Polski-Dubbing.pl • Zobacz wątek - Rok 1949

Strona główna forum Historia polskiego dubbingu 1949-1959

Możliwość pisania postów bez rejestracji.

Moderator: Zbigniew Dolny

Rok 1949

Postprzez Zbigniew Dolny » 29 lut 2008, o 22:06

Kilka słów wstępu:

Dział ten-HISTORIA DUBBINGU W POLSCE, powstał by ocalić od zapomnienia tych często zagubionych-w naszej pamięci, czy w archiwach Filmoteki-często wspaniałych osiągnięć naszego dubbingu.

Dzisiejszy czytelnik, na pewno ze zdumieniem stwierdzi: TO TYLE TEGO BYŁO?..NIE WIEDZIAŁEM ŻE TEN FILM BYŁ DUBBINGOWANY...TO TEN AKTOR, TAM PODKŁADAŁ SWÓJ GŁOS?

A przecież były tam wspaniałe role dubbingowe. Dziś się mówi-polski widz nie chce dubbingu, no chyba że w filmach dla dzieci. A ja powiem-polski widz chce dubbingu-ale dobrego dubbingu.

Posty te powstały ze żmudnego czytania /zajęło mi to prawie dwa lata/ recenzji filmowych w tygodniku [wtedy] FILM - tu czasami recenzent gdzieś wspominał że film miał polską wersję dubbingową. I często był to jedyny ślad o tym że film miał wersję polską.

W początkowych latach [1949-1958] dubbing był nowością i dosyć często omawiano w recenzjach i reportażach powstawanie wersji polskiej. Później zaczynają się schody-czasami jedyną wiadomością jest to że film jest wyświetlany w wersji polskiej, czasami znajdujemy tylko nazwisko reżysera wersji polskiej, rzadziej obsadę polską.

Kolejność omawiania filmu w danym roku jest przypadkowa. Dziś trudno ustalić dokładnie w jakiej kolejności filmy te, w danym roku wchodziły na ekrany kin. Tu może najbardziej dokładnym był Filmowy Serwis Prasowy...ale z tymi premierami,różnie potem bywało.
Również, ważna uwaga, dla tego kto będzie szukał jakiegoś konkretnego filmu - rok premiery traktujmy umownie - szczególnie przy filmach które były zapowiadane w końcówce danego roku. Bywało i tak że film był anonsowany w listopadzie lub grudniu, a jego premiera odbywała się dopiero w grudniu następnego roku - co miało miejsce np. przy filmie "Proces Oscara Wilde'a" - omawianego w XII/62, premiera XII/63.


Nieocenioną pomoc stanowiły też roczniki FILMOWEGO SERWISU PRASOWEGO - ukazywał się od 1955 do początku lat 90-tych. WIADOMOŚCI FILMOWYCH /1959-1961/, MAGAZYNU FILMOWEGO czy EKRANU.


Przy ustalaniu imion [gdyż często podawano tylko pierwszą literkę imienia], biogramów aktorów i twórców filmowych - nieocenioną pomocą służyła strona internetowa FILMU POLSKIEGO założona i prowadzona przez pracowników Biblioteki Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi [tu moje podziękowanie za ich tytaniczną pracę!] i LEKSYKON POLSKICH FILMÓW FABULARNYCH opracowany przez pracowników Filmoteki Narodowej.

Zdaję też sobie sprawę, że nie udało mi się, być może, dotrzeć do wszystkich danych. Nie wszystkie dubbingi będą wymienione. Ten wielki temat zasługuje na swojego badacza z prawdziwego zdarzenia, nie amatora, jak niżej podpisany.

Teraz skompletowanie polskiej obsady do filmów dubbingowych, byłoby możliwe po wielotygodniowych poszukiwaniach w Filmotece. To tam znajdują się listy dialogowe do tych filmów - i tam pierwsze dwie strony[zazwyczaj] to była lista płac. W taki to sposób zdobyłem "stopkę" do dubbingu "Herbaciarni pod księżycem" - która nie była wymieniona w żadnym magazynie filmowym. Część też notek zostało spisanych wprost ze ścieżki dźwiękowej filmu - jeśli takowa zachowała się w moich zbiorach.

Byłbym też, bardzo wdzięczny za wszelkie uwagi i wskazanie mi błędów i nieścisłości - i takie też mogą się tu znaleźć-/"przecież nikt nie jest doskonały"/.
Może też, znajdzie się ktoś, kto mógłby podarować naszemu forum skany zdjęć dotyczących tego tematu. Może podobizny reżyserów, pana Jerzego Twardowskiego, Henryki Biedrzyckiej, Seweryna Nowickiego, Marii Olejniczak, Mirosława Bartoszka, Romualda Drobaczyńskiego, Tomasza Listkiewicza, Izabeli Falewicz, Marii Olejniczak, czy najmłodszego pokolenia reżyserów: Grzegorza Sielskiego, Czesława Staszewskiego, Ryszarda Sobolewskiego, Marii Horodeckiej, Urszuli Sierosławskiej i wielu wielu innych. Pozwoliłoby to nam może stworzyć leksykon polskich reżyserów dubbingu. Wiem że nasze łamy odwiedzają byli, czy też obecni pracownicy Studiów Dubbingowych. Może ktoś z nich pokusiłby się napisać kilka słów wspomnień?

Życzę miłej lektury
.............Obrazek
Stachanowiec historii polskiego dubbingu - Zbigniew Dolny[bytuch]

Chciałbym też podziękować : dobremu duchowi-założycielowi tego forum-DEZERTEROWI oraz wszystkim tym którzy wnieśli tu cenne uwagi i poprawki.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Czy wiecie że?...
Pierwsze po wojnie studio dubbingowe powstało w Łodzi w roku 1949?


Pierwsza notka o tym zamieszczona została w FILMIE z dnia 1 maja 1949r:

"...Przy Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi utworzony został oddział "dubbingowy"który będzie dokonywał podkładania polskiego tekstu mówionego do filmów obcojęzycznych.
W celu wyszkolenia fachowych polskich kadr-przyjechali ze Związku Radzieckiego na okres kilku miesięcy dwaj wybitni specjaliści w tej dziedzinie: reżyserzy dubbingu Zołotnicki i Dymitriew..."

A w numerze 11 FILMU z 15.06.1949r czytamy:

"...Nareszcie i u nas będziemy oglądać filmy zagraniczne w udźwiękowionej wersji polskiej. Umożliwi to widzom pełne rozumienie tekstu dialogów bez konieczności żmudnego nieraz czytania napisów objaśniających.
Przed wojną dokonano zaledwie prób polskiego "dubbingu"["Królewna Śnieżka", "Siostra Marta jest szpiegiem", "Epizod"] - czyli podkładania polskich tekstów w miejsce obcych.
Zresztą dubbing był zbyt drogi i nie opłacał się prywatnym kapitalistom i firmom eksploatującym filmy. Dopiero obecnie, gdy umasowienie filmu przybiera coraz większe rozmiary, sprawa dubbingu stała się w Polsce rzeczą pilną i ważną.

Kilka miesięcy temu utworzono w Łodzi przy Wytwórni F.Fab. ośrodek dubbingowy.
Dla wyszkolenia kadr fachowców przybyli na zaproszenie "Filmu Polskiego" znakomici radzieccy specjaliści w tej dziedzinie: reżyser Aleksiej Zołotnicki, operator dźwięku - Włodzimierz Dimitriew i reżyser - montażysta Katarzyna Karpowa.
Pod ich kierunkiem zorganizowany został samodzielny zespół produkcyjny.
......Obrazek
Do opracowania w języku polskim, jako pierwszy, wybrany został film "Harry Smith odkrywa Amerykę". Kierownictwo ekipy dubbingowej ustala plan pracy i układa listę aktorów zaproszonych do prób głosów.
.......Obrazek
Tłumacz dokonał wstępnego przekładu dialogów z zachowaniem dokładnej ilości sylab oryginału. Na zdjęciu reż. Zołotnicki przegląda tłumaczenie tekstu przed przekazaniem go do dalszej obróbki.
.......Obrazek
Następuje żmudny okres pracy. Reżyser polskiej wersji, tłumacz i redaktorzy oglądają na sali projekcyjnej wyświetlane wielokrotnie raz po raz pojedyncze fragmenty pociętego na części filmu - wprowadzając zmiany i wygładzając każde zdanie tekstu polskiego.
.......Obrazek
Oto redaktor tekstu p. Janina Balkiewiczowa, patrzy na ekran słuchając równocześnie, przez słuchawki, oryginalnego dialogu i sprawdzając słowo po słowie, by ruch ust przy wymowie polskiego przekładu zgadzał się dokładnie z ruchem ust mówiącego aktora w filmie.
.......Obrazek
Wreszcie tekst dialogów jest gotowy i zaakceptowany. Wybrani na podstawie prób głosu aktorzy, zapoznają się z filmem, dyskutując następnie i omawiając z reżyserami role oraz otrzymują egzemplarze rozpisanych na osoby dialogów.
.......Obrazek
Na sali synchronizacyjnej w atelier odbywa się udźwiękawianie. Aktorzy oglądają odpowiadający tekstowi odcinek filmu, słuchają rosyjskiego dialogu i starają się zapamiętać intonację głosu, pauzy, rytm itd. Na zdjęciu Danuta Szaflarska i Adam Mikołajewski.
.......Obrazek
Po kilku próbach, gdy tekst jest doskonale opanowany, wyłącza się dźwięk i przy projekcji "na niemo"aktor próbuje głośno recytować swoją rolę. Na zdjęciu widzimy Danutę Szaflarską w chwili oczekiwania na koniec repliki wygłaszanej przez partnera.
.......Obrazek
Wszystko idzie dobrze! Tekst jest wypowiadany właściwie. Reżyser daje znak - jeszcze tylko próba generalna - i włączone zostają mikrofony. Operatorzy dźwięku-kierownik Włodzimierz Dmitriew i Leszek Wronko utrwalają na taśmie polski dialog.
.......Obrazek
Praca przenosi się do montażowni. Na zdjęciu - reżyser - montażysta Katarzyna Karpowa zapoznaje się z materiałem wybierając z kilku nagrań najlepsze, odpowiadające ściśle obrazowi czyli jak to określają fachowcy - "synchroniczne".
.......Obrazek
Zespół montażystek łączy poszczególne odcinki nagranej taśmy, sprawdzając na "Movioli, specjalnym stole dźwiękowym - zgodność obrazu z dźwiękiem. Dalszy etap - to laboratorium, gdzie wykonane zostaną kopie dla kin. Oto w jaki sposób aktorzy zagraniczni mówią z ekranu po polsku.
Reportaż opracował:ZEN
Zdjęcia:Mieczysław Vogt
[Film,nr.11,15.06.1949]


.......Obrazek
Maria Kaniewska - aktorka oraz reżyserka teatralna i filmowa. Ostatnio pracowała przy dubbingu pierwszego po wojnie filmu zagranicznego, w karykaturze BATOREGO[FILM,nr.127]
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FILM nr 13 z 15.07.1949 donosił:

"...Po wykonaniu przez "Soweksportfilm" za pośrednictwem Wytw. Filmów Fab. w Łodzi polskiej wersji dźwiękowej do filmu "Harry Smith odkrywa Amerykę" - Film Polski przystąpił do samodzielnego opracowywania dalszych filmów:
"Sąd Honorowy"-w wersji polskiej udział biorą: Jan Swiderski, Leon
Pietraszkiewicz, Zofia Mrozowska,
"Spotkanie nad Łabą" - Jan Swiderski, Danuta Szaflarska, Jerzy
Duszyński,
"Akademik Iwan Pawłow"[Życie dla nauki]
.......Obrazek
W Łodzi otwarta została niedawno specjalna sala projekcyjna przystosowana do potrzeb technicznych dubbingu.
Na zdjęciu ekipa specjalistów radzieckich delegowanych przez "Soweksportfilm"dla wyszkolenia w Polsce kadr fachowców w zakresie dubbingu. Od prawej: reżyser Aleksiej Zołotnicki, operator dźwięku Włodzimierz Dimitrijew i instruktor montażu Katarzyna Karpowa przed gmachem atelier filmowego w Łodzi.

.......Obrazek

"...Może przed wojną w tej oficynie łódzkiej kamienicy było mieszkanie jakiegoś skromniejszego urzędnika, a może miała tu swą pracownię drugorzędna krawcowa... Dziś w tym mieszkaniu na parterze mieści się nasze Studio Opracowań Dialogowych..."[Cz.Michalski,FILM,nr.29,22.VII.1956r.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1."...Na pierwszy ogień wzięto na warsztat film Michaiła Romma "Harry Smith odkrywa Amerykę" (Russkij wopros - Русский вопрос) - ZSRR 1947
Reżyserię polskiej wersji objęła Maria Kaniewska.
Przekładu i redakcji tekstów dokonali Janina Balkiewicz i Henryk Danielewicz i literat Jan Czarny.

W poszczególnych rolach zastąpili głosowo aktorów radzieckich znani aktorzy scen łódzkich:
Smith - Wsiewołod Aksienow - Henryk Borowski,
Jesse - Elena Kuźmina - Danuta Szaflarska,
Gold - Michaił Nazwanow - Jerzy Duszyński,
Williams - Michaił Trojanowski - Adam Mikołajewski
Meg - Marija Barabanowa - Halina Billing,
oraz Michał Melina, Leon Pietraszkiewicz i inni..."
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

.Obrazek.Obrazek
Harry Smith - Wsiewołod Aksjonow i użyczający mu głosu Henryk Borowski (kadr z f. "Za wami pójdą inni" 1949 r.).
.Obrazek.Obrazek
Jessy - Elena Kuźmina i Danuta Szaflarska (kadr z f. "Skarb" 1949 r.).
.Obrazek.Obrazek
Jack Gold - Michaił Nazwanow i Jerzy Duszyński (kadr z f. "Skarb" 1949 r.).
.Obrazek.Obrazek
Williams - Michaił Trojanowski i Adam Mikołajewski (kadr z f. "Skarb" 1949 r.).
.Obrazek
Meg - Marija Barabanowa i Hanna Billing.


"DWIE AMERYKI NA EKRANIE"
"Włodzimierz Majakowski - jeszcze na wiele lat przed druga wojną światową - po zwiedzeniu Stanów Zjednoczonych A. P. wprowadził do oceny stosunków panujących w tym kraju pojęcie "dwóch Ameryk": Ameryki kapitalistów, wyzyskiwaczy, wszechwładnego dolara, rasowej nienawiści - i Ameryki prostego człowieka, ciężkiej pracy, tragicznej walki o sprawiedliwość społeczną i istotną równość. Śladami Majakowskiego poszedł Konstanty Simonow, który zawarł swoje doświadczenia z zetknięcia z Ameryka dzisiejszą w głośnej sztuce "Zagadnienie rosyjskie". W sztuce tej, podobnie jak w jej filmowej przeróbce (tytuł polski "Harry Smith odkrywa Amerykę"), dwie Ameryki, odkryte swego czasu przez Majakowskiego, odkrywa ponownie bohater Simonowa - dziennikarz Smith. Przestrzeń czasu dzieląca te dwa odkrycia pogłębiła przepaść dzieląca dwie Ameryki. Kapitalizm w walce z dojrzewającymi z roku na rok siłami postępu broni swych zagrożonych pozycji coraz bezwzględniejszymi środkami ucisku i usiłuje wmówić swe rezerwy imperialistyczną ekspansją. Cele te osiągnąć spodziewa się Ameryka "arystokratów dolara" przez wywołanie wojny, a zadanie sprowokowania wojny spełnić ma oszczercza kampania przeciw ZSRR. Należy przekonać własny naród i świat, że Rosjanie chcą wojny. Jedna Ameryka potrafi zniszczyć dziennikarza który prawdę i godność człowieka ceni wyżej od dolarów i tzw. "szczęścia osobistego", i na postawione mu przez reakcyjnego magnata prasowego pytanie: "Czy Rosjanie chcą wojny?" - odpowiada w napisanej przez siebie książce, wbrew instrukcji i żądaniu chlebodawcy: "Nie!" Ale pokonany przez jedną Amerykę Harry Smith znajduje oparcie w drugiej Ameryce - Ameryce linczowanych Murzynów, poskramianych przez policemanów w walce o swe prawa robotników i spragnionych pokoju, owocnej pracy i prawdziwej demokracji mas obywateli amerykańskich. Smith nie może wydać swej książki, ale nie zaprzestaje głosić swej prawdy - prawdy, która nie da się ukryć nawet wówczas, kiedy imperialistyczni podżegacze wojenni wtrącą Smitha z "Zagadnienia rosyjskiego" do więzienia, tak jak zaczęli ostatnio więzić prawdziwych, żyjących Smithów i Fastów. [...] Film zdubbingowany został w języku polskim. Niestety, ten pierwszy eksperyment niezbyt się udał. polszczyzna daleka jest od czystości, a sam dubbing wykazuje poważne usterki techniczne. Mamy nadzieję, że fakt ten nie wpłynie na dalsze, tak w zasadzie korzystne dla polskiej publiczności, próby tego rodzaju, a publiczność tę nie zniechęci (nie może i nie powinien zniechęcić!) do tłumnego odwiedzania każdego kina, na którego ekranie pojawi się omówiony, tak wysoce wartościowy i piękny film." [Eugeniusz Żytomirski, Film nr. 20, 1 listopad 1948]

Szkoda, że ten film jest pierwszym powojennym, zagranicznym filmem zdubbingowanym na język polski. Jedyne określenie jakie pasuje do tego filmu, to, że jest to film wredny. Zaczyna się fragmentami dokumentalnymi amerykańskich kronik filmowych. Symbol Ameryki - statua wolności, tłumy spasionych burżujów tańczących na balach ukazanych obok nędzy murzyńskich gett. Tak, tak, drogi czytelniku, są tam też pokazane kadry filmowe jak policja bije murzynów skontrastowane z sielskimi scenami z Kraju Rad. Plac Czerwony, radosne tłumy robotników i dorodne plony z rosyjskich pól. Film dziś nie do oglądania a i wtedy po wojnie pewno też nie lekko było zdzierżyć taką propagandę.
Ktoś mówił nie ma brzydkich kobiet, więc doceniam trud poszukiwań realizatorów by znaleźć tak mało urodziwą główną bohaterkę tego filmu. [bytuch]

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2 .Spotkanie nad Łabą (Wstriecza na Elbie - Встреча на Эльбе) - ZSRR 1949 reż. Grigorij Aleksandrow

major Nikita Kuźmin - Właden Dawidow - Jan Świderski,
Janet Sherwood - Lubow Orłowa - Danuta Szaflarska,
James Hill - Michaił Nazwanow - Jerzy Duszyński, ...
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"...Polityczny dramat radziecki odznaczony Nagrodą Pokoju na IV Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mariańskich Łaźniach..." [F]
......Obrazek
Scena z filmu radzieckiego reż. G. Aleksandrowa pt."Spotkanie nad Łabą". Bohaterowie filmu[od lewej]major Nikita Kuźmin[gra go aktor Właden Dawidow], Janet Sherwood [Lubow Orłowa] i major armii amerykańskiej James Hill [Michaił Nazwanow].
.......Obrazek
W wersji polskiej nagrywanej w studio dubbingowym "Filmu Polskiego w Łodzi": Jan Świderski [Kuźmin], Danuta Szaflarska [Sherwood] i Jerzy Duszyński [Hill].
[FILM,nr.15,15.VIII.1949]

"Film "Spotkanie nad Łabą" oparty został na sztuce "Gubernator prowincji", w znacznym stopniu przerobionej na użytek filmu przez scenarzystów Szejnina i br. Tur. Poruszone tu zostały dwie sprawy: Zagadnienie przyszłości narodu niemieckiego i sprawa wzajemnych stosunków narodu radzieckiego i amerykańskiego - obie, mające ogromne i zasadnicze znaczenie dla dzieła budowy trwałego światowego pokoju.
Zagadnienie pierwsze narysowano przez ukazanie różnych typów Niemców - począwszy od więzionego przez faszystów komunisty i robotników niemieckich, budujących nowe lepsze życie w radzieckiej strefie okupacyjnej, poprzez nienawidzącego faszyzmu, ale i nieprzychylnego komunizmowi profesora Dietricha, aż do zdecydowanych nazistów, jawnych i sprytnie zakonspirowanych, i do szpiegów imperializmu amerykańskiego.
Osią konfliktu dramatycznego w tym zagadnieniu jest osoba profesora Dietricha, który ucieka do zachodniej strefy okupacyjnej, lecz dokonawszy tam osobistego i naocznego porównania między dwoma światami , jakie spotkały się w niemieckim miasteczku Altenstadt nad dwoma brzegami rzeki Łaby - wraca ze słowami: "Niemcy nie mogą pozostać neutralne między dwoma światami. Nadszedł czas dokonania wyboru. Nigdy nie zapomnę, że właśnie Związek Radziecki pierwszy głosił zasadę jedności naszej ojczyzny i naszego narodu. Dokonałem wyboru. Zostaję na tym brzegu, gdzie rosną nowe, pokojowe i demokratyczne Niemcy".
Zagadnienie drugie, sprawa współżycia narodów radzieckiego i amerykańskiego, znajduje wyraz dramatyczny w dziejach przyjaźni dwóch oficerów - radzieckiego i amerykańskiego. Dowódcy amerykańscy starali się jak najszybciej ostudzić gorący entuzjazm, z jakim ich żołnierze witali na Łabie radzieckich towarzyszy walk przeciw hitleryzmowi. Major Hill odpokutuje swoją próbę przyjaźni z radzieckim oficerem Kuźminem - wyrokiem komisji do badania działalności antyamerykańskiej. Końcowa scena filmu, scena zwijania mostu pomiędzy dwiema strefami na rozkaz amerykańskiego dowódcy - jest najlepszym symbolem i prawdziwie filmowym wypowiedzeniem treści polityki, prowadzonej przez zachodnich kapitalistów..."
[FILM nr. 19, 15 październik 1949]

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3. Sąd honorowy (Sud czesti - Суд чести) - ZSRR 1948 reż. Abram Romm
reż. dubb.: Lidia Zamkow
dialogi: Janina Balkiewicz, Jan Czarny
dźwięk: Leszek Wronko
montaż: Janina Nowicka
kierownictwo grupy dubbingowej:
reżyser: Aleksiej Zołotnicki
operator dźwięku: Włodzimierz Dymitriew
montaż: Katarzyna Karpowa
dubbing wykonano w atelier Filmu Polskiego w Łodzi


prof. Dobrotworski - Nikołaj Annienkow - Jan Świderski,
prof. Łosiew - Nikołaj Swobodin - Leon Pietraszkiewicz,
Olga Wierzejska - Antonina Maksimowa - Zofia Mrozowska,
oraz: Feliks Żukowski, Edward Dziewoński, Maria Miedzińska, Hanka Bielicka, Stanisław Łapiński, Adam Daniewicz, Kazimierz Dejunowicz, Apolinary Possart i inni ...

.Obrazek.Obrazek.Obrazek

"... Dramat poruszający problem współzależności spraw nauki, patriotyzmu i polityki..." [F]

.Obrazek...Obrazek
W filmie "Sąd honorowy"rolę prof. Dobrotworskiego odtwarza Nikołaj Annienkow[z lewej], zaś prof. Łosiewa - Nikołaj Swobodin.
W polskiej wersji dźwiękowej aktorów tych zastąpili głosowo: Jan Świderski i Leon Pietraszkiewicz.

.Obrazek...Obrazek
Oglądając na ekranie aktorkę radziecką Antoninę Maksimową, grającą rolę grającą rolę Olgi Wierzejskiej W "Sądzie honorowym" ... słyszeć będziemy głos Zofii Mrozowskiej, która w polskim opracowaniu mówi zamiast swojej radzieckiej koleżanki.
[FILM, nr. 15, 15.VIII.1949]


"... Dwaj ludzie nauki,profesorowie radzieccy Łosiew i Dobrotworski wynaleźli nowy środek znieczulający. Wynalazek nie jest jednak jeszcze ostatecznie opracowany. Prof. Łosiew, bawiąc w Ameryce, jest przyjmowany z honorami przez tamtejszych uczonych i przemysłowców - i dla korzyści osobistych i żądzy sławy oddaje Amerykanom rękopis swej pracy naukowej. Po powrocie do kraju nie przyznaje się do tego, chociaż indaguje go w tej sprawie na zebraniu naukowców akademik Wierejski, który żąda od Łosiewa jasnej odpowiedzi na stawiane mu zarzuty. Po stronie Łosiewa staje początkowo prof. Dobrotworski, który, wychodząc z założenie że nauka jest apolityczna, gotów jest nawet udostępnić uczonym amerykanskim bawiącym w ZSRR tajemnice swojego laboratorium. Postępowanie obu uczonych wywołuje oburzenie w radzieckich kołach naukowych. Władze państwowe postanawiają, by uczeni osądzili sami we własnym gronie czyny kolegów. Zostaje zwołany sąd honorowy, który demaskuje Łosiewa, a prof. Dobrotworskiemu uświadamia błędność jego postępowania. Okazuje się przy tym, że rzekomi uczeni amerykańscy są agentami wywiadu USA..." [FILM nr.20, 1 listopad 1949]

Bardzo dziękuję panu Markowi Kopaczowi z Filmoteki Narodowej za spisanie twórców polskiego dubbingu z kopii filmowej.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4. Życie dla nauki (Akadiemik Iwan Pawłow - Академик Иван Павлов) - ZSRR 1949 reż. Grigorij Roszal
Dubbing wykonano w studio dubbingowym P.P. „Film Polski” w Łodzi
Opracowanie wersji polskiej i rozpowszechnianie: P.P. „Film Polski”
kier. prod.: Henryk Kryszkowski

Iwan Pawłow - Aleksandr Borisow - Artur Młodnicki
Warwara Iwanowa - Nina Alisowa - Antonina Gordon-Górecka
Zabielin - Władimir Czestnokow - Leon Łuszczewski
prof. Zwancew - Fiodor Nikitin - Aleksander Suchcicki
Siemionow - Władimir Bałaszow - W. Dunin-Brzeziński
Nikodem - Nikołaj Płotnikow - Stefan Śródka
Serafima - Marjana Safonowa - Halina Jezierska
Dmitrij Pawłow - Iwan Dmitriew - Adam Daniewicz
prof. Pietriszczew - Grigorij Szpigel - Edward Dziewoński
Tielegin - Wasilij Sofronow - Władysław Grabowski



.Obrazek.Obrazek.Obrazek
.Obrazek.Obrazek

"... Film biograficzny o życiu sławnego rosyjskiego fizjologa Iwana Pawłowa..." [F]

"100 lat temu, 27 września 1849 roku urodził się w obwodzie riazańskim Iwan Pawłow, genialny uczony, twórca nowej epoki w biologii i medycynie, pierwszy wśród fizjologów świata bojownik o materializm w nauce. W całym Związku Radzieckim uroczyście obchodzono dzień setnej rocznicy jego urodzin. [...] Scenariusz M. Papawy, oparłszy się na autentycznych dokumentach, pamiętnikach, rozmowach ze znajomymi i współpracownikami zmarłego w roku 1936 Iwana Pawłowa - wszechstronnie uwzględnił nie tylko poszczególne etapy pracy naukowej radzieckiego fizjologa, ale także jego postawę życiową, odmalował nie tylko sylwetkę uczonego, ale również człowieka, dodając postaci Pawłowa w filmie szerokie tło psychologiczne.
Wybitna osobowość Iwana Pawłowa odznaczała się dwiema przede wszystkim cechami: nieugiętą wolą głoszenia prawdy naukowej, dążeniem do coraz to nowych zdobyczy naukowych i głębokim, szczerym i prawdziwym patriotyzmem. Życie Pawłowa podzieliła na dwa okresy Wielka Rewolucja Listopadowa: do chwili jej wybuchu walczyć musiał z ogromnymi trudnościami materialnymi i z wrogim mu obozem zacofanych idealistów, głoszących mistyczne "teorie" niezależności myśli ludzkiej od czynności mózgu: Rewolucja Listopadowa przynosi Pawłowowi od pierwszej chwili jak najbardziej sprzyjające warunki pracy, określone w specjalnym dekrecie Lenina.
Praca Pawłowa to znów kilka kolejnych etapów: badania systemu trawiennego, obserwacje działania gruczołów ślinowych u psów, wreszcie teoria odruchów warunkowych, nauka o typach systemu nerwowego i wyższej czynności nerwowej, która dokonała przewrotu w teorii i w praktyce neurologii i psychiatrii..." [Film nr.19, 15 październik 1949 ]
Bardzo dziękuję panu Grzegorzowi Balskiemu z Filmoteki Narodowej za spisanie z kopii filmowej danych dotyczących polskiego dubbingu.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. Czarodziej sadów (Miczurin = Мичурин) - ZSRR 1948 reż. Aleksandr Dowżenko

- Leon Pietraszkiewicz, Jan Świderski

.Obrazek

Radziecki film barwny o życiu i pracy Iwana Miczurina, którego odkrycia wywołały rewolucję w dziedzinie nauk biologicznych. (F)

"... Na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mariańskich Łaźniach zaszczytnie wyróżnione zostały dwa filmy biograficzne: "Życie dla nauki" (Akademik Pawłow) i "Czarodziej sadów" (Miczurin) opowiadające o życiu dwóch uczonych radzieckich.
Podczas gdy amerykańskie filmy biograficzne, polując na tanie, nie charakterystyczne epizodziki z najintymniejszego życia wielkich ludzi, zamazują i usuwają w cień ich istotną rolę w walce o postęp, o polepszenie doli ludzkości - filmy radzieckie z jak największą troską o prawdę historyczną popularyzują wśród mas wielkie osiągnięcia tych ludzi, pokazują ich w codziennej walce ze złem społecznym, z wstecznictwem, czynią te postacie bliskimi i zrozumiałymi dla widza..." (Mieczysław Kwiecień, Film 1949)

Na ekrany kin łódzkich wszedł powtórnie - wyświetlany przez krótki okres czasu w ramach Festiwalu Filmów Radzieckich - piękny film radziecki "Czarodziej sadów".
Wszyscy wiemy, co nauka zawdzięcza pracy i doświadczeniom I. Miczurina. Dowiódł on, że w przyrodzie nie ma przypadkowości. Ożywił teorię ewolucji i nadał jej charakter twórczy i rewolucyjny. Pokazał, że prawa przyrody są poznawalne, toteż można i należy kierować rozwojem żywych organizmów. Pozostawił po sobie ponad trzysta wysokowartościowych odmian nowych roślin owocowych i jagodowych.
Film wykonany w naturalnych kolorach, ogląda się jak bajkę, wysnutą ze świata sadów. Twórcą jego jest jeden z najwybitniejszych reżyserów radzieckich A. Dowżenko. Dużą zasługę dla wartości filmu położyli również jego wykonawcy. Szczególnie wyróżnić należy G. Biełowa w roli Miczurina i A. Wasilewą odtwarzającą rolę żony wielkiego uczonego.
Na specjalne podkreślenie zasługuje podkład muzyczny Dimitra Szostakowicza. Muzyka jego tak dalece harmonizuje z pięknymi zdjęciami, iż całość składa się na prawdziwy poemat filmowy.
Prócz wysokich walorów estetycznych, film daje widzowi obraz życia jednego z najwybitniejszych pionierów nauki materialistycznej i jednego z największych rosyjskich patriotów. Uczy dzięki temu, czym jest i jak należy rozumieć rzeczywisty patriotyzm. Film podkreśla wyraźnie łączność Miczurina z ojczyzną i ludem. Rezultat swej pracy oddaje on swemu narodowi. Jego patriotyzm to mocna więź, która go spaja z partią bolszewicką i kierownictwem państwa radzieckiego.
Wielką wymowę ideową i historyczną posiadają epizody filmu, opowiadającego o spotkaniach I. Miczurina z jednym z twórców państwa radzieckiego M. Kalininem. Miczurin z rozmów tych wyniósł zrozumienie prawdy, że rolnictwo socjalistyczne zapewnia triumf biologii materialistycznej.
Film posiada polski dubbing wykonany m. in. przez Leona Pietraszkiewicza i Jana Świderskiego. (Dziennik Łódzki, nr. 1627, 5 styczeń 1950)
___________________________________________________________________________________________________________
O tym jak zagraniczne gwiazdy filmowe
nie znając polskiego - "przemówią po polsku"


Już w niedalekiej przyszłości będziemy słuchać dźwiękowych filmów zagranicznych w języku polskim. Znikną z ekranów napisy tłumaczące tekst, gdyż słynne gwiazdy i gwiazdorzy obcych krajów przemówią do widzów polskich po polsku.
W Łodzi przy Wytwórni Filmów Fabularnych powstał ośrodek dubbingowy, który podjął się tłumaczenia dźwiękowych filmów radzieckich.
Nad przekładem i redakcją tekstów mają czuwać Janina Balkiewiczówna oraz Jan Czarny. Głośnych artystów i aktorów radzieckich zastąpią głosowo Danuta Szaflarska, Zofia Mrozowska, Maria Miedzińska oraz Jerzy Duszyński, Jan Świderski, Leon Pietraszkiewicz, Henryk Borowski, Daniewicz i inni artyści scen łódzkich.
Pierwsze próby dubbingu odbywają się pod fachowym kierownictwem znakomitych specjalistów radzieckich, a mianowicie specjalnie przybyłych z Moskwy reżysera Aleksieja Złotnickiego, operatora dźwięku Włodzimierza Dimitriewa i reżysera-montażysty Katarzyny Korpowej.
Znany "Harry Smith odkrywa Amerykę" będzie pierwszym filmem radzieckim, który usłyszymy w wersji polskiej. Film ten jest już nagrany i w najbliższych tygodniach wejdzie na ekrany łódzkie.
Film ten w wersji polskiej reżyserowanej przez reż. Kaniewską udał się świetnie. Nie gorzej wypadł film "Spotkanie nad Łabą" w reżyserii Tadeusza Markowskiego.

Obecnie atelier przy ulicy Łąkowej w Łodzi opracowuje polską wersję filmu osnutego na tle walki uczonych radzieckich z kosmopolityzmem, pt. "Sąd Honorowy".
W kabinie dźwiękowej odbywa się właśnie ostatnia próba przed "podłożeniem" tekstu polskiego. Nie jest to łatwe. Chodzi mianowicie o to, by widz oglądając na ekranie grę artystów radzieckich, słyszał ich rozmowę w języku polskim i był przekonany, że w czasie filmowania akcji rozmawiano po polsku. By osiągnąć taki efekt, każdy ruch warg artysty wymawiającego tekst polski musi być zsynchronizowany z rucham,i warg artysty na ekranie.
Zwiedzam kabinę dźwiękową w momencie montowania jednego z fragmentów "Sądu Honorowego".
Na ekranie pojawia się przewodniczący rządowej komisji - słyszę jego rozmowę z wiceministrem oświaty.
Tuż przed ekranem, za pulpitem stoi artysta Daniewicz; on to właśnie, a ściślej mówiąc jego głos ma zastąpić głos artysty radzieckiego Sztraucha grającego rolę przewodniczącego komisji.
Daniewicz wsłuchuje się uważnie słowom Sztraucha, obserwując jego mimikę i intonację głosu. W pewnym momencie reżyserka Lidia Zamkow wydaje komendę wyłączenia dźwięku. Na ekran wchodzą ponownie wyświetlone przed chwilą fragmenty. Nie słychać już jednak słów rosyjskich. W kabinie rozlega się mowa polska.
- I to was tak rozczuliło, że postanowiliście odstąpić pierwszeństwo radzieckiej nauki amerykańskim firmom? - powtarza Daniewicz - zdanie, które przed chwilą słyszeliśmy wypowiedziane przez Sztraucha po rosyjsku.
- W synchronie jest dobrze. Poproszę tylko zachować tempo - robi uwagę - reżyser.
Po kilkakrotnym powtórzeniu, artysta polski opanowuje całkowicie zadanie. Każdemu ruchowi ust Sztraucha odpowiadają słowa wymawiane przez Daniewicza.
- Proszę włączyć aparat - rozlega się komenda reżysera.
Rozmowę utrwalają na taśmie specjalnie zainstalowane aparaty. Usłyszymy ją niebawem; nagrywanie polskiego dźwięku do filmu "Sąd Honorowy" dobiega końca.
(J. Gozdawa, Dziennik Łódzki, nr. 173, 26.06.1949)
Zbigniew Dolny
Prawdziwy ekspert
 
Posty: 383
Dołączył(a): 15 gru 2011, o 01:28

Powrót do 1949-1959

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość