„Widzę Głosy”: Mateusz Narloch o swojej pracy w polskim dubbingu

Gościem 86. odcinka Widzę Głosy był Mateusz Narloch. Aktor na początku wywiadu wspomniał: Wydaje mi się, że najczęściej to jest trochę tak, że ja trafiam na bohaterów którzy są na bardzo wysokim diapazonie. Którzy są bardzo tacy energiczni i tacy bardzo emocjonalni. Nie wiem skąd to się bierze, ale pasuje ten mój głos pod ten klucz doboru. No i oczywiście jest bardzo dużo bohaterów czarnoskórych. Nie wiem czy to jest ten piasek w głosie, ale ja się śmieję, że albo trafiam na wariatów albo na czarnoskórych.

Odnosząc się do dubbingu serialu Nie ma to jak hotel aktor powiedział, że sam był wtedy mniej więcej w tym samym porównywalnym wieku co on (Dylan Sprouse) więc z tymi problemami nastoletnimi było łatwo się utożsamiać. Ale ja się chyba z nim bardziej zżyłem przez ten sezon na statku. Serial to sprzedawał, że jest mądry i głupi. Bo oni są totalnie w kontrze do siebie. Ja byłem tym głupszym oczywiście. Nie mogło być inaczej, ale on był fajniejszy. Może ta jego dynamika, może ten jego charakter który on miał, pasował mi. Nie wiem czy bym się tak dobrze odnalazł w Codym jak w Zacku. Myślę, że to też jest ważne, że reżyserzy czują gdy dobierają danego aktora, jaką ma charyzmę. Czy on faktycznie w danej roli będzie dobrze działał czy też nie. Bo głos głosem, ale jeszcze charyzma musi się chociaż trochę pokrywać.

Bardzo często w różnego rodzaju sytuacjach towarzyskich moi koledzy lubią wyciągać temat tego, że pracuję w dubbingu. Podobna sytuacja wydarzyła się w poprzedni weekend. Zawsze wtedy padają pytania jaka rola, gdzie i tak dalej. No i kolega jeden albo drugi mówi: „Wiecie kim on był? On był Ferbem”. No i wtedy 9 na 10 sytuacji pada wtedy sakramentalne pytanie: „To Ferb w ogóle coś mówi?”. Fajnie to jest w serialu powiedziane, że Ferb to jest człowiek czynu, a jak już coś mówi to jest taka bardzo mocna i porządna puenta.

Cały wywiad z Mateuszem Narlochem w którym opowiada także o swoich innych rolach w polskim dubbingu prezentujemy poniżej:

Grafika wykorzystana w nagłówku: © Widzę Głosy.

Odpowiedz