie oparte na dowcipie słownym, dramaty sądowe, ekranizacje klasyków literatury - filmy, w których środki językowe (dialog, monolog, komentarz) odgrywają decydującą rolę. O formie opracowania filmu decyduje Filmowa Rada Repertuarowa.

Naszymi przewodnikami po niełatwej i dostrzeganej zwykle tylko w przypadku... wadliwego funkcjonowania głośników w kinach sztuce dubbingu są reżyser Zofia Dybowska-Aleksandrowicz, redaktor Krystyna Uniechowska i kierownik produkcji Tadeusz Simiński. Obserwowaliśmy ich przy pracy nad polską wersją francuskiej komedii "Nie drażnić cioci Leontyny" reż. Michaela Audiarda. Jest to komedia "zwariowana", skrząca się dowcipem słownym, w poważnym stopniu opartym na absurdalnych skojarzeniach.

ObrazekObrazek
Francoise Rosay w roli Leontyny i Bernard Blier jako gruby Karol.

Jedną z dwóch kopii roboczych, będących w dyspozycji Studia, pocięto na "sklejki", długości 10-25 metrów, obejmujące scenę lub jej fragment. Drugim niezbędnym elementem jest taśma z "tonem międzynarodowym", z nagraniem wszystkiego, co w polskiej wersji nie ulegnie zmianie: efektów dźwiękowych, gwarów, stuków, odgłosu kroków, muzyki. Jest tu także podkład muzyczny piosenki; reżyser decyduje się nagrać ją na nowo, po polsku.

Czekają jeszcze na rozstrzygnięcie dalsze problemy. Co zrobić z czołówką, oryginalną, opartą na świetnej animacji, a także z kilku wtrąconymi do filmu, ironicznymi napisami po francusku? Nie można ich usunąć, bo zubożyłoby to film. A więc czołówkę i owe napisy przeczytają po polsku aktorzy. Ale na tym nie koniec: trzeba przecież zachować francuski charakter filmu.
Zaczyna się od "układki". ta część pracy należy do redaktor Krystyny Uniechowskiej. Na stole oryginalna lista dialogowa i surowe tłumaczenie. Na ekranie wciąż na nowo powtarza się kilkumetrowy fragment filmu. Lektorka synchronicznie do francuskich zwrotów powtarza polskie kwestie. Trzeba nie tylko przetłumaczyć tekst i znaleźć polskie odpowiedniki francuskich wyrażeń gwarowych (duża część dialogów mówiona jest w paryskim "argot"). Co najtrudniejsze - trzeba tak dobrać polski tekst, żeby zachodziła zbieżność między ruchami warg aktorów na ekranie, a słyszanymi w tym czasie słowami polskimi. Pauzy francuskiego języka muszą odpowiadać pauzom logicznym polszczyzny. Przy tym zadaniu każda krzyżówka wysiada!

ObrazekObrazek

Każdy język ma tu inne pułapki dla redaktora. Rosjanie mówią wolniej niż Polacy, rozciągają słowa i w czasie potrzebnym na wymówienie rosyjskiego zdania trzeba zmieścić więcej słów polskich, unikając przy tym rosyjskiej śpiewności. Natomiast angielski, zwłaszcza w wydaniu amerykańskim, obfituje w masę słów jednosylabowych, określających pojęcia, na które my mamy słowa kilkusylabowe. Trzeba się streszczać, skracać zdania. Włosi mówią bardzo szybko i dużo. A jakie niebotyczne trudności nastręczają filmy japońskie! Stosunkowo najłatwiej nakładają się słowa polskie na dialog niemiecki.

Ponadto należy dochować wierności intencjom twórców filmu i - zasadom poprawnej polszczyzny. Wierność zagranicznemu wzorowi przestrzegana jest zwłaszcza przy adaptacjach głośnych dzieł literackich. Czasem całe tłumaczenie jest na nic i pisze się dialogi na nowo, wymyślając np. nowe dowcipy w miejsce niezrozumiałych dla naszej widowni.

Po tej żmudnej krzyżówce-gigancie zaczynają się nagrania. Pani reżyser pozyskała świetnych aktorów. Jan Świderski i Aleksander Bardini podkładać będą głosy bohaterów granych przez Andre Pousse i Bernarda Blier, szefów dwóch rywalizujących ze sobą gangów. Irena Horecka będzie ciocią Leontyną ( w tej roli zobaczymy wielką Francoise Rosay). Po próbach głosu dwie pozostałe role powierzono debiutantom w dubbingu: Annie Seniuk i Krzysztofowi Kalczyńskiemu. Najtrudniejsze zadanie ma Anna Seniuk: ma podłożyć głos Marlene Jobert, młodej, rezolutnej paryżanki, rozstawiającej po kątach gangsterów. Jej zabawne monologi - ale i charakterystyczny gardłowy odcień głosu - są głównym źródłem komizmu w filmie. Krzysztof Kalczyński będzie zakochanym w Ricie Tyberiuszem.

ObrazekObrazek
Na ekranie niemy duet Marlene Jobert (Rita) i Claude Rollet (Tyberiusz); na sali - Anna Seniuk i Krzysztof Kalczyński nagrywają polskie słowa piosenki.

Nagranie. Wyłożona dźwiękochłonnymi płytami sala A zostaje zaryglowana od wewnątrz. Na ekranie sklejka nr 254. Obok pani reżyser - montażystka Janina Nowicka pilnująca synchronu.Przy stole mikserskim operator dźwięku Zdzisław Siwecki, od którego słuchu i refleksu zależy uchwycenie najlepszego nagrania. Na ekranie finałowa scena filmu. Gangster Gruby Karol (Bernard Blier), ogłuszony wybuchem bomby i stratą miliona franków, wpada do mieszkania cioci Leontyny, w którym zastaje Ritę i swego siostrzeńca Tyberiusza.

Karol: Vraum...
Leontyna: Jak się cieszę, że cię widzę... Karolku. Siadaj, proszę.
Karol: Hm! Pif! Vraum! Vraum... vraum i ram pam pam tarararam i ram, pam pam tararararam, rum, he...
Tyberiusz: Droga była męcząca, wuju?
Leontyna: Moje dzieci, idźcie pobawić się do ogrodu.
Rita (rozzłoszczona): Te, te, te, te, te, eee...
Leontyna: Hę?
Rita: Torebka! Wynośmy się stąd, pełno tu złodziei. Moje pantofle!


W oryginale scena trwa kilkadziesiąt sekund, rozgrywa się w tempie i brzmi całkiem naturalnie. Ale spróbujmy zagrać ją jako zamkniętą całość. Zobaczycie jakie to trudne.

ObrazekObrazek
Na ekranie zbiorowa scena finałowa z Grubym Karolem (Bernard Blier), Ritą (Marlene Jobert), ciocią Leontyną (Francoise Rosay) i Tyberiuszem (Claude Rollet). Irena Horecka, Aleksander Bardini, Anna Seniuk i Krzysztof Kalczyński uważnie obserwują przebieg akcji. Za chwilę prof. Bardini rozpocznie dialog...

Najpierw aktorzy przez słuchawki wsłuchują się w dialog francuski. Sklejka się obraca w kółko, sześć, siedem razy. Potem próba głosu, druga i nagranie. Pierwsze - falstart, aktor się spóźnił. Sklejka idzie dalej. Drugie - kiks. Trzymamy kciuki. Trzecie idzie świetnie. Profesor Bardini wydobywa z siebie tak cudownie nieartykułowane dźwięki, ze z najwyższym trudem powstrzymujemy śmiech. Anna Seniuk też jest świetna jako rozkapryszona pannica. Jednak aktorzy są jeszcze niezadowoleni. Ponawia się próbę, chyba teraz jest idealnie. Reżyser rezygnuje z dalszych.

Reż. Zofia Dybowska-Aleksandrowicz mówi, jak ważną sprawą jest wyczucie momentu, w którym aktorzy są u kresu możliwości, gdy zaczynają męczyć się, tracą naturalną świeżość. Lepiej wziąć sklejkę mniej doskonałą pod względem synchronicznym, niż poprawną, ale "wyrzeźbioną" w aktorze, wymęczoną, daleką od naturalnej spontaniczności. Jest jednym z kilku u nas fachowców w dziedzinie dubbingu. Prace dyplomową na wydziale reżyserii PWST pisała na temat dubbingu. Przygotowywała już ponad 200 filmów dla kin i telewizji, wśród nich takie pozycje , jak "Anatomia morderstwa", "Alicja w krainie czarów" Disneya, "Wyrok w Norymberdze", "Julio, jesteś czarująca", "Wizyta starszej pani", "Byłam głupią dziewczyną", "Twarzą w twarz", "Szósty lipca", "Anna Karenina"(również w wersji stereofonicznej).

Jeszcze trudniejszym zadaniem było nagranie piosenki. Śpiewająca para - Anna Seniuk i Krzysztof Kalczyński - odbyła kilka prób pod kierunkiem kompozytora Marka Lusztiga. Okazało się przy okazji, że pani Anna ma bardzo ładny głos, mniej rozśpiewany był jej partner. Ale od czego technika, od czego kunszt operatora dźwięku i montażystki.

.Obrazek.Obrazek
Reż. Zofia Dybowska-Aleksandrowicz opracowuje dialog z Anną Seniuk.

Po montażu i podcięciach dźwięk przegrany zostaje na jedną taśmę magnetyczną. Komisja złożona z krytyków filmowych, przedstawicieli SOF i CWF przyznała wersji polskiej filmu "Nie drażnić cioci Leontyny" wysoką ocenę. Trzy z tych ról to prawdziwe kreacje aktorskie. Ile takich kreacji powstaje już w dubbingu! Wspominamy dystyngowany wdzięk Anny Kareniny, na który w równym stopniu złożyły się talenty aktorskie Tatiany Samojłowej co Aleksandry Śląskiej. Do historii przeszła kreacja Jana Świderskiego w roli "Cyrana de Bergerac" (dublującego Jose Ferrera) czy Janusza Warneckiego dublującego Spencera Tracy w "Wyroku w Norymberdze". W przeciwieństwie do wielu krajów w Polsce nie stronią od dubbingu najwięksi aktorzy teatralni, stąd często powstają dzieła o walorach na pewno bardzo wysokich. Szkoda, że tak często zaprzepaszczane niedoskonałą aparaturą naszych kin.

.Obrazek.Obrazek
Technik dźwięku Stanisław Adamski obsługuje aparaturę do przepisywania dźwięku.

Filmowi "Nie drażnić cioci Leontyny" należy życzyć właściwie nagłośnionych sal i aparatury filmowej na dostatecznym poziomie technicznym. A reżyserom, pracownikom technicznym i aktorom - zainteresowania dla ich niewdzięcznej i nieefektownej pracy
[Bogdan Zagroba, Magazyn Filmowy nr.17, 26.04.1970]
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Re: Rok 1970

Postprzez Kretes96 » 12 cze 2016, o 11:24

Zbigniew Dolny napisał(a):16. Rozbójnicy sycylijscy (I Briganti Italiani / Les Guerilleros) - Wł-Fr 1961 reż. Mario Camerini
reż. dubb.: Maria Piotrowska
dialogi: Janina Balkiewicz
dźwięk: Anatol Łapuchowski
montaż: Łucja Kryńska
kier. prod.: Grzegorz Kacprzak

Vincenzino O'Caporale - Vittorio Gassman -Janusz Kubicki,
Sante Carbone - Ernest Borgnine - Sławomir Misiurewicz,
Assunta Carbone - Katy Jurado - Barbara Wałkówna,
Mariantonia - Rosanna Schiaffino - Jolanta Pieńkowska,
płk. Breviglieri - Bernard Blier - Jerzy Przybylski,
markiza - Micheline Presle - Jadwiga Siennicka,
Don Ramiro - Mario Feliciani - Kazimierz Iwiński,
O'Ciattone - Donato Castellaneta - Ryszard Dembiński,
oraz Tadeusz Sabara i inni....


Mam pytanie do bytucha, czy w planszach do filmu "Rozbójnicy sycylijscy" imiona aktorów były zapisane tylko jako inicjały, czy były podane w całości?
Pytam się, albowiem widzę obsadzie dubbingu łódzkim Jolantę Pieńkowską (w portalu filmpolski.pl wyskakuje mi z tym nazwiskiem jedynie jakaś dziennikarka urodzona w Warszawie, która w roku 1970 miała 6(!) lat), a czy przypadkiem nie powinna to być Izabella Pieńkowska (aktorka łódzka)?
Kretes96
Pierwszy mikrofon
 
Posty: 122
Dołączył(a): 4 lut 2012, o 15:20

Re: Rok 1970

Postprzez ポッテロ » 17 cze 2016, o 12:00

Też mnie to zastanowiło. Niby mogła by to od biedy być Pieńkowska znana z telewizornii, tyle że ona miała wtedy sześć lat, a Rosanna Schiaffino dwadzieścia dwa, więc dysonans byłby bardzo duży.
Hey hey let’s go 喧嘩する
大切な物をprotect my balls
僕が悪いso let’s fighting
Let’s fighting love
Let’s fighting love
Avatar użytkownika
ポッテロ
Pan Sowa
 
Posty: 2782
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:56
Lokalizacja: Rybnik

Re: Rok 1970

Postprzez Zbigniew Dolny » 18 cze 2016, o 12:42

Kretes96 - dzięki za czujność. Przeglądnąłem swoje materiały i rzeczywiście coś z tą Pieńkowską jest nie tak.
Co prawda w Filmowym Serwisie Prasowym podano literkę J przy nazwisku Pieńkowska, ale bywały już tam błędy więc jednak poprawiam na Izabela i bardzo dziękuję za czujność. Pozdrawiam Zbyszek

.Obrazek

.Obrazek
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Re: Rok 1970

Postprzez Zbigniew Dolny » 10 sie 2016, o 11:06

Rok 1970 był rokiem przełomowym w historii polskiego dubbingu. To właśnie wtedy nieprawdopodobny sukces odnosi opracowany w polskiej wersji językowej angielski serial "Saga rodu Forsyte'ów". Od tej pory coraz więcej filmów wyświetlanych w TV będzie zaopatrzonych w polski dubbing. Starając się opisać dubbing telewizyjny natrafiłem na ogromne trudności - nigdzie nie ma wymienionych obsad aktorskich ani nazwisk z ekip technicznych pracujących przy tych filmach. Postanowiłem więc spisać tytuły wszystkich filmów wyświetlanych w TV i zwrócić się do Was, moi drodzy czytelnicy, z prośbą o zidentyfikowanie - jeśli ktoś jeszcze pamięta - kto co robił.
Dużo filmów wyświetlanych wtedy w TV było z kopii filmowych które miały polski dubbing (choć nie było to regułą), więc z dużym prawdopodobieństwem należy stwierdzić, że filmy które były wyświetlane z dubbingiem w kinach - poleciały wtedy w TV z tymże dubbingiem.
Filmy zdubbingowane (te o których wiem) zaznaczam tłustym drukiem.

Styczeń 1970
1.01 – Miłość w Amsterdamie – Ang.
2.01 – Thierry Śmiałek – Fr.
3.01 – Thierry Śmiałek
3.01 – Osiodłać wiatr – USA
4.01 – Najlepszy na torze – ZSRR
6.01 – Rodzynek w słońcu – USA
7.01 – Ścigany – ser. – USA
8.01 – Napad na Bank Anglii – Ang.
11.01 – Lot nr 6 – USA
14.01 – Ścigany –ser. – USA
15.01 – Thierry Śmiałek (Ekran z bratkiem)
16.01 – Wiosna we wrześniu – CSRS
18.01 – Joe Makbet – USA
20.01 – Letni deszcz – ZSRR
21.01 – Ścigany –ser. – USA
22.01 – Thierry Śmiałek
22.01 – Świadek w mieście – Fr.
23.01 – Gorzkie dno rzeki – Jug.
23.01 – Poly – ser.
24.01 – Film z czarującą dziewczyną – Rum.
25.01 – Garsoniera – USA
28.01 – Ścigany – ser. – USA
29.01 – Thierry Śmiałek – ser.
30.01 – Spieniony nurt – Węg.
31.01 – Ptaki – USA
Luty 1970
1.02 – Przygoda na wagarach – NRD
1.02 – Palcem na wodzie – CSRS
2.02 – Pies Huckleberry
3.02 – Pierwszy nauczyciel – ZSRR
4.02 – Ścigany – ser. – USA
5.02 – Thierry Śmiałek – ser. Fr.
5.02 – Tydzień w Acapulco – USA
6.02 – Gioconda bez uśmiechu – Rum.
8.02 – Ojciec narzeczonej – USA
10.02 – Ścigany – ser. USA
13.02 – Wojenna przyjaźń – Węg.
14.02 – Piotruś partyzant – Jug.
14.02 – Następcy tronów – Wł.
17.02 – Kryptonim Preludio 11 – Kuba-NRD
20.02 – Ścigany – ser. – USA
20.02 – Poly i tajemnica siedmiu gwiazd – ser.
21.02 – Komisarz prowadzi śledztwo – Fr.
22.02 – Wiosna nad Odrą – ZSRR
23.02 – Myśliwiec – ZSRR
25.02 – Ścigany – ser. ost. – USA
27.02 – Poly i tajemnica siedmiu gwiazd – ser.
28.02 – Gentleman z Epsom – Fr.
Marzec 1970
1.03 – Bożyszcze – USA
3.03 – Pierwsza Bastylia – ZSRR
5.03 – Kapitan Tenkesz – ser. (Ekran z bratkiem)
5.03 – Kim jesteście Wenkow – cz. I – Bułg.
6.03 – Kim jesteście Wenkow – II – Bułg.
8.03 – Naczelnik Czukotki – ZSRR
8.03 – Sprawa Maddoxa – Ang.
12.03 – Kapitan Tenkesz – II
13.03 – Kraksa – ZSRR
13.03 – Poly i tajemnica siedmiu gwiazd
14.03 – Królowa balu – ZSRR
15.03 – Maggie – USA
19.03 – Kapitan Tenkesz – III
19.03 – Omotana – Ang.
22.03 – Wspaniałe wakacje – Rum.
24.03 – Chłopiec z kogutem – ZSRR
28.03 – Tajemnice Paryża – Fr.
Kwiecień 1970
1.04 – Jak Hup i Hop wrócili na swoją wyspę – (Teleferie)
2.04 – Kpt. Tenkesz – IV
2.04 – Omotana – Ang.
3.04 - Dr. Halasz – Węg.
4.04 – 14 godzin – USA
5.04 – Serce matki – ZSRR
7.04 – Marty – USA
9.04 – Kpt. Tenkesz – V
11.04 – Waleczni przeciw rzymskim legionom – Rum.- Fr.
12.04 – Siedem narzeczonych dla siedmiu braci – USA
14.04 – Kochać jak Romeo – Jug.
14.04 – Czyja wina – Węg.
16.04 – Kpt. Tenkesz – VI
18.04 – Pełnoletnia
19.04 – Błękitna ballada – Ang.
21.04 – 9 dni jednego roku – ZSRR
23.04 – Kpt. Tenkesz – VII
24.04 – Tytoń – Bułg.
25.04 – 12 gniewnych ludzi – USA - reż. dubb. Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
26.04 – Wspaniały rogacz – Wł.
28.04 – Sól ziemi – USA
30.04 – Kpt. Tenkesz – VIII
Maj 1970
1.05 – Francuzka i miłość – FR.
2.05 – Zabawa na 102 – Ang.
3.05 – Bonanza – ser. – USA
3.05 – Aż na koniec świata – Fr.
7.05 – Kpt. Tenkesz – IX
8.05 – Lady Makbeth z Vinohradov – CSRS
10.05 – Żenia, Żenieczka i Katiusza – ZSRR
13.05 – Geminus – I – Wł. – reż. dubb.: Jerzy Twardowski
14.05 – Kpt. Tenkesz – X
14.05 – Niewidzialne piętno – USA
16.05 – Droga do sukcesu – USA
16.05 – Testament Agi – Węg.
19.05 – Music-hall – Ang.
20.05 – Geminus – II – Wł.
23.05 – Noc w Operze – USA
24.05 – Dezerter – ZSRR
24.05 – Siódmy przysięgły – Fr.
27.05 – Geminus – III – Wł.
28.05 – Fort Eureka – Ang.
28.05 – Biały kanion – USA
30.05 – Meski piknik – RFN
30.05 – Twarz – Szw.
31.05 – Geordie – Ang.
31.05 – Slim – USA
Czerwiec 1970
2.06 – Bruno – Wł.
3.06 – Geminus – IV – Wł.
5.06 – Tkliwośc – ZSRR
6.06 – Wdowa i kapitan – Węg.
6.06 – Skłóceni z życiem – USA
7.06 – Bez rodziny – Fr.
9.06 – Pustka – Węg.
10.06 – Geminus – V – Wł
11.06 – Gideon ze Scotland Yardu – Ang.
13.06 – Dziewczyna w hotelu – USA
16.06 – Zapach migdałów – Bułg.
17.06 – Geminus – VI – Wł.
19.06 – Niewidomy – Ang.
20.06 – Wrak Mary Deare – Ang.
21.06 – Trzy plus dwa – ZSRR
21.06 – Wakacje nad morzem – Rum.
23.06 – Śmierć opłacona – I – NRD
24.06 – Śmierć opłacona – II – NRD
26.06 – Listek figowy – Węg.
27.06 – Zobaczymy – Ang.
28.06 – Chata wuja Toma – RFN
30.06 – Głosuję na miłość – Jug.
30.06 – Głową o mur – Fr.
Lipiec 1970
1.07 – Wspólniczka – Ang.
2.07 – Za wszystkim kryje się kobieta – Jug.
3.07 – Katastrofa – Ang.
4.07 – Tudor – Rum.
5.07 – Dama z pieskiem – ZSRR
5.07 – Wszystko mi wolno – Fr.
7.07 – Tarahumara – Mex.
9.07 – Gwiazda – CSRS
11.07 – Z soboty na niedzielę – Ang.
11.07 – Ściśle tajne premiery – CSRS
12.07 – Zaczarowany kożuszek – cz. III – Węg.
14.07 – Wybuch po północy – ZSRR
15.07 – Pała ze sprawowania – Fr.
18.07 – Anioł błogosławionej śmierci – CSRS
18.07 – Wyprawa siedmiu złodziei – USA
19.07 – Zaczarowany kożuszek – IV – Węg.
19.07 – Pod argentyńskim słońcem – Arg.
24.07 – Morderca ukrywa twarz – CSRS
25.07 – Narzeczeni – Wł.
25.07 – Niedziela w Avray – Fr.
26.07 – Zaczarowany kożuszek – V – Węg.
26.07 – Kariera panny Majorie – Ang.
28.07 – Don Kichot – ZSRR
29.07 – Małżeństwa z rozsądku – I - CSRS
30.07 Zwyciężeni – Fr.-Wł.
Sierpień 1970
2.08 – Romeo i Julia – ZSRR
2.08 – Zaczarowany kożuszek – VI (ost.) – Węg.
2.08 – Trapez – USA
4.08 – Car i generał – Bułg.
5.08 – Małżeństwa z rozsądku – II – CSRS
8.08 – Skazana – Ang.
11.08 – Koronny świadek – ZSRR
12.08 – Małżeństwa z rozsądku – III – CSRS
13.08 – Zeznanie – USA
15.08 – Sami na wyspie – Jug.
15.08 – Niezwykłe spotkanie – Ang.
16.08 – Taki duży chłopiec – ZSRR
16.08 – Kapelusz słomkowy – Węg.
16.08 – Powrót do Tomahawk – USA
16.08 – Wspaniały rogacz – Wł.
18.08 – Oblężenie Pinchgut – Ang.
19.08 – Małżeństwa z rozsądku – IV – CSRS
20.08 – Niebezpieczny proceder – NRD
21.08 – Poranki młodości – Rum.
22.08 – Najtrwalsza miłość – USA
23.08 – Prawo – Fr.
23.08 – Inny rytm – Ang.
25.08 – Rondo – Jug.
26.08 – Małżeństwa z rozsądku – V (ost) – CSRS
28.08 – Tajemnica szyfru – Rum.
29.08 – Postrzeleniec – Węg.
30.08 – Mały zbieg – ZSRR
Wrzesień 1970
4.09 – Duszeńka – ZSRR
5.09 – Chłopcy z fantazją – ZSRR
5.09 – Słodkie życie – Wł.
6.09 – Wojenna miłość – Fr.
8.09 – Biały pokój – Bułg.
10.09 – Przygody sir Lancelota – I - ser. (Ekran z bratkiem) – Ang.
10.09 – Prawda o Bebe Dongo – Fr.
12.09 – Kulisy ringu – Fr.
13.09 – Urodzony pod złą gwiazdą – USA
17.09 – Przygody sir Lancelota – II – Ang.
17.09 – Kto zabił – Fr.
18.09 – Synowie magnata – I – Węg.
19.09 – Synowie magnata – II – Węg.
20.09 – Szpieg wyszedł z morza – ZSRR
20.09 – Hud, syn farmera - USA
22.09 – Hipnotyzer – Ang.
24.09 – Przygody sir Lancelota – III – Ang.
25.09 – Tyle wierności na nic – Węg.
26.09 – Twój współczesny – ZSRR
27.09 – Tylko jedno życie – ZSRR
27.09 – Flip i Flap w komedii – Ang.
29.09 – Mumia – USA
Październik 1970
1.10 – Przygody sir Lancelota – IV – Ang.
1.10 – Winda towarowa – Fr.
2.10 – Szczęście małżeńskie – I
3.10 – Zabawna buzia – USA
4.10 – Dzika Elżbieta – CSRS
7.10 – Lato i co dalej – NRD
8.10 – Przygody sir Lancelota – V – Ang.
9.10 – Szczęście małżeńskie – II
11.10 – Balonem do Afryki – Ang.
11.10 – pr. 2 – Złodzieje rowerów – Wł.
13.10 – Miłość Serafima Frołowa – ZSRR
13.10 – pr. 2 – Honor kobiety – Ang.
14.10 – Saga rodu Forsyte’ów – I – Ang. reż. dubb.: Zofia Dybowska-Aleksandrowicz
15.10 – Przygody sir Lancelota – VI – Ang.
15.10 – Braciszek z Brukseli – Fr.
16.10 – Szczęście małżeńskie – III
18.10 – Nieuchwytni mściciele – ZSRR
18.10 – Wielka wygrana – USA
20.10 – Dziewczyna na rozdrożu
21.10 – Saga rodu Frosyte’ów – II – Ang.
22.10 – Przygody sir Lancelota – VII – Ang.
23.10 – Szczęście małżeńskie – IV
24.10 – Siódmy rok miłości – NRD
24.10 – Na wypadek nieszczęścia – Fr.
28.10 – Saga rodu Forsyte’ów – III – Ang.
29.10 – Przygody sir Lancelota – VIII – Ang.
29.10 – Pięć do jednego – Ang.
30.10 – Szczęście małżeńskie – V
31.10 – La strada – Wł.
31.10 – Dym w lesie – ZSRR
Listopad 1970
1.11 – Wyżyny - CSRS
1.11 – Czarodziejski kwiat – ZSRR
1.11 – Jesienne liście – USA
2.11 – Gołąbek – CSRS
3.11 – Rzeka posępna – I – ZSRR
4.11 – Saga rodu Forsyte’ów – IV – Ang.
5.11 – Przygody sir Lancelota – IX – Ang.
5.11 – Mumia – USA
6.11 – Szczęście małżeńskie – VI
7.11 – W okopach Stalingradu – ZSRR
7.11 – Znajda – ZSRR
8.11 – Pięcioro z Moby Dicka – Bułg.
8.11 – Angelo – nic się nie stało? – Ang.
10.11 – Rzeka posępna – II – ZSRR
11.11 – Saga rodu Forsyte’ów – V – Ang.
13.11 – Szczęście małżeńskie – VII
13.11 – Dziecko wojny – ZSRR
14.11 – Sprawa honorowa – Fr-Wł
15.11 – Inspektor Morgan prowadzi śledztwo – Ang.
15.11 – pr.2 – Intruz – USA
17.11 – Rzeka posępna – II - ZSRR
18.11 – Saga rodu Forsyte’ów – VI - Ang
19.11 – Przygody sir Lancelota – X – Ang.
20.11 – Szczęście małżeńskie – VIII
21.11 – Świadek oskarżenia – USA
22.11 – Szalenie smutna królewna – CSRS
24.11 – Rzeka posępna – III – ZSRR
25.11 – Saga rodu Forsyte’ów – VII – Ang.
26.11 – Przygody sir Lancelota – XI – Ang.
26.11 – Heroina – NRD
27.11 – Szczęście małżeńskie – IX
28.11 – Za cenę życia – USA
29.11 – Trzy godziny miłości – Jug.
Grudzień 1970
1.12 – Rzeka posępna – IV (ost.) – ZSRR
2.12 – Saga rodu Forsyte’ów – VIII – Ang.
4.12 – Złodziej brzoskwiń – Bułg.
4.12 – Szczęście małżeńskie – X
5.12 – Życie zaczyna się o 8 – RFN
6.12 – Zakochani – ZSRR
6.12 – Kapryśne lato – CSRS
8.12 – Cztery dni Neapolu – Wł.
9.12 – Saga rodu Forsyte’ów – IX – Ang.
10.12 – Przygody sir Lancelota – XII
11.12 – Szczęście małżeńskie – XI
12.12 – Znajoma czy nieznajoma – Ang.
12.12 – Sierioża – ZSRR
13.12 Panowie w cylindrach – USA
13.12 – Na miłość nigdy nie jest za późno – Węg.
15.12 – Alfa, Romeo i Julia – Węg.
16.12 – Saga rodu Forsyte’ów – X – Ang.
17.12 – Przygody sir Lancelota – Ang.
18.12 – Szczęście małżeńskie – XII
19.12 – Tylko aniołowie mają skrzydła – USA
19.12 – pr.2 – Artur, Artur – Fr.
20.12 – Kwiat miłości – ZSRR
20.12 – Kowboju do dzieła – Ang.
20.12 – pr.2 – Bumerang – USA
22.12 – Skarb 13 domów – Teleferie – Fr.
22.12 – Mężczyźni na delegacji – Bułg.
23.12 – Skarb 13 domów – II – Fr.
23.12 – Saga rodu Forsyte’ów – XI – Ang.
24.12 – Skarb 13 domów – III – Fr.
24.12 – Królowa śniegu – ZSRR
24.12 – Druga młodość – Fr.
25.12 – Winnetou – I – RFN
25.12 – Szczęście małżeńskie – XIII (ost.)
25.12 – Faworyt – Fr.
26.12 – Winnetou – II – RFN
27.12 – Węgierski magnat – I – Węg.
27.12 – pr.2 – Wielki Caruso – Wł.
27.12 – pr.2 – Zatańczymy – USA
29.12 – Skarb 13 domów – Fr.
29.12 – Węgierski magnat cz. II – Zoltan Karpathy – Węg.
30.12 – Skarb 13 domów – Fr.
30.12 – Saga rodu Forsyte’ów – XII – Ang.
31.12 – Skarb 13 domów – Fr.

cdn.
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 374
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28


Powrót do 1970-1979

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość


cron